Η προηγούμενη ακτοπλοϊκή σύνδεση της Ελλάδας με τη Σμύρνη που σταμάτησε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Κυριάκος Μητσοτάκης και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπογράμμισαν τη σημασία του διαλόγου Ελλάδας – Τουρκίας, προχωρώντας στην υπογραφή επτά συμφωνιών συνεργασίας. Οι συμφωνίες καλύπτουν τομείς όπως οι επενδύσεις, ο πολιτισμός, η πολιτική προστασία και η τεχνολογία, σηματοδοτώντας ένα ακόμη βήμα ενίσχυσης της θετικής ατζέντας μεταξύ των δύο χωρών.

Στο πλαίσιο της συνάντησης, υπεγράφη Κοινή Δήλωση για τη δρομολόγηση ακτοπλοϊκής σύνδεσης ανάμεσα στα λιμάνια της Θεσσαλονίκης και της Σμύρνης. Η πρωτοβουλία αυτή θεωρείται σημαντική για την οικονομική και τουριστική συνεργασία στην περιοχή του Αιγαίου.

Η ατμοπλοϊκή σύνδεση Κυθήρων – Σμύρνης αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα, ενισχύοντας εμπορικές, ταχυδρομικές και μεταναστευτικές ροές. Η γραμμή αυτή υπήρξε κρίσιμος δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ του Ιονίου και της Μικράς Ασίας, συμβάλλοντας στην κοινωνική και οικονομική κινητικότητα της εποχής.

Η σύνδεση εγκαινιάστηκε από την εταιρεία Lloyd Αυστρίας (Österreichischer Lloyd), με δρομολόγια που συνέδεαν την Τεργέστη με τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη. Τα Κύθηρα, κυρίως ο Αβλέμονας και το Καψάλι, λειτουργούσαν ως εποχικοί σταθμοί κατά τους θερινούς μήνες.

Η γραμμή τέθηκε σε λειτουργία γύρω στο 1840–1850 και συνέβαλε καθοριστικά στη μετανάστευση Κυθηρίων προς τη Σμύρνη, μετά από αγροτικές καταστροφές, οδηγώντας στη δημιουργία πολυπληθούς παροικίας στην περιοχή.

Κύριες εταιρείες

Lloyd Αυστρίας: Ηγετική ναυτιλιακή εταιρεία με αρμοστές όπως οι Cavallini στα Κύθηρα, εξυπηρετούσε επιβάτες και ταχυδρομείο.

Messageries Maritimes: Από το 1871 συνέχισε παρόμοια δρομολόγια μετά από συγχωνεύσεις. Οι στάσεις στα Κύθηρα παρέμεναν εποχιακές, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα των λιμανιών.

Η γραμμή ξεκίνησε γύρω στο 1836–1840, επεκτείνοντας υπάρχουσες θαλάσσιες διαδρομές. Τα Κύθηρα λειτούργησαν ως σταθμός ανεφοδιασμού και εποχικός λιμένας, ενώ η Σμύρνη αναδείχθηκε σε εμπορικό κόμβο της Ανατολικής Μεσογείου. Παράλληλα, καλύπτονταν ανάγκες μεταφοράς επιβατών και ταχυδρομείου.

Η γεωργική κρίση στα Κύθηρα (1850–1860), ο Κριμαϊκός Πόλεμος και η πολιτική αστάθεια ώθησαν πολλούς κατοίκους στη μετανάστευση προς τη Σμύρνη. Εκεί υπήρχε ήδη από το 1776 κυθηραϊκή κοινότητα που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο φαρμακευτικών φυτών.

Η ατμοπλοϊκή γραμμή ενίσχυσε την εποχική εργασία, τη μόνιμη εγκατάσταση και το εμπόριο, βελτιώνοντας το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων και ενδυναμώνοντας τις οικονομικές σχέσεις των δύο περιοχών.

Η λειτουργία της διεκόπη λόγω του Α Παγκοσμίου Πολέμου και της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Οι αλλαγές στις θαλάσσιες διαδρομές και η πτώση της εμπορικής σημασίας της Σμύρνης οδήγησαν στην οριστική διακοπή της. Παρ’ όλα αυτά, τα Κύθηρα συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ως σταθμός ανεφοδιασμού έως τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δρομολόγιο

Τεργέστη: Αφετηρία της γραμμής στην Αδριατική.

Ανκόνα: Ενδιάμεση ιταλική στάση.

Κέρκυρα: Πρώτη στάση στην Ελλάδα.

Πάτρα: Σύνδεση με την Πελοπόννησο.

Πειραιάς: Κεντρικό λιμάνι της Αθήνας.

Σύρος: Εμπορικός κόμβος των Κυκλάδων.

Κύθηρα (Αβλέμονας ή Καψάλι): Εποχικός σταθμός ανεφοδιασμού.

Σμύρνη: Τερματικός προορισμός.

Ελληνικές εταιρείες, όπως η Ελληνική Ατμοπλοΐα (Σύρος, 1857), η Ατμοπλοΐα Γουδή (1879) και η Πανελλήνιος Ατμοπλοΐα (1883), δραστηριοποιήθηκαν στην ίδια περιοχή. Τοπικές επιχειρήσεις, όπως η Joly, Viktoras & Co. από τα Κύθηρα, είχαν παρουσία στη Σμύρνη, ενισχύοντας τις εμπορικές σχέσεις έως τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.