Η εκτόξευση του air Manolo
Μόνο θαυμασμός για αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο και φυσικά τεράστιο αθλητή, τον Εμμανουήλ Καραλή, που έχει μετατρέψει τους τελικούς σε μεγάλες διοργανώσεις σε μόνιμη διάκριση, συνήθως πίσω από τον… κολλητό του σούπερμαν του αγωνίσματος Μόντο Ντουπλάντις.
Ο Mανόλο, που πραγματικά «πετάει» (fly Manolo) στους ουρανούς, την τελευταία τριετία το έχει σχεδόν… τερματίσει καθώς από το πρώτο του μετάλλιο σε κορυφαία διοργάνωση ανδρών (το 2023 στην Πόλη) έχει φτάσει πλέον τα 8 μετάλλια και αρχίζει μάλιστα να σταθεροποιείται στο ασημένιο περιμένοντας την ευκαιρία του να νικήσει τον καλό του φίλο, τον «ιπτάμενο» Σουηδό.
Ο Ντουπλάντις των συνεχόμενων παγκόσμιων ρεκόρ (προσωρινά ξαποσταίνει στα 6,31 μ.) τρέφει απόλυτο σεβασμό για τον Καραλή και το δείχνει με τον καλύτερο τρόπο στους αγώνες, όπως πρόσφατα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόρουν που τον επευφημούσε όταν ο… αθεόφοβος έβαζε τον πήχη στα 6,20 μ. και 6,25 μ. για να απειλήσει τον ανίκητο φίλο του.
«Το στοιχείο που έχουμε είναι η αγάπη, χαίρομαι πραγματικά όταν ένας άλλος χαίρεται. Και το να έχω έναν φίλο που γράφει ιστορία μπροστά μου και να ξέρω ότι είναι φίλος μου και ότι είμαι ένα μικρό κομμάτι αυτής της ιστορίας, είναι σημαντικό για εμένα. Ο αθλητισμός είναι αγάπη, είναι ευγενής άμιλλα. Θέλουμε να βγάλουμε το αίσθημα ότι ο αθλητισμός έχει μονάχα θετικά πράγματα να προσφέρει. Να βάλουν οι γονείς τα παιδιά στον αθλητισμό, έχει μόνο θετικά να προσφέρει. Είναι σημαντικό αυτό που γίνεται» είπε για τον Ντουπλάντις ο Μανόλο και πρόσθεσε:
«Η σχέση μας δεν αλλάζει από την αγωνιστική μας κόντρα. Οχι, είμαστε καλοί φίλοι, απλά όταν αγωνιζόμαστε θέλουμε να κερδίζουμε. Ο,τι και να γίνει, όταν τελειώσει ο αγώνας, θα είμαστε μαζί στο ίδιο μπαράκι, θα πίνουμε ένα κρασάκι και θα λέμε τι ωραία που περάσαμε. Είναι αυτές οι εμπειρίες που κρατάς. Λέω πως τα μετάλλια θα πάνε σ’ ένα ράφι, μένουν οι εμπειρίες, οι ωραίες στιγμές που έχω περάσει και αυτό είναι το πιο σημαντικό μετάλλιο. Θέλω να διατηρήσω την παιδικότητα που έχω».
Ο Mανόλο την τελευταία τριετία πήρε τον πήχη από τα 5,80 μ. και τον έφτασε στα 6,17 μ. (!), κάνοντας μάλιστα να φαίνονται τα ύψη πάνω από τα 6 μέτρα ως άλλη μια μέρα στη δουλειά.
«Ξέρεις, το μεγάλο του προσόν είναι ότι δεν φοβάται. Βάζει τον πήχη όλο και πιο ψηλά και συνέχεια βελτιώνεται» μας είχε πει πρόσφατα ο εκ των προπονητών του και ομοσπονδιακός τεχνικός Γιώργος Πομάσκι.
Tον Αύγουστο του 2022, μία μόλις ημέρα μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειάς του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου, ο Εμμανουήλ Καραλής μίλησε ανοιχτά για τη μάχη του με την κατάθλιψη και τις δύσκολες στιγμές που πέρασε μετά τον τραυματισμό του, ανακοινώνοντας ότι ολοκληρώνει πρόωρα τη σεζόν προκειμένου να επικεντρωθεί στην ψυχική του υγεία.
«Επειτα από έναν τραυματισμό που είχα κατά τη διάρκεια της σεζόν του κλειστού στίβου, ακολούθησε μια σειρά περιστατικών τα οποία κατάφεραν να μειώσουν πλήρως το ηθικό μου. Για πρώτη φορά φέτος έπαθα κρίση πανικού που με έκανε να βυθιστώ στο άγχος και την κατάθλιψη για αρκετό καιρό. Πίεσα τον εαυτό μου πολύ σκληρά για να αντιστρέψω αυτή την κατάσταση, αλλά αυτό έκανε τα πράγματα χειρότερα και δυστυχώς ο κακός Μανόλο κυριάρχησε και ανέλαβε.
Αναγκάστηκα να συνεχίσω τη σεζόν και να προσπαθώ να είμαι θετικός και να απολαμβάνω κάθε αγώνα όπως κάνω, αλλά πάντα ένιωθα χαμένος και ακινητοποιημένος. Είμαι κουρασμένος και νιώθω εντελώς εξαντλημένος. Τελειώνω τη σεζόν μου εδώ. Χρειάζομαι λίγη ξεκούραση και πρέπει να επικεντρωθώ στην ψυχική μου υγεία για λίγο. Πρέπει να κάνω ένα βήμα πίσω και να κάνω ένα διάλειμμα για να πάρω πίσω το χαμόγελό μου», είχε γράψει τότε ο αθλητής και ουσιαστικά έπαιρνε το ρεπό του για να αδειάσει το μυαλό του και να γυρίσει μια και καλή τον διακόπτη προς την εκτόξευση.
Είχε νικήσει – παλαιότερα – τη δύσκολη μάχη με τον ρατσισμό, στην κατάθλιψη θα κόλλαγε; Η συνύπαρξη – προπονητικά – με τον πατέρα του Χάρη, τον Μάρτσιν Στσεπάνσκι και τον Γιώργο Πομάσκι τον απογείωσε, ενώ η συνύπαρξη στα ίδια δωμάτια πολλές φορές αλλά και στα προπονητήρια με τον άλλο καλό του φίλο, τον Μίλτο Τεντόγλου, του έδωσε ξεχωριστή ώθηση.
«Τώρα συνειδητοποιώ σιγά σιγά τι έχω πετύχει το τελευταίο διάστημα. Σε τρία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά. Το προπονητικό τιμ, ο πατέρας μου, ο Μάρτσιν, ο Πομάσκι με έχουν αλλάξει ως αθλητή και ως άνθρωπο. Το να είμαι εδώ και να δοκιμάζω άλμα στα 6,25 μ. δεν υπήρχε ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα» είπε και πρόσθεσε πως αυτό που έζησε «ήταν ένας φανταστικός τελικός με τρεις αθλητές πάνω από τα 6 μέτρα. Ηθελα να ρισκάρω και το έκανα. Το δοκίμασα.
Η αγάπη που έχω λάβει μετά το 2024 είναι απίστευτη. Δεν φανταζόμουν όταν ήμουν μικρός ότι θα έρθει η στιγμή που θα βρεθώ εγώ στη θέση των μεγάλων αθλητών» είπε μετά τον νέο άθλο στο Τόρουν (ασημένιο μετάλλιο με άλμα στα 6,05 μ.).
Και τα καλύτερα έρχονται.