مسیر: د ولسوالیو د سقوط تر شا څه دي؟
کابل چاپ نننیو ورځپاڼو له نور مطالبو سره په خوا کې کابل او سیمې ته د زلمي خلیلزاد د سفر او یو په بل پسې د ولسوالیو د سقوط په اړه لیکنې او تبصرې خپرې کړي دي.
هشت صبح
هشت صبح لیکلي د افغان سولې لپاره د امریکا د بهرنیو چارو وزارت ځانګړی استازی زلمی خلیلزاد کابل او سیمې ته داسې مهال سفر کوي چې له سولې د افغانانو تمې پرې شوي او طالبانو جګړه تېزه کړې.
لیکوال د طالبانو له قوله لیکلي چې په تېره یوه میاشت کې یې ۱۴ ولسوالۍ نیولي او په تېرو دوو میاشتو کې یې د ولایتونو د نیولو لپاره هم هڅې کړي چې له هغې ډلې کندهار، هلمند، زابل، غزني، بغلان، لغمان او میدان وردک ولایتونو د یادونې وړ دي چې سختې جګړې په کې تېزې شوي.
د لیکوال د معلوماتو له مخې په تېره یوه میاشت کې د جګړو له امله د ملکیانو په ګډون په جګړه کې د ښکېلو خواو شااوخوا پنځه زره کسان مړه شوي دي.
د سرمقالې په پای کې راغلي، په اوسنیو شرایطو کې د زلمي خلیلزاد هڅې ګټورې نه دي، ځکه له دې وړاندې هم سیمې ته په وار-وار دا ډول سفرونه شوي، د لیکوال په اند خو د سولې له خبرو سره یې هېڅ ډول عملي مرسته نه ده کړې، بلکې جګړې ورځ تر بلې ډېرې شوي دي.
ملي ارمان
ملي ارمان ورځپاڼې لیکلي، زلمی خلیل زاد داسې مهال په کابل کې له افغان چارواکو سره په خبرو بوخت دی چې د فاریاب د قیصار په ګډون طالبانو ځينې ولسوالۍ لاندې کړي.
په سرمقاله کې راغلي، ښاغلي خلیلزاد له افغان چارواکو سره په لیدونو کې یو ځل بیا د افغانستان او امریکا د همکاریو او اړیکو په نوي فصل ټینګار کړی او ویلي یې دي، امریکا له افغان امنیتي او دفاعي ځواکونو او له افغانستان سره اقتصادي همکاریو ته ژمنه ده.
د لیکوال د معلوماتو له مخې ټاکل شوې چې په نږدې راتلونکي کې د قطر په پلازمېنه دوحه کې یو ځل بیا د سولې درېیم پړاو مذاکرات پيل شي، خو د لیکوال په اند طالبان په دغو خبرو کې ګډون ته زړه نازړه دي.
په سرمقاله کې یادونه شوې، له دې ټولو سره امریکا، نورو هېوادونه او سازمانونه په افغانستان کې د جګړې درول غواړي.
مسیر
مسیر ورځپاڼې بیا په خپلې سرمقالې کې پوښتنه کړې چې د ولسوالیو د سقوط تر شا څه دي؟
لیکوال خپلې پوښتنې ته په ځواب سره لیکلي، د سقوط ډېری دغو ولسوالیو کې کلي او بانډې له وړاندې له طالبانو سره دي او د ولسوالیو مرکزونه له حکومت سره دي.
په سرمقاله کې راغلي، د دغو ولسوالیو په ځینو نورو سیمو کې هم نظامي مرکزونه شته، خو له ولسوالۍ او دغو مرکزونو سره د خلکو اړیکه پرې ده، نه خلک دغو مرکزونو ته ورځي او نه هم دا مرکزونه او ولسوالۍ د خلکو د امنیت او نورو چارو لپاره کوم کار کوي. دا مرکزونه یوازې خپل ځان ساتي او په سختۍ سره اکمالېږي.
د لیکوال د معلوماتو له مخې د دغو مرکزونو تمویل او تجهیز د حکومت لپاره سخت شوی دی، ډېری وخت تر محاصرې لاندې وي او پر وخت ورته تجهیزات نه رسیږي او ان د خوراک او څښاک لپاره هم څه نه لري، له همدې امله دا بې ګټې مرکزونه دي چې حکومت پرې یوازې لګښت کوي او نوره کومه ګټه نه لري.