Πώς ο Ιμανόλ «ακύρωσε» τον ΠΑΟ

Σούπερ ο Ρέτσος, καμιά αντίρρηση. Και με δίψα στο έπακρο οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού για μια νίκη που τελικά ήρθε και δημιουργεί νέα δεδομένα στην κούρσα για τον τίτλο. Οπως πάντα φέρνει ηθικό μια επιτυχία επί του Παναθηναϊκού.

Και ο Ιμανόλ; Τι, αλήθεια, έκανε ο προπονητής των Ερυθρολεύκων; Είναι αναμφισβήτητο πως πριν από την αναμέτρηση και λαμβάνοντας υπόψιν πως υπήρχε διακοπή τριών εβδομάδων, αρκετοί μιλούσαν για «ραντεβού στα τυφλά». Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει το παραμικρό, όχι μόνο στο κλασικό ντέρμπι αλλά σε όλες τις αναμετρήσεις ανά την Ευρώπη.

Ο κόουτς του Ολυμπιακού, μάλλον προτίμησε να ανοίξει τα δικά του χαρτιά έχοντας κατά νου όσους ποδοσφαιριστές μετείχαν σε ματς με τις εθνικές τους ομάδες. Δεν τον απασχόλησε η κούρασή τους. Πόνταρε στον ρυθμό και τη διάθεσή τους. Κάπως έτσι είδαμε τόσο τον Ρέτσο και τον Σάλιακα, δηλαδή τους έλληνες διεθνείς του Γιοβάνοβιτς, όσο και τους Φρόιλερ και Πουέρτα. Θέλησε έτσι ο Ιμανόλ να χρησιμοποιήσει ορισμένους παίκτες με τους οποίους δεν δούλεψε μαζί το τελευταίο διάστημα που «άδειασε» ο Ρέντης από τους διεθνείς. Οσον αφορά την επίθεση, ψήφισε Μάριους γιατί απέναντι στα δυνατά κορμιά που έχει στα μετόπισθεν ο Παναθηναϊκός, έπρεπε και ο Ολυμπιακός να ρίξει στη μάχη έναν σωματώδη επιθετικό που σε συνδυασμό με το τρέξιμό του  θα τους «ενοχλούσε».

Κυρίως βγήκε στον προπονητή η επιλογή για ανελέητο πρέσινγκ από το πρώτο λεπτό. Ωστε να κερδίζουν μπάλες οι γηπεδούχοι και να ανεβαίνει η ένταση όχι μόνο στο χορτάρι αλλά και στις εξέδρες. Γιατί οι ιαχές των οπαδών δίνουν εξτρά ώθηση σε μια ενδεκάδα που πάντα αναζητεί τη σύνδεση με το κοινό της και συχνά-πυκνά αποκτά δυναμική δυσεύρετη. Και φτάνει σε επιτυχίες όπως αυτή το βράδυ της Κυριακής, που και στο Τριφύλλι παραδέχθηκαν το δίκαιο της νίκης του Ολυμπιακού.

Και βέβαια, ουδείς μπορεί να προσπεράσει το γεγονός πως το δίδυμο των Φρόιλερ και Πουέρτα μοιάζει από τώρα να είναι ο καταλύτης των (αγωνιστικών) εξελίξεων στον Ολυμπιακό. Και με τον Εσε να μένει εκτός, πείθοντας όλους για το βάθος και την ποιότητα που έχει η φετινή ομάδα. Ο δε Φρόιλερ μοιάζει με μετρονόμο στον άξονα, ενώ ο Πουέρτα τρέχει και μαρκάρει αποτελεσματικά, με έναν όμως διαφορετικό τρόπο, όχι ακριβώς «σκυλί του πολέμου» αλλά με εξτρά ποιότητα έτσι που κερδίζει μπάλες και δημιουργεί μονομιάς καταστάσεις που απειλούν τον αντίπαλο.