Κύκλοι

Αναμφίβολα η ήττα του Βίκτορ Ορμπαν στις εκλογές της Ουγγαρίας τερματίζει έναν κύκλο αυταρχικής διακυβέρνησης και εμπράγματου λαϊκισμού που είχε σταθερή αντιπαλότητα στην Ευρώπη και υπονόμευε τις φιλελεύθερες αξίες. Η δεκαεξάχρονη εποχή του διαμόρφωσε ένα «μοντέλο» εξουσίας με επιμολύνσεις στη Δικαιοσύνη, με μια σκληρή λογική στο Μεταναστευτικό και με εκλεκτικές συγγένειες με ηγέτες όπως ο Πούτιν – κάτι που διαρρήγνυε το κοινό ευρωπαϊκό μέτωπο κατά της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η ήττα δείχνει τα όρια αυτού του ρεύματος αλλά και ότι πάντα υπάρχει εκείνη η μεταβλητή μέσω εκλογών όπου οι πολίτες ορμητικά με τη συμμετοχή τους μπορούν να μεταβάλουν την πραγματικότητα. Για καιρό η Ουγγαρία υπονόμευε την ευρωπαϊκή συνοχή ενώ και μια λογική εχθροπάθειας στο εσωτερικό της χώρας ήταν εξόχως επικίνδυνη.

Η θεσμική ανασυγκρότηση και η ολική στερέωση της δημοκρατίας τώρα δεν θα είναι εύκολο στοίχημα αλλά η νωπή λαϊκή εντολή διαμορφώνει το περιβάλλον για μεταβολές που θα επαναφέρουν τη χώρα αυτή στο κέντρο της ευρωπαϊκής οικογένειας. Με σύμμαχο την κοινωνία των πολιτών και τη μαζική βούληση για ένα σοβαρό βήμα προς τα εμπρός, η Ουγγαρία μπορεί να αφήσει πίσω της την εποχή Ορμπαν και τις οδυνηρές του συνέπειες. Ταυτόχρονα το έτερο ανοιχτό στοίχημα για βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και για ένα νέο οικονομικό σχέδιο μπορεί να αποβεί επίσης σταθεροποιητικό για τη νέα σελίδα των Ούγγρων. Οι ευκαιρίες είναι μεγάλες.