«Τα σπορ δεν είναι μόνο ψυχαγωγία»
Η παρέμβαση του Γιάννη Σφαιρόπουλου στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για το μπάσκετ:
Με την ιδιότητα του αντιπροέδρου της Ένωσης Προπονητών της Ευρωλίγκας, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος μίλωντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περιέγραψε το πως πρέπει να διαμορφωθεί το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ σε σχέση με την Ευρωλίγκα και το ΝΒΑ Europe.
Η εκδήλωση έγινε χθες στις Βρυξέλλες και ο έμπειρος τεχνικός περιέγραψε με άμεσο τρόπο το παρόν και το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Και το κυριότερο, χωρίς να κατονομάσει το ΝΒΑ, εξέφρασε τις ενστάσεις που υπάρχουν έναντι της Αμερικάνικης οπτικής του αθλητισμού και χωρίς να αποκλείει την συνεργασία, ξεκαθάρισε ότι για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένα όρια.
Η συγκεκριμένη ημερίδα είχε τίτλο:
«Ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μπάσκετ: Βιώσιμη Ανάπτυξη και Διασφαλίσεις για το Ευρωπαϊκό Αθλητικό Μοντέλο».
Ειδικά σε σχέση με τα πλάνα του ΝΒΑ, ο Έλληνας τεχνικός χωρίς να μπει σε ευθεία αντιπαράθεση στάθηκε σε ένα σημαντικό στοιχείο:
«Η ανάπτυξη είναι σημαντική. Η οικονομική ισχύς είναι σημαντική. Αλλά πρέπει να παραμείνουν συνδεδεμένες με τις αξίες και με τους ανθρώπους. Αυτή η ισορροπία είναι που έχει φέρει το ευρωπαϊκό μπάσκετ εκεί που βρίσκεται σήμερα.
Και η διακυβέρνηση παίζει βασικό ρόλο εδώ. Οι αποφάσεις για τις διοργανώσεις, το καλεντάρι, τους κανόνες και τις μακροπρόθεσμες προτεραιότητες πρέπει να παραμείνουν αγκυροβολημένες στην Ευρώπη και να διαμορφώνονται από τους ευρωπαϊκούς ενδιαφερόμενους φορείς – συλλόγους, πρωταθλήματα, παίκτες, προπονητές, οπαδούς και δομές βάσης.
Δεν πρόκειται για το κλείσιμο της πόρτας μας στον κόσμο.
Πρόκειται για τη διατήρηση της ευθύνης απέναντι στις κοινότητες που στηρίζουν το παιχνίδι».
Ενώ ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο θέμα των ταλέντων που πλέον αφήνουν την Ευρώπη για τις ΗΠΑ, κάτι που αφορά φυσικά και το NCAA, αναφέροντας μεταξύ άλλων:
«Η Ευρώπη δεν πρέπει να γίνει απλώς ένας αγωγός που στέλνει ταλέντα αλλού. Πρέπει να παραμείνει ένας προορισμός – ένα μέρος όπου το ταλέντο αναπτύσσεται, γιορτάζεται και έχει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί»
Αναλυτικά η ομιλία του κόουτς Σφαιρόπουλου:
«Αξιότιμα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εκλεκτοί προσκεκλημένοι και αγαπητοί φίλοι του αθλητισμού. Σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να βρίσκομαι εδώ σήμερα. Είναι τιμή μου να στέκομαι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ένα μέρος όπου οι αποφάσεις διαμορφώνουν το μέλλον των κοινοτήτων μας. Για μένα, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μιλήσω για το άθλημα που έχει καθορίσει τη ζωή μου. Ερωτεύτηκα το μπάσκετ σε πολύ νεαρή ηλικία – πρώτα ως παίκτης και στη συνέχεια ως προπονητής. Η προπονητική έγινε το κάλεσμά μου και αφιέρωσα τη ζωή μου σε αυτό. Από τότε που ξεκίνησα το ταξίδι μου ως προπονητής το 1986, το μπάσκετ με έχει ταξιδέψει σε χώρες, πολιτισμούς και γενιές. Μου έχει δώσει εμπειρίες που ξεπερνούν κατά πολύ το ίδιο το παιχνίδι. Και όλα αυτά τα χρόνια, έχω μάθει κάτι απλό, αλλά ισχυρό: όταν μιλάμε για μπάσκετ στην Ευρώπη, δεν μιλάμε μόνο για ένα άθλημα. Μιλάμε για πολιτισμό. Για ταυτότητα. Για κάτι που ανήκει στους ανθρώπους. Στην Ευρώπη, ο αθλητισμός δεν είναι απλώς ψυχαγωγία. Είναι δημόσιο αγαθό. Έχει κοινωνική και εκπαιδευτική αξία. Βασίζεται σε αρχές – αθλητική αξία, αλληλεγγύη, ομαδική εργασία, πειθαρχία, ευφυΐα και συλλογική προσπάθεια. Αυτές είναι επίσης οι αξίες της Ένωσης Προπονητών της EuroLeague, όπου υπηρετώ ως Αντιπρόεδρος. Η EHCB δημιουργήθηκε για να δώσει στους προπονητές μια ενιαία φωνή, να προωθήσει την ιδέα ότι ο αθλητισμός ενώνει και να αφήσει μια ουσιαστική κληρονομιά. Κάθε μέρα, εργαζόμαστε για να μεταδώσουμε αυτές τις αξίες. Σε μόλις έξι χρόνια, περισσότεροι από 700 προπονητές έχουν αποφοιτήσει από την Ακαδημία μας, μεταφέροντας αυτή τη γνώση πίσω στις χώρες και τις κοινότητές τους.
Πέρα όμως από τα συστήματα και τις δομές, υπάρχει κάτι βαθύτερο. Το μπάσκετ έχει μια μοναδική δύναμη – συνδέει τους ανθρώπους. Συνδέει γενιές. Χτίζει κοινότητες. Διδάσκει ανθεκτικότητα. Από πολλές απόψεις, το μπάσκετ είναι μια αντανάκλαση της ζωής. Αντιμετωπίζεις δυσκολίες, πέφτεις και πρέπει να σηκωθείς ξανά, πιο δυνατός. Ως προπονητές, καταλαβαίνουμε πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η ανάπτυξη. Σε κάθε επίπεδο – από μικρά παιδιά μέχρι επαγγελματίες – δεν διδάσκουμε μόνο τακτικές. Διδάσκουμε κουλτούρα. Σεβασμό για το παιχνίδι. Σεβασμό για τον αντίπαλο. Τη σημασία του fair play. Την κατανόηση ότι ο αθλητισμός είναι πάντα μεγαλύτερος από το άτομο. Αυτή η κουλτούρα είναι το θεμέλιο της ανάπτυξης των ευρωπαϊκών ταλέντων. Οι νέοι παίκτες εξελίσσονται επειδή υπάρχει ένα ουσιαστικό μονοπάτι να ακολουθήσουν. Επειδή υπάρχει κάτι να σε εμπνέει. Η Ευρώπη δεν πρέπει να γίνει απλώς ένας αγωγός που στέλνει ταλέντα αλλού. Πρέπει να παραμείνει ένας προορισμός – ένα μέρος όπου το ταλέντο αναπτύσσεται, γιορτάζεται και έχει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί.
Σε έναν κόσμο που συχνά αισθάνεται διχασμένος, ο αθλητισμός μας υπενθυμίζει αυτά που μοιραζόμαστε. Ως Έλληνες, κουβαλάμε την ιστορία της Ολυμπιακής εκεχειρίας – στιγμές όπου ακόμη και η σύγκρουση σταμάτησε για κάτι μεγαλύτερο. Με τον δικό του τρόπο, το μπάσκετ συνεχίζει αυτή την ιδέα. Δίνει στους ανθρώπους έναν κοινό σκοπό, ένα κοινό συναίσθημα, ένα αίσθημα ότι ανήκουν κάπου. Και αυτό που συμβαίνει στο γήπεδο είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Ο πραγματικός αντίκτυπος του μπάσκετ γίνεται αισθητός έξω από το γήπεδο – στις γειτονιές, στις οικογένειες, στους νέους που βρίσκουν κατεύθυνση και έμπνευση μέσα από το παιχνίδι. Οι παίκτες και οι προπονητές γίνονται πρότυπα. Δείχνουν ότι υπάρχει μια πορεία – από τη βάση στο υψηλότερο επίπεδο – που βασίζεται στην προσπάθεια, την πειθαρχία και την πίστη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ευρωπαϊκό μπάσκετ πρέπει να γίνεται κατανοητό όχι απλώς ως προϊόν, και όχι απλώς ως ψυχαγωγία, αλλά ως ένα ζωντανό οικοσύστημα. Η δύναμή του προέρχεται από την πλήρη δομή του: επαγγελματικοί σύλλογοι, εγχώρια πρωταθλήματα, ακαδημίες, προγράμματα βάσης και η επόμενη γενιά παικτών, προπονητών και οπαδών. Αυτή η πυραμίδα δίνει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ τη νομιμοποίηση του και την ανθεκτικότητά του. Και αν ένα μέρος αυτής της πυραμίδας αποδυναμωθεί, επηρεάζεται ολόκληρο το σύστημα.
Οποιαδήποτε προσπάθεια εστιάζει μόνο στη βραχυπρόθεσμη εμπορική αξία, ενώ ασκεί πίεση στα εγχώρια πρωταθλήματα ή στην ανάπτυξη των νέων, κινδυνεύει να βλάψει τις ίδιες τις ρίζες που στηρίζουν το παιχνίδι. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ – και ο ευρωπαϊκός αθλητισμός γενικότερα – αντιπροσωπεύει κάτι αυθεντικό. Αντικατοπτρίζει την ταυτότητα των πόλεων, τις παραδόσεις των συλλόγων και τη βαθιά σύνδεση μεταξύ αθλητισμού και κοινότητας. Αυτή η αυθεντικότητα πρέπει να προστατευθεί.
Η ανάπτυξη είναι σημαντική. Η οικονομική ισχύς είναι σημαντική. Αλλά πρέπει να παραμείνουν συνδεδεμένες με τις αξίες και με τους ανθρώπους. Αυτή η ισορροπία είναι που έχει φέρει το ευρωπαϊκό μπάσκετ εκεί που βρίσκεται σήμερα. Και η διακυβέρνηση παίζει βασικό ρόλο εδώ. Οι αποφάσεις για τις διοργανώσεις, το καλεντάρι, τους κανόνες και τις μακροπρόθεσμες προτεραιότητες πρέπει να παραμείνουν αγκυροβολημένες στην Ευρώπη και να διαμορφώνονται από τους ευρωπαϊκούς ενδιαφερόμενους φορείς – συλλόγους, πρωταθλήματα, παίκτες, προπονητές, οπαδούς και δομές βάσης. Δεν πρόκειται για το κλείσιμο της πόρτας μας στον κόσμο. Πρόκειται για τη διατήρηση της ευθύνης απέναντι στις κοινότητες που στηρίζουν το παιχνίδι.
Σήμερα, το μπάσκετ βρίσκεται σε ισχυρή θέση. Το ενδιαφέρον αυξάνεται. Η συμμετοχή αυξάνεται. Είμαστε ακόμα μόνο στην αρχή αυτού που είναι δυνατό να γίνει. Αυτή είναι μια στιγμή ευκαιρίας. Αλλά και μια στιγμή ευθύνης. Η συνεργασία είναι εφικτή — και η συνεργασία είναι πάντα καλύτερη από την αντιπαράθεση. Αλλά πρέπει να βασίζεται στην κοινή ευθύνη και σε σαφείς διασφαλίσεις. Πρέπει να προστατεύσουμε τα εγχώρια πρωταθλήματα. Πρέπει να διατηρήσουμε την αθλητική αξία. Πρέπει να σεβόμαστε τις εθνικές ομάδες. Και πάνω απ’ όλα, πρέπει να σεβόμαστε τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού — τους παίκτες και τους προπονητές. Η ανάπτυξη δεν πρέπει να αποσπά αξία από την Ευρώπη. Πρέπει να δημιουργεί αξία εντός της Ευρώπης και να την επανεπενδύει στο οικοσύστημα.
Και τέλος, το ευρωπαϊκό μπάσκετ πρέπει να παραμείνει χωρίς αποκλεισμούς. Η Ευρώπη αντιπροσωπεύει την ολοκλήρωση, όχι τη διαίρεση. Ο αθλητισμός δεν πρέπει να διαχωρίζει μεγαλύτερες και μικρότερες αγορές, ή την Ανατολή και τη Δύση. Πρέπει να αντικατοπτρίζει το πνεύμα της ίδιας της Ευρώπης — ανοιχτή, φιλόδοξη, συνδεδεμένη και βασισμένη στην αλληλεγγύη. Αν υπάρχει ένα πράγμα που χρειαζόμαστε για το μέλλον, είναι η ενότητα προς τον τελικό σκοπό. Όλοι μας — παίκτες, προπονητές, σύλλογοι, πρωταθλήματα, θεσμοί και φίλαθλοι — πρέπει να συνεργαστούμε για να προστατεύσουμε την ταυτότητα του μπάσκετ και να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να ευδοκιμήσει σε κάθε επίπεδο.
Ελπίζω ότι η σημερινή συγκέντρωση είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Επειδή αν προστατεύσουμε το οικοσύστημα, αν υπερασπιστούμε την αξία, αν επενδύσουμε στην ανάπτυξη και αν διατηρήσουμε το μπάσκετ συνδεδεμένο με τις κοινότητές του, τότε το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ όχι μόνο θα είναι μεγαλύτερο. Θα είναι ισχυρότερο. Πιο ουσιαστικό. Και αντάξιο των γενεών που το έχτισαν.
Σας ευχαριστώ πολύ».