Έγκεν …Κόντης!
Αρχικά, ας διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Τίποτα δεν έχει κριθεί και άλλωστε να έχουμε κατά νου πως ο ΟΦΗ έφτασε στο ευρύ 3-0 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας έχοντας υψηλό ποσοστό ευστοχίας καθόσον αξιοποίησε στο έπακρο τις ευκαιρίες που δημιούργησε. Αρα, προσοχή μεγάλη στον επαναληπτικό γιατί η διαφορετικά το κρύο ντους θα είναι αναπόφευκτο.
Ωστόσο, κάποιες επισημάνσεις αξίζει να γίνουν: για παράδειγμα, μήπως ο Χρήστος Κόντης βαδίζει στα βήματα του Έγκεν Γκέραρντ; Ναι, ασφαλώς και πρόκειται για υπερβολή τέτοια σύγκριση, αλλά η πραγματικότητα δεν απέχει τόσο πολύ. Κύπελλο με τον Γκέραρντ ο ΟΦΗ το ’87, κύπελλο με τον Κόντη ήρθε στο Ηράκλειο το 2026. Επιπρόσθετα, κατάκτηση Σούπερ Καπ με τον έλληνα κόουτς μόλις πριν από λίγες ημέρες και το βράδυ της Πέμπτης, εντυπωσιακή ευρωπαϊκή επιτυχία που ανοίγει την πόρτα για τη league phase του Europa League.
Αν με τον Γκέραρντ ο ΟΦΗ μπήκε ως ενοχλητικός επισκέπτης στο κλαμπ των ισχυρών και έφερε ορισμένα θαυμαστά αποτελέσματα, επί των ημερών του Κόντη θυμίζει κάτι από τα παλιά μεγαλεία. Ακόμη στην αρχή, βέβαια, είναι όλη η πορεία των τελευταίων μηνών και έχει δρόμο έως ότου κάνει τον κύκλο της. Άλλο κοινό σημείο των δύο προπονητών; Ο Ολλανδός έβγαλε ελληνικές …ρίζες και πόνταρε στο ντόπιο στοιχείο- άλλωστε εκείνα τα χρόνια δεν είχαμε την εισβολή των ξένων στο ποδόσφαιρό μας.
Τώρα, ο Κόντης μπορεί να καμαρώνει πως σε ευρωπαϊκό ραντεβού επέλεξε ομάδα που είχε εννιά (!) έλληνες ποδοσφαιριστές και αν δούμε τους 16 που χρησιμοποιήθηκαν, οι 12 ήταν «δικοί» μας.
Αφήστε που και ο Αϊτόρ με τον Νους της ενδεκάδας έπειτα από τόσα χρόνια μας γνωρίζουν «απ’ έξω και ανακατωτά»! Κάτι αντίστοιχο δεν έχει προηγούμενο σε όλη την Ευρώπη και μπράβο στον προπονητή που βελτιώνει τους γηγενείς ποδοσφαιριστές. Ο Χριστογεώργος πλέον θεωρείται από τους καλύτερους «άσους» των γηπέδων μας, ο Κωστούλας εξελίσσεται διαρκώς, ο Φούντας μοιάζει με μηχανή των γκολ, ο Μπουχαλάκης ζει δεύτερη νιότη και ο Αθανασίου «τρυπά» τις άμυνες.
Προσθέτοντας εδώ τη δύναμη του Παγκρήτιου, έχουμε ένα πλήρες πακέτο της ζωντανής εικόνας που βγάζει ο ΟΦΗ. Αφησε το «Γεντί Κουλέ», μαθαίνει να παίζει σε μεγάλο γήπεδο και γίνεται μεγάλη ομάδα έχοντας με υψηλές βλέψεις. Τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα.
Είπαμε, όμως: η ρεβάνς κρύβει παγίδες. Και θα είναι οδυνηρό αν ύστερα από ένα τέτοιο αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί το βήμα προς το μέλλον!