Το τελευταίο μεγάλο Ιφτάρ στην Πειραιώς: Οι μουσουλμάνοι της Αθήνας ετοιμάζονται για το Μπαϊράμι (vid)
Σε μια ατμόσφαιρα που συνδύαζε τη θρησκευτική κατάνυξη με την ανάγκη για ορατότητα, εκατοντάδες πιστοί -κυρίως μετανάστες αλλά και Έλληνες- μοιράστηκαν ένα από τα τελευταία γεύματα που σηματοδοτούν το τέλος της ημερήσιας νηστείας, λίγο πριν τη μεγάλη γιορτή του Έιντ αλ-φιτρ.
Η φετινή διοργάνωση είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς για τον Ναΐμ Ελγαντούρ, πρόεδρο της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, το Ιφτάρ δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό έθιμο, αλλά μια δήλωση ύπαρξης και αξιοπρέπειας.
«Είμαστε άνθρωποι, θέλουμε αγάπη και ενότητα»
Μιλώντας στο Orange Press Agency, ο Ναΐμ Ελγαντούρ εστίασε αρχικά στην ανάγκη της μουσουλμανικής κοινότητας να γίνει αποδεκτή.
«Σήμερα μαζευόμαστε όπως κάθε χρόνο μετανάστες και Έλληνες, και γενικά οι μουσουλμάνοι της Ελλάδος. Δείχνουμε στην κοινωνία ποιοι είμαστε. Δεν ξέρω τι να πω… Να πω ότι είμαστε άνθρωποι; Ναι, είμαστε άνθρωποι σαν όλους τους ανθρώπους. Δεν είμαστε κανίβαλοι. Ερχόμαστε εδώ για να δείξουμε πολιτισμό, αγάπη και ενότητα μεταξύ μας» σημειώνει.
Ο κ. Ελγαντούρ, ο οποίος ζει στην Ελλάδα πάνω από 50 χρόνια, έχει υπηρετήσει στον ελληνικό Στρατό και δηλώνει ότι θεωρεί πλέον τη χώρα πατρίδα του, δεν παρέλειψε να εκφράσει και το παράπονό του για τη στάση της Πολιτείας: «Το να κλείνουν τους χώρους προσευχής δεν είναι το ‘ευχαριστώ’ σε μια κοινότητα που ζει εδώ πάνω από εβδομήντα χρόνια χωρίς να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα σε κανέναν. Ας προσέξουν λίγο να φερθούν πιο σωστά, γιατί είμαστε και εμείς πολίτες αυτής της χώρας».
Μια γιορτή ενότητας και συγχώρεσης
Η εικόνα στο Σεράφειο θύμιζε σε πολλά σημεία τα προαύλια των χριστιανικών ναών σε μεγάλες γιορτές. Οικογένειες με τα καλά τους ρούχα, παιδιά που έπαιζαν ανάμεσα στα τραπέζια και μια αίσθηση αδελφοσύνης κυριαρχούσε καθώς το Ραμαζάνι φτάνει στο τέλος του.
Για τη μουσουλμανική κοινότητα, το Έιντ αλ-φιτρ που ακολουθεί είναι η μέρα της ηθικής νίκης και της ειρήνης. Όπως τονίζει συχνά ο πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης, οι μουσουλμάνοι που ζουν ανάμεσά μας είναι ένα «ανοιχτό βιβλίο». Η επιθυμία τους, όπως λέει, είναι απλή: να τους γνωρίσει ο κόσμος πέρα από τα στερεότυπα, να δει τους έξυπνους νέους που αγαπούν την Ελλάδα και να αναγνωρίσει τη συνεισφορά μιας κοινότητας που, παρά τις δυσκολίες, παραμένει σταθερά προσηλωμένη στη συνύπαρξη.