Κρίσεις

Το τσιτάτο θέλει τις κρίσεις ευκαιρίες. Οι δημοσκοπικές διαφάνειες που άρχισαν να δημοσιεύονται μάλλον το επιβεβαιώνουν.

Τα νούμερα της κυβέρνησης ανεβαίνουν χάρη στις εικόνες του «Κίμωνα» από το λιμάνι της Λεμεσού. Μαξίμου και κυβερνών κόμμα δείχνουν να ελπίζουν ότι σε έναν όλο και πιο αβέβαιο κόσμο, οι περισσότεροι στο ελληνικό εκλογικό σώμα θα τείνουν ευήκοα ώτα στο αφήγημα της σταθερότητας. Αλλά και πως το συντηρητικό κοινό, εκείνο που λοξοκοιτάζει προς τα κομματίδια στα δεξιά της ΝΔ, θα γοητευτεί από τα πλάνα του Πρωθυπουργού στην κυπριακή βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» πλάι στον γάλλο πρόεδρο – ή από τις φωτογραφίες που χαιρετά διά χειραψίας τους πιλότους των ελληνικών F-16 στη μεγαλόνησο.

Τα κυβερνητικά στελέχη, άλλωστε, επικαλούνται ήδη από τηλεάμβωνος την εμπειρία τους στη διαχείριση έκτακτων συνθηκών. Θυμίζουν τα πάντα, από τον Εβρο μέχρι τη σχεδόν σοσιαλιστική ενίσχυση των πολιτών με τα passes, διαβεβαιώνοντας ότι ο προϋπολογισμός καταρτίστηκε με βάση σενάρια όπου το πετρέλαιο θα κοστίζει μέχρι και 100 δολάρια το βαρέλι (τι κι αν μια μέρα ύστερα από αυτή τη δήλωση, χθες το πρωί, άγγιξε τα 120;). Η περιλάλητη στοίχιση με τη σημαία παρατηρείται. Αρκεί για να εξουδετερώσει την επίδραση της ακρίβειας στις απόψεις της κοινής γνώμης, όμως;

Χωρίς φίλτρο

Γ νώστες των παρασκηνίων λένε πως αυτό που αγχώνει περισσότερο την κυβέρνηση είναι οι επιπτώσεις μιας παρατεταμένης σύρραξης στη Μέση Ανατολή στον τουρισμό. Μια σεζόν που η βαριά βιομηχανία της χώρας δεν θα πιάσει τα έσοδα των προηγούμενων θα κοστίσει σημαντικά, οικονομικά και κατ’ επέκταση πολιτικά.

Ωστόσο, ίσως υπάρχουν κι άλλοι, εξίσου σοβαροί, λόγοι ανησυχίας. Υπάρχει, π.χ., το ενδεχόμενο οι επιδοτήσεις σε ρεύμα και καύσιμα (αν τελικά χρειαστεί να δοθούν) να μην αποδώσουν όπως την πρώτη τετραετία επειδή από το 2022 κι έπειτα οι τιμές τους παραμένουν υψηλές. Για τον μέσο πολίτη η αποκλιμάκωση – την οποία κατά καιρούς πανηγύρισαν κυβερνητικοί – είναι μικρή. Δεν έκανε ποτέ τη διαφορά στο πορτοφόλι του. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον πληθωρισμό των τροφίμων.

Η τάση συγκράτησής του δεν «γράφει» στους καταναλωτές όπως θα επιθυμούσαν οι εμπνευστές των διάφορων μέτρων. Η ακρίβεια ήταν το νούμερο ένα πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας πολύ πριν αρχίσουν να βυθίζονται χθες τα χρηματιστήρια. Κι όχι μόνο, είναι το πεδίο στο οποίο οι κυβερνητικές πολιτικές βαθμολογούνται εδώ και καιρό με τον χειρότερο βαθμό. Η κυβέρνηση, λοιπόν, δεν μπορεί να πάει πίσω στο δικό της χθες αντιμετώπισης κρίσεων. Γιατί τότε ήταν κάποια άλλη – κάποια που δεν είχε φθαρεί από μια καθημερινότητα με υψηλό κόστος διαβίωσης.