Να θυμίσουμε κάτι
Τρία ήταν εξ αρχής τα σενάρια για το drone που βρέθηκε σε σπηλιά κοντά στη Λευκάδα. Να «χάθηκε» από λάθος των χειριστών του, που το προόριζαν εναντίον του ρωσικού σκιώδους στόλου. Να εντάσσεται σε μια σκόπιμη εκστρατεία της Ουκρανίας προκειμένου να εμπλακούν ενεργά οι ευρωπαϊκές χώρες σε έναν πόλεμο που συνεχίζεται χωρίς να οδηγεί πουθενά. Να αποτελεί μια ρωσική προβοκάτσια, με στόχο την επιβάρυνση των σχέσεων της Ουκρανίας με την Ελλάδα, και κατ’ επέκταση την Ευρώπη.
Το τελευταίο σενάριο ήταν και παραμένει το λιγότερο πιθανό, ακόμη και μετά την ανακοίνωση της εταιρείας που κατασκευάζει τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας Magura ότι το συγκεκριμένο drone δεν είναι δικό της. Αν ήθελε η Μόσχα να στήσει μια από τις συνωμοσίες στις οποίες ειδικεύεται, δύσκολα θα επέλεγε ως πρώτη προτεραιότητα την Ελλάδα κι ακόμη πιο δύσκολα θα κατέφευγε σε ένα τόσο κραυγαλέο τέχνασμα.
Το σενάριο της επέκτασης του πολέμου με πρωτοβουλία του Κιέβου επίσης δεν βγάζει νόημα. Οι Ουκρανοί δεν θα ήθελαν να διακινδυνεύσουν τις σχέσεις τους με τους ευρωπαίους συμμάχους τους σε μια στιγμή που ο πόλεμος έχει «βαλτώσει», το Κρεμλίνο δεν έχει να επιδείξει σημαντικές προόδους στο πεδίο των μαχών, οι ρώσοι πολίτες έχουν αρχίσει να κουράζονται επικίνδυνα και ο πρόεδρος Τραμπ έχει αποφασίσει ότι μάλλον δεν θα μπορέσει να προσθέσει ΚΑΙ αυτή την ειρήνευση στο παλμαρέ του.
Μένει η περίπτωση του λάθους. Για να την αξιολογήσουμε, και να αναλύσουμε τις συνέπειές της, θα πρέπει να θυμίσουμε κάτι που πολλοί ξεχνούν, προσπερνούν ή ίσως και να μην το έχουν ακούσει ποτέ: η Ουκρανία δέχθηκε επίθεση από τη Ρωσία πριν από τεσσεράμισι σχεδόν χρόνια και από τότε οι στρατιώτες της σκοτώνονται ή ακρωτηριάζονται στο μέτωπο, οι κάτοικοί της αφανίζονται από μαζικούς βομβαρδισμούς, ενώ άλλοι συλλαμβάνονται, βασανίζονται, εξαφανίζονται, δολοφονούνται. Μόλις προχθές είχε η Monde ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ για τουλάχιστον 16.000 κατοίκους των κατεχόμενων ουκρανικών περιοχών που έχουν απαχθεί από τους Ρώσους, έχουν καταδικαστεί με κατηγορίες όπως η κατασκοπεία και κακοποιούνται ή εξευτελίζονται συστηματικά στις φυλακές.
Απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα, και όλη την προπαγάνδα που τη συνοδεύει, η Ουκρανία είχε την πολύτιμη, αλλά αργή και συνήθως ανεπαρκή, βοήθεια της Δύσης. Αναγκάστηκε λοιπόν να αναπτύξει τις δικές της δυνάμεις, να προχωρήσει στη μαζική παραγωγή drones, να εφαρμόσει τεχνικές ανορθόδοξου συχνά πολέμου, να καταφύγει ακόμη και σε αμφιλεγόμενες ενέργειες. Μοιραία κάνει και λάθη.
Είναι πολύ δυσάρεστο χωρίς αμφιβολία να ανακαλύπτεις ένα ξέμπαρκο σκάφος με εκρηκτικά στην επικράτειά σου. Είναι επίσης πολύ επικίνδυνο. Αν όμως πραγματικά πιστεύεις ότι η Ουκρανία πολεμά όχι μόνο για τον εαυτό της αλλά και για σένα, κι αν δεν είσαι ανοιχτά ή κρυφά putinista, ίσως και να δείχνεις κάποια κατανόηση.