Η Κατερίνα Παναγοπούλου Face2Face με την Φάρα Ταχέρι: Μαστιγώματα, θανατικές ποινές, μαρτύρια στο Ιράν και η έκκληση σε όσους διαδηλώνουν με πορτρέτα του Χαμενεΐ

H Κατερίνα Παναγοπούλου, μέσα από τη διαδικτυακή εκπομπή Face2Face, κάθισε απέναντι στην Φάρα Ταχέρι, αντιπρόεδρο του Συλλόγου Ιρανών στην Ελλάδα και για μέσα σε σαράντα λεπτά αφηγήθηκε τη ζωή υπό ένα από τα πιο καταπιεστικά θεοκρατικά καθεστώτα στον κόσμο.

Η Φάρα Ταχέρι μεγάλωσε στο Ιράν και έζησε εκεί τα πρώτα είκοσι χρόνια της ζωής της, βιώνοντας τους νόμους ενός καθεστώτος που ελέγχει κάθε πτυχή της καθημερινότητας: από τη χειραψία και το ντύσιμο μέχρι τα γενέθλια και το ποτό. Παντρεύτηκε σε ηλικία δεκαπέντε ετών, δεν είχε δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο και πλέον ζει στην Ελλάδα. Μιλά για την πατρίδα παρά τις απειλές και σχολιάζει καυστικά την πράξη του κ. Λαφαζάνη, που διαδήλωσε κρατώντας πλακάτ με τον Χαμενεΐ.

Η χειραψία που απαγορεύεται

«Δημόσια απαγορεύεται. Το θέμα είναι ότι και καλά αυτό είναι ένα είδος πρόβλεψης ώστε να μη δημιουργηθεί αμαρτία, να μην αγγίξουν μεταξύ τους η γυναίκα και οι άντρες. Και αν συμβεί αυτό, αν χαιρετήσετε έναν άντρα δια χειραψίας στο Ιράν, μπορεί να συμβεί και μέχρι φυλάκιση, μαστίγωμα, πρόστιμο.»

Ογδόντα μαστιγώματα σε γιορτή γενεθλίων

«Ήμουνα δεκατριών χρονών. Προφανώς κάποιος είχε πάρει τηλέφωνο στην αστυνομία επειδή υπήρχε αλκοόλ, υπήρχε δυτική μουσική, υπήρχαν άντρες, γυναίκες ανάμεικτα, οπότε καταλαβαίνετε απαγορεύονται όλα αυτά και μας πήγανε όλους στο τμήμα».

«Ένας ξάδερφός μου που του πήραν αλκοόλ τεστ και του έβγαλε αυτουνού θετικό, εμείς δεν είχαμε πιει φυσικά. Αυτός πήρε πρόστιμο, τον μαστίγωσανε. Ογδόντα μαστιγώματα. Εγώ το θυμάμαι πολύ καλά αυτό. Ήμουνα στο δικαστήριο, αλλά μετά στο ότι τον μαστιγώσανε δεν έγινε μπροστά μου, αλλά τον είδα μετά, που στην πλάτη που ήταν χάλια ήταν. Δύο μέρες δηλαδή δεν μπορούσε να ξαπλώσει κανονικά».

Διαζύγιο και επιμέλεια: Δικαιώματα που ανήκουν μόνο στον άντρα

«Αν ήθελα να χωρίσω έπρεπε να πάρει διαζύγιο ο άντρας. Δηλαδή αίτηση για διαζύγιο. Η γυναίκα δεν μπορεί να κάνει αίτηση διαζυγίου. Δεν έχει το δικαίωμα. Ούτε και πάλι επιμέλειας. Δηλαδή και αν ένας άντρας π.χ. την κακοποιεί, της κάνει οτιδήποτε, μια γυναίκα δεν έχει το δικαίωμα να πει «θέλω να χωρίσουμε, θέλω να λήξει αυτός ο γάμος»».

«Αν πεθάνει ο άντρας σου και ζει ο παππούς ή ο θείος του παιδιού απ’ τη πλευρά του πατέρα, αυτοί παίρνουνε επιμέλεια, όχι η μαμά».

Κοριτσάκι εννέα ετών «έτοιμο για γάμο»

«Μόλις γίνουν όλα τα κοριτσάκια εννιά ετών στο σχολείο, τους κάνουν γιορτή. Φοράνε λευκό τσαντόρ και αυτό σημαίνει ότι έχει μεγαλώσει αυτό το κορίτσι και είναι έτοιμο να παντρευτεί. Εφόσον ο νόμος επιτρέπει να παντρευτεί το κορίτσι από εννιά ετών».

Για κοριτσάκια γύρω από τον Χαμενεΐ, σχολίασε: «Ήταν τα κορίτσια που είχαν γίνει εννιά ετών και τα είχαν πάει σε αυτόν. Εφόσον το επιτρέπει ο νόμος και το υποστηρίζει, αν υπάρχουν οικογένειες που είναι πολύ φανατικές ας πούμε και πολύ ιδεολογικά κολλημένες, φυσικά, αφού τους υποστηρίζει ο νόμος μπορούν να το κάνουν».

Χωρίς άδεια του άνδρα της δεν μπορεί ούτε να χειρουργηθεί η γυναίκα

«Χρειάζεται άδεια από άντρα. Γενικά και να μην είχα παντρευτεί, από πατέρα, αδερφό, κάποια αντρική παρουσία. Αλλιώς μια γυναίκα απαγορεύεται να χειρουργηθεί αν δεν υπάρχει έγκριση από τον άντρα της».

Η μητέρα της έκαψε τα περιοδικά κλαίγοντας

«Η μάνα μου, θυμάμαι πολύ έντονα αυτό το σκηνικό, που έφερε πάνω από πενήντα, εξήντα περιοδικά και τα έκαψε στην αυλή και έκλαιγε».

«Ήθελαν να σβήσουν κάθε σημάδι της προηγούμενης εποχής για να εφαρμόσουν την τωρινή εποχή.»

«Είχε κόψει κάποιες σελίδες, είχε σκίσει κάποιες σελίδες που είχε τη φωτογραφία του Σάχη και την βασίλισσα. Και αυτά τα κρατούσε κρυφά για να μην τα πάμε εμείς τυχόν στο σχολείο και να μας καθοδηγήσει σε θάνατο.»

Απειλές στη διεύθυνσή της — ακόμα και στην Ελλάδα

«Δε θα γυρίσουμε πίσω. Δεν είναι αστείο αυτά που κάνουμε τώρα, αυτή τη στιγμή. Εμείς αποφασίσαμε όλοι οι Ιρανοί, άντρας γυναίκα, να βγούμε μπροστά στις κάμερες, να το πούμε γιατί είμαστε η φωνή του ενός λαού έξω που έχει κλειστεί από τα πάντα.»

«Αν γυρίσουμε πίσω, θανατική ποινή. Δεν είναι αστεία αυτά. Και εδώ μας απειλούνε και εδώ μέσα στην Ελλάδα που είμαστε».

«Μου αναφέρανε τη διεύθυνση. Ότι ξέρουμε που μένεις. Απειλήσαν με τον τρόπο τους. Με πολύ άσχημα λόγια».

Σε όσους διαδηλώνουν με πορτρέτα του Χαμενεΐ

«Τι θα του έλεγα; Πραγματικά, το μόνο που μπορούσα να πω ήταν ότι ντροπή, μεγάλη ντροπή. Γιατί είναι σαν να έχουμε στα χέρια μας τη φωτογραφία του Χίτλερ. Γιατί και τον Χίτλερ κάποιοι τον θεωρούσαν νορμάλ, αλλά αποδείχτηκε στην ιστορία ότι δεν ήταν έτσι. Και τους ρωτάω. Θα πάνε να ζήσουν στο Ιράν; Θα πάνε να ζήσουν με τον καθεστώς του κυρίου Χαμενεΐ; Αυτός και η οικογένειά του και όσοι διαδηλώνουν. Θα πάνε να ζήσουν ένα χρόνο; Αποκλείεται να πάνε και να αντέξουν».

Για τους Ιρανούς: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν είναι εχθροί

«Εγώ αυτή τη στιγμή πραγματικά τους θεωρώ μεγαλύτερους υποστηρικτές του λαού του Ιράν. Γιατί κάνανε αυτό που περιμέναμε εμείς τόσα χρόνια. Σαρανταεφτά χρόνια περιμένει ο λαός του Ιράν ότι κάποιος από έξω να δώσει ένα χέρι βοήθεια και να υποστηρίξει αυτό το λαό για να τελειώσουν αυτά τα βασανιστήρια».

«Εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα αυτή τη στιγμή ούτε με την Αμερική ούτε με το Ισραήλ. Εμείς ο λαός στο Ιράν».

Το χιτζάμπ: εισβολή, όχι παράδοση

«Στο Ιράν ξεκίνησε αυτό από την εισβολή τους Αγιατολάδες και τους θρησκευτικούς το ’79 που μπήκαν στη χώρα μας και ακόμα δεν είναι σαν νόμος, δεν περάστηκε ποτέ στο Σύνταγμα της του Ιράν, αλλά το εφαρμόζουν».

«Αυτό είναι πολύ κακό γιατί από την αρχή σου δημιουργεί μία ότι θα είσαι δύο άνθρωπος και έχεις δύο πλευρές. Η μία πλευρά, τη μέσα σου που δεν το θέλει φυσικά και η άλλη είναι αυτό που πρέπει να παρουσιαστεί στην κοινωνία για να μη σε κρίνουν».

«Νιώθουμε ότι βγάζουμε καρκινώδη όγκο»

«Όλοι, ενώ είναι πολύ δύσκολο, αλλά λένε ότι νιώθουμε ότι κάνουμε ένα χειρουργείο και βγάζουμε ένα καρκινώδη όγκο από το σώμα της χώρας μας και είμαστε χαρούμενοι. Όσο δύσκολο και αν είναι, περιμένουμε να περάσει».

«Ανησυχούν όταν δεν ακούν εκρήξεις γιατί λένε ότι μήπως έχει γίνει συμφωνία; Μήπως μας παράτησε η Δύση και να μείνουμε για επόμενα πενήντα χρόνια με αυτούς; Γιατί αυτή τη φορά θα σκοτώσουν εκατομμύρια σίγουρα».

Η ευχή της — και η έκκλησή της

«Πραγματικά εύχομαι να ελευθερωθεί το Ιράν επιτέλους και να ζήσει ο κόσμος την ελευθερία και να σταματήσουν όσοι απολαμβάνουν την ελευθερία της Δύσης αυτή τη στιγμή να υποστηρίζουν αυτούς που καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι πολύ άδικο αυτό».