Μαξίμου – Βενιζέλος: Σύγκρουση κορυφής με φόντο το άρθρο 86
Το αφετηριακό σημείο της δείχνει να είναι η συνταγματική αναθεώρηση, και ειδικότερα το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, ωστόσο οι πραγματικές διαστάσεις της ξαφνικής ανοιχτής σύγκρουσης υπερβαίνει τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Οσο η μία πλευρά σηκώνει το γάντι που πετάει η άλλη, επιφυλάσσοντας φαρμακερά σχόλια έως ισχυρές βολές σε ένα δημόσιο μπρα ντε φερ στο οποίο προδιαγράφεται συνέχεια και από τις δύο πλευρές, δηλαδή από Μέγαρο Μαξίμου που έχει αποφασίσει να απαντά σε σκληρό τόνο και από τον Ευάγγελο Βενιζέλο που δεν σκοπεύει να λειάνει την κριτική και τον έλεγχό του στους κυβερνώντες, τόσο ανοίγουν αντιπαραθετικές συζητήσεις ταυτόχρονα για το παρελθόν και το (όχι και τόσο μακρινό) μέλλον.
Στη μέση βρίσκονται οι κεντρώοι –ακροατήρια τα οποία έτσι κι αλλιώς ιεραρχούν ψηλά τα περί θεσμικής θωράκισης και αξιοπιστίας. Εκείνα παλεύει να επαναπροσεγγίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπό το βάρος όμως χειρισμών που έχουν τραυματίσει σοβαρά την κυβερνητική εικόνα, ελπίζοντας στον προεκλογικό χρόνο να καταφέρει αποτελεσματικές βουτιές και σε δεξαμενές ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.
Τα ίδια θέλει το ΠΑΣΟΚ και σηκώνοντας σημαία «αμφίπλευρης» διεύρυνσης, αλλά και αποδομώντας την εικόνα του φιλελεύθερου μεταρρυθμιστή που προσπαθεί να ξαναπροβάλει ο Πρωθυπουργός, ελπίζει σε επέκταση της επιρροής του κόμματος έως το φιλελεύθερο Κέντρο.
Αυτά εξηγούν τον λόγο που προτού καν ανοίξει η κοινοβουλευτική διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης εκτυλίσσεται ένα προκαταβολικό blame game για το αναμενόμενο αδιέξοδο συναίνεσης μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην τρέχουσα προτείνουσα Βουλή. Οσο για το τι εξηγεί την κόντρα κυβέρνησης και Βενιζέλου, απαντήσεις κρύβονται στο πώς διαβάζει η μία πλευρά την άλλη.
Οι αναφορές που άναψαν τη φωτιά
Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, λειτουργώντας στη σφαίρα της μεταπολιτικής, ελέγχει σκληρά το Μαξίμου – με τα δικά του λόγια, «πρέπει να λες πράγματα τα οποία δείχνουν ότι όταν είσαι ελεύθερος ή απελεύθερος, συμβάλλεις με τον τρόπο σου σε αυτό που λέγεται δημόσιος βίος».
Και ειδικά στο πεδίο της συνταγματικής αναθεώρησης όχι απλώς παίρνει πάνω του το βασικό πασοκικό επιχείρημα ότι οι ευρύτερες συναινέσεις (οι 180 ψήφοι) πρέπει να διεκδικηθούν στην επόμενη, αναθεωρητική, Βουλή αλλά κάνει και ένα βήμα παραπέρα: πρώτα να καταστεί «διακυβερνήσιμη» η χώρα (να υπάρξει η επόμενη Βουλή, δηλαδή) και έπειτα να καταστεί αναθεωρητέο το Σύνταγμα. Ο Πρωθυπουργός, ενοχλημένος από τις αναφορές Βενιζέλου στα περί μη διακυβερνήσιμης χώρας, χάραξε την τροχιά σύγκρουσης.
Πιο σκληρή κριτική από ό,τι στον Ανδρουλάκη
Στην κυβέρνηση αναγνωρίζουν την απήχηση Βενιζέλου στον χώρο του Κέντρου, συνεπώς αγωνιούν για τα προβλήματα που ο ίδιος μπορεί να προκαλέσει στη γαλάζια στρατηγική – ενδεικτικό ότι η κριτική της κυβέρνησης είναι προς το παρόν πιο επιθετική προς τον Βενιζέλο απ’ ό,τι είναι στο ΠΑΣΟΚ και στον νυν αρχηγό του Νίκο Ανδρουλάκη.
Η υπερασπιστική γραμμή της ΝΔ είναι ορατή στον ακριβώς ίδιο τρόπο με τον οποίο τοποθετούνται στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ: όσο ο Βενιζέλος καρφώνει ευθέως την κυβέρνηση ότι καταστρατήγησε το άρθρο 86 στις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και των Τεμπών αλλά τώρα ετοιμάζεται να διαμορφώσει «μία τέλεια διάταξη» και ότι το 2019 η πλειοψηφία της ΝΔ άφησε την ευκαιρία διαμόρφωσης της διάταξης να περάσει, η κυβέρνηση πηγαίνει ακόμα πιο πίσω, στο 2001, χαρακτηρίζοντάς τον «εμπνευστή» του 86, και στο 2006, προβάλλοντας την υπογραφή Μητσοτάκη και άλλων επτά τότε για αλλαγή του επίμαχου άρθρου.
Την ώρα που εξελίσσονται – πιεστικές για όλους – συζητήσεις για μετεκλογικές συνεργασίες και η κυβέρνηση ξορκίζει οτιδήποτε απειλεί να υπονομεύσει τον διακηρυγμένο στόχο για αυτοδυναμία, ο Μητσοτάκης διαπιστώνει ότι η ΝΔ έχει πολύ δρόμο να καλύψει ως προς την αίσθηση που καταγράφεται – δημοσκοπικά – στην κοινή γνώμη για τα θέματα διαφάνειας, θεσμών, κράτους δικαίου. «Δεν είμαστε εκεί όπου θα ήθελα να είμαστε, αλλά προχωράμε σαφώς προς τη σωστή κατεύθυνση» είπε από το Μαξίμου κατά τη συνάντηση με τον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης Αλεν Μπερσέτ και εξηγώντας του τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης επέμεινε ότι «θέλουμε ένα πολύ φιλόδοξο σχέδιο και θεωρούμε την ενίσχυση των θεσμών μας, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών μας ως βασική προτεραιότητα».