Η σκοτεινή πλευρά
Στη 01.44 χθες τα ξημερώματα, ώρα Ελλάδας, οι τέσσερις αστροναύτες που βρίσκονται στην κάψουλα Orion έχασαν, όπως αναμενόταν, την επαφή τους με τη Γη, καθώς βρέθηκαν στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Η επικοινωνία τους αποκαταστάθηκε 41 λεπτά μετά, στις 02.25. Και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να μιλήσουν με τον Ντόναλντ Τραμπ. Η μοναδική γυναίκα του πληρώματος, η Κριστίνα Κοχ, είπε ότι μια από τις ωραιότερες στιγμές του ταξιδιού ήταν όταν άφησαν πίσω τους την αθέατη πλευρά του φεγγαριού και ξανακοίταξαν τη Γη. Ο αμερικανός πρόεδρος απάντησε ότι το πρόγραμμα Αρτεμις είναι «το μωρό του» και δεσμεύτηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα φτάσουν δεύτερες σε κανένα σημείο του σύμπαντος.
Απ’ ό,τι διαβάζουμε, η συζήτηση δεν επεκτάθηκε στον πόλεμο. Ο Τραμπ δεν είπε στους συνομιλητές του ότι οι Ιρανοί είναι «ζώα» ούτε ότι σκεφτόταν να σβήσει από τον χάρτη σε 24 ώρες έναν ολόκληρο πολιτισμό, ο οποίος «δεν θα ξαναγεννηθεί ποτέ». Κι εκείνοι δεν μοιράστηκαν μαζί του την άποψή τους για τις εξελίξεις. Το μόνο που είπαν ήταν ότι δεν έχουν καμιά όρεξη να γυρίσουν στα σπίτια τους. Καλύτερα στο Διάστημα, και να σκέφτονται την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, παρά στη Γη, και να παρακολουθούν την προσπάθεια ενός «λυσσασμένου σκυλιού» – όπως χαρακτήρισε τον Τραμπ ένας αμερικανός αξιωματούχος στο Axios – να ανοίξει μια νέα σελίδα στη «μακρά και σύνθετη ιστορία του κόσμου».
Χιλιετίες τώρα φωτίζει η Σελήνη τις νύχτες του ανθρώπου. Και αποτελούσε ανέκαθεν πηγή έμπνευσης, από τον Τεντέν μέχρι το Dark Side of the Moon των Πινκ Φλόιντ. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι είναι παρούσα σε όλους τους πολιτισμούς, σ’ αυτούς που υμνεί ο Τραμπ και σ’ εκείνους που ονειρεύεται να εξαφανίσει. Η Σελήνη είναι πιο συναρπαστική από τον Δία ή ακόμη και τον Αρη, λέει στη Libération η βελγίδα αστροφυσικός Γιαέλ Ναζέ. Υπάρχουν αμέτρητοι μύθοι που εξηγούν τη χλωμάδα της, τους λεκέδες της ή την περιστροφή της. Για τους Ινουίτ, είναι γένους αρσενικού. Ο Σελήνης βιάζει μια νύχτα την αδελφή του, την Ηλιο. Κι εκείνη, για να αναγνωρίσει τον βιαστή της, αγγίζει το πρόσωπό του με χέρια γεμάτα στάχτη. Αυτός είναι ο λόγος που ο Σελήνης έχει όλους αυτούς τους λεκέδες και τρέχει αδιάκοπα πίσω από την Ηλιο, που δεν θέλει να τον ξαναδεί.
Στην Γκαμπόν, πάλι, ο Σελήνης είναι ένας άνδρας με δύο γυναίκες, μια όμορφη, αλλά κακή μαγείρισσα, και μια άσχημη, που μαγειρεύει υπέροχα. Με την πρώτη αδυνατίζει, με τη δεύτερη παχαίνει. Και στις δύο πρέπει να φέρεται καλά, αφού η καθεμιά έχει προτερήματα και ελαττώματα.
Θέλοντας και μη, πάντως, οι αστροναύτες θα επιστρέψουν. Και θα γίνουν δεκτοί στον Λευκό Οίκο. Και θα δουν τη σκοτεινή πλευρά του ανθρωπίνου είδους.