Ομοψυχία

Πιθανώς ορισμένοι δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των στιγμών και τον τρόπο που η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή μοιάζει να γενικεύεται και να επενεργεί σε πολλές χώρες και σε ευρύτερα γεωγραφικά πλαίσια. Ακόμα και οι ειδικοί δεν περιγράφουν μια στενά οριοθετημένη σύγκρουση με τοπικά όρια αλλά μια εμπλοκή που πολύ εύκολα μπορεί να λάβει ασύμμετρα χαρακτηριστικά και ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Σε αυτό το πλαίσιο και με αυτή τη συνθήκη η ψυχραιμία, η αμυντική αποτροπή και βεβαίως ένα είδος εθνικής ομοψυχίας, αποτελούν αυτονόητες και επιβεβλημένες παραμέτρους για την Ελλάδα.

Η αμυντική ετοιμότητα και ενεργητικότητα που επιδεικνύει η χώρα μας και η «ασπίδα» στην Κυπριακή Δημοκρατία για παράδειγμα, δεν είναι ούτε ασκήσεις ισχύος, ούτε «αχρείαστες» κινήσεις στο πεδίο όπως ορισμένοι περιγράφουν.

Η ευρύτερη ρευστότητα και οι κίνδυνοι διαμορφώνουν έναν χάρτη πολλών απειλών για την ακεραιότητα της χώρας και μια εμπλοκή που απαιτεί και θωράκιση και στρατηγικές κινήσεις που να προλαμβάνουν το κακό.

Και η θέση της χώρας το επιβάλλει και οι υποχρεώσεις ως προς τον λαό μας και τους συμμάχους μας.

Σε τέτοιες ειδικές εξάλλου συνθήκες δοκιμάζεται και το συγκριτικό πλεονέκτημα που χτίζεις μακρόχρονα και η αμυντική σου προπαρασκευή. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν είναι σε θετική βάση μια συζήτηση που επιχειρεί κυρίως η αντιπολίτευση να ανοίξει και έχει να κάνει με τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ως προς την Κύπρο και τις βάσεις. Ούτε ορθό σήμα αποστέλλει, ούτε γόνιμη είναι.

Η σοβαρότητα επίσης δοκιμάζεται αυτές τις ώρες.