Ο Γιάννης Γκέλιος στο tanea.gr «Άνοδος με την Καλαμάτα, συναίσθημα που δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς»
Η Καλαμάτα επέστρεψε στα μεγάλα σαλόνια της Stoiximan Super League, έπειτα από 25 χρόνια. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε τον Οκτώβριο και ολοκληρώθηκε στις 28 Μαρτίου, όπου με την επικράτηση απέναντι στον Ηρακλή, στέφθηκε πρωταθλήτρια της Super League 2.
Ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές στην άνοδο της «Μαύρης Θύελλας», ήταν ο Γιάννης Γκέλιος, που κράτησε ανέπαφη την εστία του 11 φορές. Σε συνέντευξη του στο tanea.gr αναφέρθηκε στον θρίαμβο της ανόδου, στην αδιάκοπη στήριξη του κόσμου, το μέλλον του και το πρότυπο, που ακούει στο όνομα Μαρκ Αντρέ Τερ Στέγκεν.
Πώς αντικατοπτρίζεις την πορεία ανόδου της Καλαμάτα;
«Είναι κάτι που το περίμενε και η ομάδα και η πόλη μετά από τόσα χρόνια. Αυτό που ζήσαμε ήταν τρομερό στη φιέστα. Για εμένα ήταν το πρώτο μου πρωτάθλημα, η πρώτη μου άνοδος. Είναι κάτι που θα μείνει για όλη μου τη ζωή, δεν θα μου το πάρει κανένας».
Κλονίστηκε η αυτοπεποίθηση σας μετά την ήττα από τον Πανιώνιο στο πρώτο ματς των play-offs;
«Μετά την ήττα ήμασταν λίγο με τα σκυμμένα τα κεφάλια. Ήταν ένα μικρό σοκ, γιατί δεν κάναμε καλό παιχνίδι. Άξιζε σε εκείνο τον αγώνα να χάσουμε. Αλλά, ξέραμε ότι ήμασταν καλύτερη ομάδα. Έγινε μία στραβή, είπαμε δεν πειράζει. Δεν το πήραμε τόσο κατάκαρδα. Θα πηγαίναμε μέχρι τέλους για… θάνατο. Με χίλια!»
Ποιο πιστεύεις ότι ήταν το ματς κλειδί που σας έδωσε την άνοδο;
«Με το Μαρκό. Όταν κερδίσαμε το Μαρκό και μάθαμε το αποτέλεσμα του Πανιωνίου. Μετά καταλάβαμε ότι αυτό ήταν το ματς, που έπρεπε οπωσδήποτε να πάρουμε. Στο τέλος, εννοείται όταν κερδίσαμε τον Πανιώνιο μέσα στη Νέα Σμύρνη. Εκεί «κλείδωσε» η άνοδος, αλλά το παιχνίδι πιστεύω που μας έδωσε πιο πολύ το κίνητρο και την πίστη ότι φτάσαμε σχεδόν στο στόχο, ήταν με το Μαρκό».
Ποια ήταν η σχέση της ομάδας με τους φιλάθλους σε όλη την πορεία μέχρι την άνοδο και τι ρόλο έπαιξε η στήριξη;
«Η σχέση μεταξύ των παικτών και των φιλάθλων της Καλαμάτας ήταν άψογη. Γιατί, και στην ήττα από τον Πανιώνιο, μας στήριξαν. Στις περισσότερες ομάδες, μπορεί να υπήρχε κάποια «γιούχα». Ενώ, σε εμάς δεν υπήρχε. Οι φίλαθλοι ήταν πάντα κοντά, μας στήριζαν από την πρώτη έως την τελευταία αγωνιστική. Αυτός ήταν και ένας λόγος που μας βοήθησε να μην «χάσουμε» το μυαλό μας».
Πρωταθλητές της Super League 2 μετά τη νίκη απέναντι στον Ηρακλή, πώς έζησες αυτήν την αναμέτρηση; Όπως και την ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ, όπου είχε φιλάθλους και από τις δύο ομάδες;
«Τρομερή η ατμόσφαιρα και από τις δύο πλευρές. Ήταν μία μεγάλη γιορτή. Την απολαύσαμε και οι παίκτες και οι φίλαθλοι που ήταν «παρών» στο γήπεδο. Ήταν μία υπέροχη γιορτή, ένας ωραίος αγώνας. Εννοείται εμείς το χαρήκαμε παραπάνω, αφού κερδίσαμε κιόλας, επιβεβαιώνοντας ότι ήμασταν η καλύτερη ομάδα της κατηγορίας».
Το συμβόλαιο σου λήγει, υπάρχει αμοιβαία επιθυμία για να συνεχιστεί η συνεργασία με την Καλαμάτα;
«Ναι, υπάρχει φυσικά. Θα γίνουν κάποιες συζητήσεις, όταν επιστρέψουμε από τις διακοπές, λόγω των ημερών. Θα υπάρξει συζήτηση για του χρόνου και θέλω να παραμείνω στην ομάδα».
Είσαι σχεδόν τρία χρόνια στην Ελλάδα και έχεις αγωνιστεί και στις δύο κατηγορίες. Ποια είναι η νοοτροπία του ελληνικού ποδοσφαίρου;
«Είχα ακούσει ότι γινόντουσαν διάφορα τα τελευταία χρόνια, πριν έρθω. Αλλά εγώ ήρθα και τα είδα με διαφορετικό μάτι. Όλοι όσοι είναι γύρω από την Καλάματα ασχολούνται πάρα πολύ. Τα πράγματα είναι πολύ επαγγελματικά. Μία με δύο διορθώσεις μπορούν να γίνουν ακόμα καλύτερα. Όμως, σε κάθε ομάδα που ήμουν έως τώρα που ήταν αρκετά καλά».
Πριν έρθεις στην Ελλάδα, ζούσε όλη σου τη ζωή στη Γερμανία. Που πιστεύεις ότι είναι καλύτερα να ζει μια οικογένεια;
«Στην Ελλάδα, εννοείται. Εκεί που ζούμε τώρα είναι απίστευτα και το απολαμβάνω κάθε στιγμή».
Τι θα προτιμούσες νούμερο 2 σε μεγάλη ομάδα της Super League ή βασικός σε μικρομεσαία;
«Σε μικρομεσαία, γιατί σε όποια ομάδα και να πηγαίνω θέλω να είμαι βασικός. Αυτή είναι η νοοτροπία μου».
Ποιους θεωρείς τους 5 καλύτερους γκολκίπερ στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή;
«Πάνω από όλους είναι ο Τερ Στέγκεν. Τώρα έχει μία πτώση, αλλά υπάρχουν και αυτά σε μία καριέρα. Το νούμερο για εμένα ήταν πάντα ο Τερ Στέγκεν, λόγω του στυλ που έχει και είναι το πρότυπο μου. Ακολουθεί, ο Κουρτουά που είναι επίσης, πολύ καλός. Νούμερο 3 θα πω τον Ράγια της Άρσεναλ, που διανύει μία εξαιρετική σεζόν. Είχα δει σε έναν αγώνα του Champions League, τον Σαφόνοφ της Παρί Σεν Ζερμέν και έκανε απίστευτες αποκρούσεις. Και θα κλείσω με τον Ούρμπιγκ, που έχει τρομερό ταλέντο και περιθώρια βελτίωσης. Πιστεύω, ότι θα είναι ο επόμενος τερματοφύλακας της Εθνικής Γερμανίας και φυσικά της Μπάγερν».