Αρχηγός στρατού Νορβηγίας: Κίνδυνος εισβολής από τη Μόσχα για προστασία ρωσικών πυρηνικών όπλων
Ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Νορβηγίας προειδοποιεί ότι η Ρωσία ενδέχεται να προχωρήσει σε εισβολή για να προστατεύσει τα πυρηνικά της στη Χερσόνησο Κόλα, ενώ ταυτόχρονα επικρίνει τις ανακρίβειες του Τραμπ σχετικά με το Αφγανιστάν και τη Γροιλανδία.
Όπως αναφέρει ο Guardian, ο στρατηγός Eirik Kristoffersen δήλωσε ότι η Νορβηγία δεν μπορεί να αποκλείσει μια πιθανή ρωσική επίθεση με στόχο την προστασία των πυρηνικών εγκαταστάσεων στη Χερσόνησο Κόλα, η οποία βρίσκεται κοντά στα σύνορα των δύο χωρών.
«Η Ρωσία δεν έχει στόχο την κατάκτηση όπως στην Ουκρανία», σημείωσε ο Kristoffersen, υπογραμμίζοντας ότι η στρατηγική σημασία της περιοχής είναι καθοριστική για τις δυνατότητες πυρηνικής αποτροπής της Μόσχας. Η περιοχή θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση της ισορροπίας δυνάμεων στον Αρκτικό Κύκλο.
Ο Νορβηγός στρατηγός υπενθύμισε ότι οι Νορβηγοί στρατιώτες υπηρέτησαν στην πρώτη γραμμή στο Αφγανιστάν, χαρακτηρίζοντας τις δηλώσεις του Τραμπ περί «απουσίας συμμάχων» ως αβάσιμες. Από το 2020, ως αρχηγός της άμυνας, έχει την ευθύνη των Ενόπλων Δυνάμεων και των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας, ενισχύοντας τα βόρεια σύνορα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.
Παρά την αυξημένη ένταση, ο Kristoffersen τόνισε ότι υπάρχει ακόμη επικοινωνία με τη Ρωσία για αποστολές έρευνας και διάσωσης. Παράλληλα, πρότεινε τη δημιουργία στρατιωτικής «γραμμής άμεσης επαφής» ώστε να αποφεύγονται παρεξηγήσεις ή τυχαία επεισόδια. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία εξακολουθεί να σέβεται τη συνθήκη μη στρατικοποίησης της Σβάλμπαρντ, ενώ οι αντίθετοι ισχυρισμοί αποτελούν προπαγάνδα.
Αναφερόμενος στη Γροιλανδία, ο Kristoffersen χαρακτήρισε παράξενες τις δηλώσεις του Τραμπ περί κινεζικού ή ρωσικού ενδιαφέροντος. Όπως σημείωσε, η Ρωσία επικεντρώνεται αποκλειστικά στον Αρκτικό Ατλαντικό και όχι στη Γροιλανδία. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι η κατάληψη μιας χώρας μπορεί να φαίνεται εύκολη στην αρχή, αλλά η διατήρησή της αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη, όπως δείχνει η εμπειρία της Ουκρανίας.