Με αντίδραση, με μέθοδο και με κόπο
Τα παιχνίδια που δίνει κάθε ομάδα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις παίζουν πάντα ρόλο στα παιχνίδια του πρωταθλήματος που ακολουθούν – και όχι μόνο στην Ελλάδα. Αφήνοντας στην άκρη όσα συμβαίνουν μακριά στα ξένα θέλω να επισημάνω ότι αυτή την αγωνιστική της Σουπερλίγκ είδαμε πώς και πόσο ό,τι έγινε στα ευρωπαϊκά ματς που έδωσαν η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ μεσοβδόμαδα, επηρέασε τις εμφανίσεις τους το Σαββατοκύριακο: δεν αναφέρομαι στο αποτέλεσμα όσο στη γενικότερη απόδοση.
Το θέμα δεν είναι ότι και οι τρεις ομάδες που αγωνίζονται στην Ευρώπη κέρδισαν: απέναντι στον Παναιτωλικό, την Καλαμάτα και τον Βόλο οι νίκες τους ήταν προβλεπόμενες και αναμενόμενες. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο ήρθαν έχει να κάνει πολύ με όσα τους συνέβησαν στις ευρωπαϊκές τους περιπέτειες.
Κλισέ
Ενα δημοσιογραφικό κλισέ θέλει τις ελληνικές ομάδες να είναι ύστερα από ματς στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πάντοτε κουρασμένες. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε κάθε περίπτωση. Σε κάποιες περιπτώσεις η κούραση μπορεί να υπάρξει και να φανεί – σε πολλές άλλες όχι.
Κουρασμένος φάνηκε ο ΠΑΟ στο δεύτερο ημίχρονο στο ματς με τον Βόλο. Αλλά ένα παιχνίδι στην Ευρώπη μπορεί να βοηθήσει και έναν ποδοσφαιριστή να μεγαλώσει το επίπεδο της σιγουριάς του: ο Ντέσερς π.χ. ερχόταν από δυο γκολ με την Καϊράτ – στον Βόλο σκόραρε κι αυτό ήταν το τέταρτο γκολ του στα τρία τελευταία ματς.
Κατά τα άλλα ένα παιχνίδι που έχει δώσει μια ομάδα στην Ευρώπη, μπορεί να γίνει λόγος για να αντιδράσει μια ομάδα στο ελληνικό πρωτάθλημα: συνέβη στην περίπτωση της ΑΕΚ που μετά τη βαριά ήττα από τη Μάντσεστερ Σίτι διέλυσε τον Παναιτωλικό με 5-0.
Και μια συμμετοχή σε ευρωπαϊκό παιχνίδι μπορεί να είναι διδακτική και χρήσιμη γιατί σε μαθαίνει πολλά: συνέβη στην περίπτωση του Ολυμπιακού που μετά τη νίκη κόντρα στη Σπάρτα Πράγας την περασμένη Πέμπτη κέρδισε και την Καλαμάτα και μάλιστα με 5-0. Με ένα σκορ δηλαδή με το οποίο είχε να κερδίσει ομάδα στο Καραϊσκάκη πάνω από έναν χρόνο.
Σπάρτα
Γιατί ήταν διδακτική η νίκη κόντρα στη Σπάρτα στο Europa League εν προκειμένω; Διότι κόντρα στη ομάδα της Πράγας ο Ολυμπιακός χρειάστηκε να ανοίξει μια πραγματικά σοβαρή κλειστή άμυνα. Ο,τι δοκίμασε να κάνει σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι της Πέμπτης, το οποίο κέρδισε με 1-0 χάρη στο γκολ του Γκονζάλες στο 78′ το έκανε και απέναντι στην Καλαμάτα: η μέθοδος ήταν ίδια ακόμα κι αν οι παίκτες που ξεκίνησαν στη βασική ενδεκάδα του Ολυμπιακού ήταν διαφορετικοί και η νίκη ήρθε σαφώς πιο εύκολα διότι υπάρχει και μια κάποια διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στους Τσέχους και τη συμπαθέστατη Μαύρη Θύελλα. Αλλά στις εμφανίσεις του Ολυμπιακού στα δύο ματς υπήρχαν πολλές ομοιότητες.
Ο Ολυμπιακός στο χθεσινό παιχνίδι στο Καραϊσκάκη είχε υπομονή όπως ακριβώς και απέναντι στη Σπάρτα την Πέμπτη. Ηταν μεθοδικός και γέμιζε την περιοχή των αντιπάλων του με παίκτες που έρχονταν από τις περίφημες δεύτερες γραμμές: δεν είναι τυχαίο ότι αυτός που το κάνει πιο πολύ, δηλαδή ο πολύ κινητικός Ζότα Σίλβα πέτυχε τρία γκολ. Ηταν επίσης και σοβαρός αμυντικά απέναντι σε μια ομάδα που στο πρωτάθλημα έχει κάνει ζημιά στον ΠΑΟΚ στην Τούμπα και δυσκόλεψε πολύ τον Παναθηναϊκό στη Νίκαια.
Κυρίως δεν ήταν χαλαρός, ούτε στο πρώτο ημίχρονο όταν και τελείωσε τη δουλειά καθώς προηγήθηκε με 2-0, ούτε και στο δεύτερο όταν παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο (όπως ο Μάριους και ο Μπέιλι) ανέβασαν το σκορ στο 5-0. Η προσφορά των αναπληρωματικών είναι ένα άλλο κοινό στα ματς με τη Σπάρτα και την Καλαμάτα. Αλλά αυτό το βλέπουμε από τότε που ήρθε ο Ιμανόλ σε όλα τα ματς.
Εντύπωση
Και η ΑΕΚ τον Παναιτωλικό τον κέρδισε στο πρώτο ημίχρονο – για την ακρίβεια τον διέλυσε. Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς προηγήθηκε με 3-0 με γκολ των Μουκουντί, Κοϊτά και Ζίνι και στο δεύτερο ημίχρονο κατέβασε ταχύτητες χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως δεν κυνηγούσε το γκολ σε κάθε περίπτωση.
Εχω την εντύπωση ότι η ενδεκάδα που εμφάνισε ο Νίκολιτς στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό ήταν μάλλον αυτή που χρειαζόταν στο παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Σίτι. Η ΑΕΚ το Σάββατο αγωνίστηκε με τη γνωστή της άμυνα (Ρότα, Πήλιος, Ρέλβας, Μουκουντί) μία τριάδα μέσων που έμοιαζαν αρκετά συμπληρωματικοί (με έναν κόφτη τον Καϊρίνεν και δυο δημιουργούς, τον Μάνταλο και τον Βιτάλις), αλλά κυρίως είχε δύο γρήγορους παίκτες στο πλάι (τον Κοϊτά και τον Ζίνι δίπλα στον Βάργκα) που τόσο πολύ της έλειψαν στο ματς που έδωσε στην Αγγλία.
Προφανώς δεν ισχυρίζομαι ότι ο βετεράνος Πέτρος Μάνταλος έπρεπε να αγωνιστεί στο Ετιχαντ: τη δουλειά του άλλωστε θα μπορούσε να την κάνει πολύ καλά ο Κροάτης Ζάμερ που κόντρα στον Παναιτωλικό δεν αγωνίστηκε γιατί ήταν τιμωρημένος. Και δεν ισχυρίζομαι ότι παίζοντας με αυτή τη σύνθεση η ΑΕΚ θα σταματούσε τη Σίτι την Τρίτη.
Αυτό που επισημαίνω είναι ότι όταν σε ένα ματς μια ομάδα εμφανίζεται με μια ενδεκάδα ισορροπημένη αυτή μπορεί να αποδειχτεί και κατάλληλη και έτσι μπορεί να προκύψει και ένα πολύ καλό παιχνίδι. Βέβαια αυτό το λέω βάζοντας τον γνωστό αστερίσκο: νωρίς έχω επισημάνει ότι η ΑΕΚ παίζει εντός έδρας πολύ καλύτερα (δηλαδή πολύ περισσότερο δημιουργικά) απ’ ό,τι εκτός έδρας.
Ντέσερς
Ο Παναθηναϊκός πήγε στον Βόλο με την κεκτημένη ταχύτητα που απέκτησε στο Αλμάτι όταν και διέλυσε την Καϊράτ με 5-1. Η ομάδα από το Καζακστάν δεν είναι κάποιο μεγαθήριο, πλην όμως είναι μια ομάδα που παίζει κάθε χρόνο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και πέντε γκολ στην έδρα της είχε δεχτεί μόνο από τη Ρεάλ Μαδρίτης: πέρσι όταν αγωνιζόταν στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Οι Καζάκοι, εκμεταλλευόμενοι και ότι για να φτάσεις στην πόλη τους χρειάζεται να κάνεις ένα τεράστιο αεροπορικό ταξίδι, δυσκολεύουν συνήθως όσους φιλοξενούν. Ο Παναθηναϊκός δεν δυσκολεύτηκε εκεί, όμως στον Βόλο στο τέλος κουρασμένος τα χρειάστηκε.
Το καλό για τον ΠΑΟ είναι ότι μετά την ήττα του από τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη σκοράρει πάντα και το κάνει κυρίως με τα φορ του. Το ίδιο έκανε και στον Βόλο. Υστερα από μια ισοπαλία χωρίς γκολ στο ημίχρονο ο Ντέσερς από ασίστ του Τεττέη έκανε το 0-1. Ο ΠΑΟ, που είχε δυο δοκάρια και πάνω από 79% κατοχή μπάλας στο πρώτο ημίχρονο, στο τέλος κράτησε το 0-1 με κόπο. Και παραμένει πρώτος.