Ωρα για μια στρατηγική εταιρική σχέση Ινδίας – Ελλάδας
Οι σχέσεις Ινδίας – Ελλάδας έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα, αλλά οι διπλωματικοί δεσμοί ως δύο σύγχρονων εθνών ξεκίνησαν το 1950. Τα τελευταία 76 χρόνια, οι δεσμοί Ινδίας – Ελλάδας ήταν φιλικοί, χωρίς προβλήματα και μέχρι σήμερα χαρακτηρίζονται από πολύ στενούς προσωπικούς δεσμούς μεταξύ των κορυφαίων πολιτικών ηγετών μας. Καθώς οι αλλαγές στην τάξη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επιταχύνονται, και οι δύο πλευρές ένιωσαν την ανάγκη να οικοδομήσουν μια βαθύτερη και πιο στρατηγική σχέση.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Πρωθυπουργού Μόντι στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2023 και της επίσκεψης του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη στην Ινδία τον Φεβρουάριο του 2024, και οι δύο ηγέτες έλαβαν την απόφαση να αναβαθμίσουν τους δεσμούς σε στρατηγική εταιρική σχέση και κατέστρωσαν ένα σχέδιο για την επίτευξη αυτού του στόχου. Σε γενικές γραμμές, αυτό περιελάμβανε μια σταδιακή αναβάθμιση των υφιστάμενων δομών διακυβερνητικού διαλόγου, ώστε να καταστούν «κατάλληλες για τον σκοπό» μιας στρατηγικής εταιρικής σχέσης. Και περιελάμβανε επίσης τη δημιουργία δομών για να «στηρίζουν» τόσο τις ινδικές όσο και τις ελληνικές επιχειρηματικές εταιρείες που έχουν ανακαλύψει τις αγορές η μία της άλλης, ώστε να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη μιας ισχυρής οικονομικής εταιρικής σχέσης.
Οι στρατηγικοί παράγοντες από την ινδική πλευρά για στενότερους δεσμούς με την Ελλάδα είναι σαφείς. Ως ένα μεγάλο έθνος του Ινδικού Ωκεανού, για το οποίο τα σημεία εισόδου και εξόδου από και προς τον Ινδικό Ωκεανό είναι σημαντικά, η γεωγραφία της Ελλάδας στις εκβολές της Διώρυγας του Σουέζ αποτελεί από μόνη της έναν ισχυρό μοχλό για μια στρατηγική σχέση. Υπάρχει όμως και η ιδέα στην Ινδία ότι η Ελλάδα θα λειτουργήσει ως η πύλη της προς την Ευρώπη, καθώς χτίζουμε στενότερους δεσμούς με την Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν σήμερα και οι δύο κυβερνήσεις είναι να βρουν τρόπους να δώσουν «πλήρη έκφραση» σε αυτούς τους ισχυρούς μοχλούς, ιδίως στους τομείς της Αμυνας, της Ασφάλειας και του Εμπορίου.
Κορυφαίες ινδικές αμυντικές εταιρείες επιδιώκουν να συνεργαστούν με την Ελλάδα καθώς εφαρμόζει το εθνικό πρόγραμμα αναβιομηχάνισης της άμυνας στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030 και των προγραμμάτων επανεξοπλισμού της ΕΕ. Οι ινδικές αμυντικές εταιρείες, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, έχουν αποκτήσει αξιοσημείωτη τεχνική εξειδίκευση και δυνατότητες βιομηχανικής κλίμακας που σχετίζονται άμεσα με τα ελληνικά προγράμματα και πρέπει να δοκιμαστούν. Αρκετές κορυφαίες ελληνικές εταιρείες, από την εφοδιαστική, τις αεροπορικές εταιρείες, τις τράπεζες, τον τουρισμό, τους κατασκευαστές παραθύρων, ακόμη και μια εταιρεία λιανικής πώλησης καφέ – μπαρίστα, έχουν ήδη ανακαλύψει την αναπτυσσόμενη ινδική αγορά.
Δομές όπως οι συνεργασίες Ινδικού Εμπορικού Επιμελητηρίου – ΣΕΒ και Εμπορικού Επιμελητηρίου Αθηνών – CII, που δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του στην Ινδία το 2024, πρέπει να ενεργοποιηθούν για να «στηρίξουν» την επιτυχή είσοδο των ελληνικών εταιρειών στην ινδική αγορά και, φυσικά, να στηρίξουν τις ινδικές εταιρείες προς την αντίστροφη κατεύθυνση. Η τεράστια δεξαμενή εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού που διατίθεται στην Ινδία και η πιεστική ζήτηση για εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό στην ελληνική βιομηχανία, καθώς αυτή αναπτύσσεται και διαφοροποιείται, αντιπροσωπεύουν μια αγορά εργασίας έτοιμη να γεννηθεί.
Και οι δύο κυβερνήσεις πρέπει να επιταχύνουν τις διαπραγματεύσεις για μια διμερή συμφωνία που θα θεσπίσει ένα ισχυρό κανονιστικό πλαίσιο για την «απομάκρυνση» του κινδύνου της αγοράς από τους κινδύνους της παράτυπης μετανάστευσης, προστατεύοντας παράλληλα τα συμφέροντα των ελληνικών επιχειρήσεων και των ινδών εργαζομένων. Για ταχύτερα αποτελέσματα, αυτή η διαπραγμάτευση πρέπει να γίνει μια άσκηση διευκόλυνσης της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού ως παράγοντα παραγωγής και όχι μια προσπάθεια καθορισμού νόμιμων οδών μετανάστευσης, κάτι που δεν ενδιαφέρει και τις δύο χώρες.
Υπάρχει μια διάσημη παροιμία που λέει ότι «τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από μια ιδέα της οποίας ήρθε η ώρα». Καθώς η Ινδία μεγαλώνει και αναπτύσσεται ως έθνος του Ινδικού Ωκεανού… και καθώς επιδιώκει να δημιουργήσει μια στενότερη σχέση με την ΕΕ… και καθώς ο κόσμος γύρω μας αλλάζει όλο και πιο δραματικά και γρήγορα… περισσότερο από ποτέ, η ώρα για μια στρατηγική εταιρική σχέση Ινδίας – Ελλάδας έχει πραγματικά φτάσει. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτό θα ισχύει ακόμη περισσότερο στο μέλλον, καθώς ο διάδρομος IMEEC τίθεται σε λειτουργία και συνδέει την Ινδία, τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη σε έναν δρόμο ειρήνης και ευημερίας.