Μερικοί φερόμενοι ξυλοδαρμοί
Στις 14 Ιουνίου 2020, ο 26χρονος Βασίλης Μάγγος δέχθηκε χτυπήματα με κλομπ έξω από τα δικαστήρια του Βόλου, κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης αλληλεγγύης. Κατέληξε στην Αστυνομική Διεύθυνση, όπου ζητούσε να πάει στο νοσοκομείο. Βγήκε με έξι σπασμένα πλευρά και κάκωση στο ήπαρ. Εναν μήνα αργότερα, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Η ΕΛ.ΑΣ. ανακοίνωσε ότι «δεν προκύπτει εγκληματική ενέργεια», πριν καν γίνει η νεκροψία. Εξι χρόνια μετά, το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καρδίτσας καταδίκασε πέντε αστυνομικούς. Ο «φερόμενος» ξυλοδαρμός ήταν πραγματικός.
Ας το πούμε χωρίς περιστροφές. Η ΕΛ.ΑΣ. έχει πρόβλημα, το λένε οι αριθμοί, οι καταδίκες στο ΕΔΔΑ, η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το λένε οι υποθέσεις που έχουν χτυπήσει καμπανάκια σε διεθνείς οργανισμούς. Σε μία από αυτές, ο αστυνομικός που βασάνισε με ηλεκτροσόκ δύο συλληφθέντες πλήρωσε πέντε ευρώ ανά ημέρα φυλάκισης, σε 36 δόσεις, και πήρε και προαγωγή. Ο Συνήγορος του Πολίτη, για το 2025, κατέγραψε 272 περιστατικά αυθαιρεσίας, αύξηση 53%. Βρήκε πλημμελή την πειθαρχική έρευνα σε 76 από τα 119 πορίσματά του. Ακόμη και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους κατατάσσει ήδη από το 2019 τη βία των σωμάτων ασφαλείας και τη μη αποτελεσματική διερεύνησή της στις κύριες εκκρεμότητες της χώρας.
Λέγεται ότι γίνονται βήματα στις σχολές. Ομως, το Σώμα δεν αποτελείται μόνο από αποφοίτους κι οι βίαιες συμπεριφορές καλλιεργούνται μετά, στην κουλτούρα της ατιμωρησίας. Η πολιτεία κι όσοι δηλώνουν πως νοιάζονται για τους αστυνομικούς, θα έπρεπε να υποψιάζονται ότι ένα περιβάλλον που φτάνει ανθρώπους να βαράνε στο ψαχνό δεν είναι υγιές ούτε για τους ίδιους. Μιλήστε με νέους μορφωμένους αξιωματικούς, έχουν άποψη.
Ευθύνη έχει και η δημόσια σφαίρα. Δεν προσφέρουν καλή υπηρεσία δημοσιογράφοι που εκδίδουν πιστοποιητικά φρονημάτων στα θύματα από τηλεοράσεως, βαφτίζοντας π.χ., μεσήλικες διαδηλωτές του ΠΑΜΕ αντιδραστικά στοιχεία ή ισχυριζόμενοι, παλιότερα, ότι ένας ήπιος άνθρωπος με δημόσια παρουσία, ο Δημήτρης Ινδαρές επιχείρησε να αφοπλίσει (!) άνδρα της ΟΠΚΕ.
Τους έχει ξεφύγει το θέμα. Το κρατικό μονοπώλιο αφορά τη νόμιμη βία, την ελάχιστη απαραίτητη, την αναλογική. Αν είμαστε ειλικρινείς στις καταδίκες της βίας, τότε πρέπει να βλέπουμε ολοκάθαρα πως το κράτος, όταν παρανομεί, απλώς συμμετέχει σε έναν κύκλο παράνομης βίας. Ως εκεί θα έπρεπε να μπορούμε να συμφωνήσουμε.