Το σπάσιμο των μπότηδων: Η ηχηρή Ανάσταση, εντυπωσιακές εικόνες από Κέρκυρα και Πρέβεζα – Η ιστορία εθίμου

Πάσχα – 2026: Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στην πλατεία Λιστόν στην Κέρκυρα το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, για να παρακολουθήσει το φημισμένο πασχαλινό έθιμο με το σπάσιμο των Μπότηδων αμέσως μετά την Πρώτη Ανάσταση.

Διαβάτε επίση: Η πρώτη Ανάσταση σε Κέρκυρα, Χίο και Ζάκυνθο: Ο «ιπτάμενος» ιερέας, ο τεχνητός σεισμός και το χτύπημα των μετάλλων

Οι κάτοικοι έριξαν από τα στολισμένα μπαλκόνια της παλιάς πόλης – κυρίως γύρω από τη Σπιανάδα και το Λιστόν – μεγάλα πήλινα κανάτια γεμάτα νερό, προκαλώντας εκκωφαντικό θόρυβο για να «σπάσουν» το κακό και να σημάνουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης.

Το πασχαλινό αυτό έθιμο στην Κέρκυρα έχει μακραίωνη ιστορία που ανάγεται στην εποχή της Ενετοκρατίας, αν και οι ερμηνείες για την προέλευσή του διαφέρουν. Μία εκδοχή αναφέρει ότι προήλθε από τους Καθολικούς της εποχής, οι οποίοι συνήθιζαν στην αρχή του χρόνου να πετούν τα παλιά τους αντικείμενα, ώστε ο νέος χρόνος να φέρει καινούρια και καλύτερα.

Οι Κερκυραίοι, σύμφωνα με την παράδοση, υιοθέτησαν το έθιμο, αντικαθιστώντας τα παλιά αντικείμενα με πήλινα κανάτια για να προκαλέσουν μεγαλύτερη φασαρία και να ξορκίσουν το κακό.

Μια δεύτερη θεωρία το συνδέει με την αρχαιότητα, όταν οι Έλληνες γιόρταζαν τον Απρίλιο την έναρξη της γεωργικής περιόδου πετώντας τα παλιά τους κανάτια, ώστε να γεμίσουν τα νέα με τους πρώτους καρπούς.

Όποια κι αν είναι η αληθινή προέλευση, οι Κερκυραίοι εξακολουθούν να βλέπουν στο σπάσιμο των κανάτων ένα συμβολικό ξύπνημα από τον χειμερινό λήθαργο και μια αναγέννηση της φύσης και της ζωής.

Η Πρώτη Ανάσταση στην Πρέβεζα

Η Πρώτη Ανάσταση στην Πρέβεζα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ζωντανά έθιμα της πόλης, βαθιά ριζωμένο στη συλλογική μνήμη και την πολιτιστική της ταυτότητα. Συνδέεται άρρηκτα με τη θρησκευτική παράδοση αλλά και με τις κοινωνικές δομές της παλιάς πόλης, προσελκύοντας κάθε χρόνο εκατοντάδες επισκέπτες που γεμίζουν το ιστορικό κέντρο.

Λίγο μετά τις 10 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, με το χαρμόσυνο σήμαντρο του Ιερού Ναού Αγίου Χαραλάμπους, εκατοντάδες πήλινα μπότια σπάνε στο πλακόστρωτο της παλιάς πόλης και σε κάθε γωνιά της Πρέβεζας, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό θέαμα.

Με το άκουσμα του «Ανάστα ο Θεός», ξεκινά το δρώμενο που συμβολίζει τον «σεισμό» της Ανάστασης του Κυρίου. Ο εκκωφαντικός θόρυβος θεωρείται ότι διώχνει το κακό και προαναγγέλλει τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο. Οι ρίζες του εθίμου ανάγονται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν οι χριστιανοί δημιουργούσαν θόρυβο για να κρατούν μακριά τους Τούρκους από τις γειτονιές τους.

Το έθιμο διατηρήθηκε στο πέρασμα των χρόνων χάρη στους κατοίκους και τους καταστηματάρχες του γραφικού Σαϊτάν Παζάρ και τα τελευταία χρόνια έχει επεκταθεί σε ολόκληρη την αγορά της πόλης. Η προετοιμασία των μπότηδων αποτελούσε ανέκαθεν μια συλλογική διαδικασία, που έφερνε κοντά τις γειτονιές.

Σήμερα, η αναβίωση της Πρώτης Ανάστασης ενισχύει τους δεσμούς ανάμεσα στην τοπική αγορά, τους δημότες και τους επισκέπτες, καθιστώντας την Πρέβεζα σημείο αναφοράς για τον θρησκευτικό τουρισμό. Τα στοιχεία επισκεψιμότητας την πασχαλινή περίοδο είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, με υψηλές πληρότητες στα καταλύματα της περιοχής.

Από νωρίς το πρωί, εκατοντάδες άνθρωποι κατακλύζουν τα στενά γύρω από τον Ι.Ν. Αγίου Χαραλάμπους για να παρακολουθήσουν τα μπότια να πέφτουν από ψηλά και να συμμετάσχουν ενεργά ρίχνοντας τα δικά τους.

Παράλληλα, ο Δήμος προσφέρει σε όλους νηστίσιμα τοπικά γλυκίσματα, ενώ μετά το σπάσιμο των μπότηδων η Δημοτική Φιλαρμονική Πρέβεζας σκορπίζει αναστάσιμες μελωδίες. Στο πλαίσιο της φιλοξενίας, υπάλληλοι του Δήμου και του Εμπορικού Επιμελητηρίου Πρέβεζας μοιράζουν δωρεάν πήλινα μπότια, ώστε όλοι να συμμετέχουν στο έθιμο.

Η Πρώτη Ανάσταση στην Πρέβεζα έχει πλέον αναγνωριστεί πανελλαδικά, ενώ καταβάλλονται προσπάθειες για την ένταξή της στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Ένα έθιμο που τιμά το παρελθόν, δίνει παλμό στο παρόν και ενισχύει την τοπική οικονομία, προβάλλοντας την Πρέβεζα ως προορισμό θρησκευτικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος.