Τραγωδία στην Τανάγρα: Σήμερα το «τελευταίο αντίο» στους δύο πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας
Oι κηδείες πιλότων Πολεμικής Αεροπορίας τελούνται σήμερα, Πέμπτη, για τον Ιωάννη Μπλέσια και τον Δημήτρη Πέτρου, που έχασαν τη ζωή τους το Σάββατο στην τραγωδία της Τανάγρας.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Βουλής των Ελλήνων, αποφασίστηκε η οικονομική στήριξη των παιδιών τους, ενώ οι έρευνες για τα αίτια της συντριβής του μαχητικού αεροσκάφους F-4 Phantom συνεχίζονται.
Η κηδεία του επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια πραγματοποιείται στις 10:00 το πρωί στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στον Πύργο Ηλείας. Το απόγευμα, στις 16:30, τελείται η κηδεία του σμηναγού Δημήτρη Πέτρου στον Κατσικά Ιωαννίνων.
Η εκκλησία που τελείται η εξόδιος ακολουθία του Ιωάννη Μπλέσια
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κηδείες είχαν αναβληθεί έως την ολοκλήρωση των διαδικασιών ταυτοποίησης των δύο πιλότων. Το κλίμα είναι ιδιαίτερα βαρύ στις πατρίδες τους, όπου συγγενείς και φίλοι αποχαιρετούν τους εκλιπόντες.
Ο Δημήτρης Πέτρου ήταν πατέρας ενός κοριτσιού έξι μηνών, το οποίο επρόκειτο να βαπτιστεί το ερχόμενο Σάββατο. Ο Ιωάννης Μπλέσιας αφήνει πίσω του ένα αγόρι πέντε ετών.
Οικονομική στήριξη από τη Βουλή των Ελλήνων
Ο Πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, ανακοίνωσε πως η Βουλή των Ελλήνων προχωρά στην «υιοθεσία» των παιδιών των δύο πιλότων, του 37χρονου σμηναγού Δημήτρη Πέτρου και του 40χρονου επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια.
Η «υιοθεσία» αφορά οικονομική στήριξη των παιδιών μέχρι τη συμπλήρωση του 25ου έτους της ηλικίας τους, εφόσον σπουδάζουν, με ετήσιο ποσό 10.000 ευρώ.
Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί μετά τον απαραίτητο έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Συγκλονιστικές μαρτυρίες από συγγενείς και φίλους: «Τον έκλαψαν και οι πέτρες»
Καθώς συνεχίζεται η έρευνα για τα αίτια της τραγωδίας, συγγενείς και φίλοι μιλούν για τη ζωή και το έργο των δύο πιλότων, καθώς και για τη σχέση τους με την Πολεμική Αεροπορία.
Ο θείος του Δημήτρη Πέτρου ανέφερε την αγάπη του για την Αεροπορία από παιδική ηλικία και την επιθυμία του να γίνει πιλότος.
«Για πάντα θα μας λείπει το παιδί μας. Πάει, σταμάτησε η ζωή μας. Ούτε θα συνέλθουμε ποτέ. Είναι λες και τον περιμένουμε να έρθει από στιγμή σε στιγμή. Ήθελε από μικρός να γίνει πιλότος, από μικρό παιδί, 5-6 χρονών. “Να σώσω την πατρίδα”».
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο 37χρονος συνήθιζε να λέει: «Όταν έχουμε πόλεμο με τους Τούρκους, θα τους σώσω».
Ο θείος θυμήθηκε επίσης τις φορές που ο Δημήτρης περνούσε με το αεροσκάφος του πάνω από τα Γιάννενα, ειδοποιώντας την οικογένειά του ώστε να τον δουν.
«Μας ειδοποιούσε και έλεγε “θα περάσω”. Περνούσε από πάνω, έριχνε πολλές φορές λίγο καπνό, έκανε έναν πλάγιο χαιρετισμό και έφευγε το παιδί, και ξέραμε ότι είναι ο Δημήτρης. Μου έλεγε πάντα: “Εντάξει, γίνεται κάποιος έλεγχος, αλλά δεν είμαστε ποτέ ασφαλείς”. Αν του τύχει μία βλάβη, πώς θα σταθεί στον αέρα;»
Στο Πολυστάφυλο Πρεβέζης, κάτοικοι μίλησαν για τη στενή σχέση του πιλότου με το χωριό και την οικογένειά του.
«Αγαπούσε πολύ το χωριό, αγαπούσε τους γονείς του. Έλειψε αυτό το παιδί από την περιοχή μας, τον έκλαψαν και οι πέτρες».
Στην Ηλεία, άνθρωποι που γνώριζαν τον Ιωάννη Μπλέσια, ο οποίος ζούσε με τη σύζυγό του και τον γιο τους στον Πύργο, ανέφεραν ότι η αγάπη του για τα αεροπλάνα είχε ξεκινήσει από την παιδική του ηλικία, με επιρροή από τον πατέρα του.
«Από μικρό, λόγω του πατέρα του, αγαπούσε τα αεροπλάνα. Πάνω απ’ όλα ήταν άνθρωπος» τονίζουν.
Για την οικογένειά του, ο ρόλος του ως πατέρα ήταν σημαντικότερος από την επαγγελματική ιδιότητά του.
«Για μας δεν είναι ήρωας ο Γιάννης. Ο Γιάννης είναι ένας μπαμπάς. Εμείς έτσι τον ξέραμε. Το μόνο που τον απασχολούσε ήταν ο γιος του».
Μαρτυρίες για τη συντριβή του αεροσκάφους
Στο βίντεο από την περιοχή καταγράφονται οι δραματικές στιγμές:
«Πάρε, πάρε».
«Ρε, προσέξτε, μην πάτε κοντά, ρε».
«Αμάν, έγινε έκρηξη».
«Πω ρε π… Προλάβανε να φύγουνε;».
Μαρτυρίες κατοίκων αποτυπώνουν και τις στιγμές πριν την πτώση του Phantom.
Ο Κώστας Παπακώστας, εξοικειωμένος με τον ήχο των αεροσκαφών που πετούν συχνά πάνω από την περιοχή, περιέγραψε μια αλλαγή λίγο πριν τη συντριβή.
«Επειδή ξέρω καλά τους ήχους των αεροπλάνων, περνούν κάθε μέρα από πάνω μας. Άλλαξε ο ήχος και έκανε ένα σφύριγμα. Ένα “ζζζζζ”», ανέφερε.
