Συμβουλή
Παλαιά και σοφή συμβουλή. Να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε.
Εξηγήσεις λοιπόν. Διάβασα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Χακάν Φιντάν, υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας (NTV, 19/9). Και λέω ενδιαφέρουσα, επειδή ο άνθρωπος δεν φαίνεται κανένας έξαλλος της άλλης πλευράς.
Τι μας είπε ο Χακάν; Οτι η ειρήνη είναι προτιμότερη από τον πόλεμο. Το ξέραμε και το προσυπογράφω.
Μόνο που οι εξοπλισμοί είναι μέρος της ειρήνης, όχι του πολέμου. Οπως λοιπόν η Τουρκία κυνηγάει να πάρει F-16 ή F-35 από την Αμερική χωρίς να μας ρωτήσει, το ίδιο κάνουμε κι εμείς.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Και τι στενοχωρεί τον καρντάση μας;
Παραπονέθηκε ότι η Ελλάδα ασχολείται μόνο με την Τουρκία, ενώ υπάρχουν τόσα σοβαρά παγκόσμια προβλήματα που (άφησε να εννοηθεί) απασχολούν την Τουρκία.
Πολύ σωστά. Διότι εμείς είμαστε μια πολιτισμένη και φιλήσυχη χώρα. Στην οποία μόνο κάτι ανόητα νούμερα ψάχνουν να λύσουν το Μεσανατολικό.
Είμαστε μια χώρα, όμως, την οποία απειλεί μόνο η Τουρκία, κανείς άλλος. Λογικό λοιπόν να μας απασχολεί κυρίως εκείνος που μας απειλεί.
Αυτό εξηγεί και τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου – την «οποία δεν αποδεχόμαστε σε καμία περίπτωση», λέει ο καρντάσης για τους δικούς του.
Κρίμα. Κι εμένα με στενοχωρεί που η Φενερμπαχτσέ έφτιαξε καλή ομάδα στο μπάσκετ αλλά τι να κάνω; Θα τα βρούμε στο γήπεδο.
Πάμε τώρα στα πιο σοβαρά. Η Τουρκία είναι παράκτια χώρα του Αιγαίου και προφανώς έχει κάποια δικαιώματα.
Καμία αντίρρηση, λοιπόν, να το δούμε. Αλλά το Αιγαίο δεν το έχουμε μισό-μισό. Μας ανήκει το μεγαλύτερο μέρος της θάλασσας και όλα τα νησιά, εκτός από δύο.
Αν διαφωνούν οι γείτονες στην προφανή μοιρασιά από τη γεωγραφία, να πάνε στο Διεθνές Δικαστήριο, να πουν το παράπονό τους και να μη μας ζαλίζουν τον έρωτα.
Δεν πηγαίνουν, όμως, επειδή υποψιάζονται τι θα πει το Διεθνές Δικαστήριο και θα τους φύγει η μαγκιά.
Προτιμούν, λοιπόν, να γκρινιάζουν και να απειλούν. Αν αυτό τους διασκεδάζει, κανένα πρόβλημα. Εγώ πάλι προτιμώ τις επαναλήψεις του «Παρά Πέντε».
Θα πω, όμως, κάτι στον καρντάση.
Αδελφέ Χακάν, φοβάμαι ότι η Τουρκία δεν έχει πρόβλημα μαζί μας διότι ούτε διεκδικούμε κάτι ούτε της ζηλεύουμε τίποτα.
Εχει πρόβλημα με τον εαυτό της.
Θα πρέπει δηλαδή να αποφασίσει αν θέλει να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή δημοκρατία ή αν θα είναι μια χώρα τριτοκοσμικών καυχησιάρηδων.
Εγώ θα συνιστούσα το πρώτο.
Αλλά όχι να πουλάει μούρη κι η Φενερμπαχτσέ!