Τηλέφωνα, ραντεβού και πρώην πρωθυπουργοί: Τι σχεδιάζει ο Τασούλας
Από την πρώτη στιγμή που ο Κωνσταντίνος Τασούλας ανέλαβε την Προεδρία της Δημοκρατίας ήταν σαφές πως δεν ήθελε να απομακρυνθεί από την πολιτική πραγματικότητα και να απομονωθεί στα τυπικά της Ηρώδου Αττικού. Αντίθετα, με τον νέο του ρόλο, μοιάζει να είχε αποφασίσει εξαρχής πως θα συνεχίσει να συμμετέχει σε αυτήν – το ύφος και ο τρόπος για να το πετύχει έχει ήδη αρχίσει να ξεδιπλώνεται, όμως η επίσκεψη του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στο Προεδρικό Μέγαρο έδωσε το πρώτο καθαρό, συμβολικό στίγμα.
Θα ακολουθήσουν, ο ένας μετά τον άλλο, όλοι οι εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης: το ραντεβού με τον Γιώργο Παπανδρέου έχει κλειστεί για την επόμενη Τετάρτη, στις 21 του μήνα (στην Πάτρα, στη δοξολογία του Αγίου Ανδρέα, οι δύο τους είχαν εκφράσει τη διάθεση να τα πουν από κοντά), ενώ σειρά έχουν ο Αντώνης Σαμαράς, με τον οποίο ο Τασούλας έχει ήδη έρθει σε επαφή, και ο Αλέξης Τσίπρας, με τον οποίο συνομιλούν συχνά στο τηλέφωνο – όπως, χαρακτηριστικά, συνέβη στον θάνατο του Αλέκου Φλαμπουράρη. Οι συναντήσεις δεν θα περιοριστούν εκεί, καθώς και άλλες προσωπικότητες που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αποτελούν πόλο ή σημεία αναφοράς για τον πολιτικό κόσμο, όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος, θα περάσουν κι αυτοί την πόρτα του Προεδρικού.
Παράδειγμα συναίνεσης
Ο Τασούλας επιδιώκει να έχει τακτική επικοινωνία με τέτοιου είδους πρόσωπα-κλειδιά, από όλους τους πολιτικούς χώρους –και από το ΚΚΕ, στο οποίο διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Θανάση Παφίλη, ενώ ήταν από εκείνους που πήραν τηλέφωνο την Αλέκα Παπαρήγα για περαστικά, όταν εκείνη βγήκε από το νοσοκομείο. Το επιχείρημα, φαινομενικά, είναι απλό: εκτός από τον κοινωνικό χαρακτήρα της Προεδρίας, οι συνεργάτες του λένε πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέλει να διαμορφώσει και ένα πολιτικό παράδειγμα συναίνεσης και σύνθεσης, όταν τα πνεύματα στο Κοινοβούλιο ανάβουν. Τα ραντεβού δημοσιοποιούνται, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για παρασκηνιακή παραπολιτική, ωστόσο αυτό το δίκτυο επικοινωνίας ενδεχομένως να επιτρέψει στον Τασούλα να λειτουργήσει αθόρυβα, στη λογική του κατευνασμού, σηκώνοντας, όταν εκτιμά πως πρέπει, το αντίστοιχο τηλέφωνο. Οσοι βέβαια παρατηρούν αυτή την κινητικότητα, βλέπουν σε αυτήν και μια προσπάθεια του Προέδρου να λειτουργήσει «για όλους», με στόχο να ξεφύγει από την ταμπέλα του κομματικού, γαλάζιου Προέδρου της Δημοκρατίας που του προσδόθηκε για τον τρόπο που επελέγη και με βάση τις ψήφους με τις οποίες εξελέγη.
Η επιδίωξη δεν είναι αποκλειστικά προσωπική. Ενας τέτοιος ρόλος εγγυητή, «στο γράμμα, αλλά και στο πνεύμα του Συντάγματος», παίρνει μεγαλύτερη αξία εν όψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης και, κυρίως, λόγω των δημοσκοπήσεων που δείχνουν το σενάριο της αυτοδυναμίας να απομακρύνεται και αυτό μιας δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης να ενισχύεται. Ο Τασούλας θα κληθεί να διαχειριστεί τουλάχιστον μια διαδικασία διερευνητικών εντολών και, πολύ πιθανό, ένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών – η πρόκληση είναι εκ των πραγμάτων μεγάλη και ο ΠτΔ που θα βρεθεί σε εκείνη τη θέση δεν θα πρέπει απλώς να μπορεί να σηκώνει τηλέφωνα, αλλά να ξέρει πως κάποιος θα απαντήσει.