Πορτοφόλι ή υποκλοπές και ΟΠΕΚΕΠΕ;
Το κλασικό ερώτημα για τις κάλπες και όποτε κι αν αυτές προσδιοριστούν θα είναι: Ο Ελληνας θα ψηφίσει με βάση το πορτοφόλι του ή ιεραρχώντας τη θεσμική κρίση που η κυβέρνηση πυροδότησε ήδη εδώ και επτά χρόνια; Μια άποψη επαναλαμβανόμενη θέλει τα οικονομικά ζητήματα να είναι τα καθοριστικά ή αν θέλετε αυτά που φτιάχνουν τις εκλογικές επιλογές. «Ο Ελληνας ψηφίζει με το πορτοφόλι του», λένε συχνά οι πολιτικοί συντάκτες. Κι εδώ βέβαια τα πράγματα δεν είναι εύκολα για την κυβέρνηση.
Σχεδόν σε κάθε μέτρηση ο βραχνάς της ακρίβειας αποτυπώνεται σταθερά και ψηλά ως πεδίο δυσκολίας για τον μέσο πολίτη σήμερα. Το ξεχνάμε μα αλληλένδετο με την ακρίβεια είναι το σταυρόλεξο της στέγης. Αρα και τα οικονομικά δεν είναι μονομερή και έχουν σχέση με τη συνολικότερη ποιότητα ζωής. Μια άλλη πάλι θέση βλέπει ως μοιραία για τη σημερινή κυβερνώσα πλειοψηφία την όλη θεσμική περιδίνηση με άξονα τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε σίκουελ και τα Τέμπη.
Η ίδια σκέψη καταγράφει την αποξένωση ενός κεντρώου ακροατηρίου από τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και άρα την απώλεια για εκείνον του κρίσιμου ενδιάμεσου κοινού που βγάζει πλειοψηφίες. Μια παράλληλη ανάλυση πάλι θέλει τα θεσμικά να μην έχουν βάρος στις επιλογές του κόσμου. Σε σχέση με όλα τα παραπάνω υπάρχει βέβαια ένα ενδεχόμενο για τον Μητσοτάκη που θα αποβεί και κρίσιμα επιζήμιο για την εκλογική στρατηγική του. Να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων τα θέματα της οικονομίας και τα υπόλοιπα θεσμικά ως αλληλένδετα. Ως ενιαία.
Να πει σιωπηρά – για παράδειγμα – πως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ τον αφορά και οικονομικά αφού ενισχύει μια είδους ανισότητα στην περιφέρεια. Να μην οριοθετήσει δηλαδή τη δικαιοσύνη ή την ισονομία ως αυτοτελή και ολίγον τι θεωρητικά πεδία μα ως οργανικά μέρη μιας συνολικής σημερινής αρρυθμίας στο κράτος που τον αφορά άμεσα. Για πρώτη φορά επί της σημερινής διακυβέρνησης τα τρία ρήγματα είναι ενεργά. Predator. Τέμπη. ΟΠΕΚΕΠΕ. Μαζί ο πληθωρισμός και η ακρίβεια. Προσθέστε και την απομείωση μιας είδους πρωτοκαθεδρίας που είχε ο Μητσοτάκης και το 2019 και το 2023. Σήμερα μοιάζει απλώς να αμύνεται και να επιχειρεί να υπερασπιστεί τον κορμό όσων τον έκαναν Πρωθυπουργό.
Η χώρα όμως δεν έχει την πολυτέλεια να παρατηρεί τη διαχείριση φθορών. Ειδικά σήμερα που σε λίγο και το Ταμείο Ανάκαμψης θα εκπνεύσει και ένα πειστικό νέο σχέδιο θα μοιάζει αδύναμο. Παρατηρούμε μια γραμμή «κάνε ένα βήμα ρήξης» από φίλιες στον Μητσοτάκη δυνάμεις που επιβεβαιώθηκε χθες με το μήνυμά του. «Ανένδοτος με το βαθύ κράτος». Μα όταν ένας Πρωθυπουργός με επταετή θητεία επικαλείται μια τέτοια επιλογή, συνήθως έχει χάσει το παιχνίδι.
Αυτός, Αυτή, Αυτό: Διαφθορά
Το 97% των Ελλήνων εκτιμά πως η διαφθορά είναι ευρέως διαδεδομένη λέει το Ευρωβαρόμετρο. Στο κέντρο της καταγραφόμενης τάσης, ανησυχητικής και πικρής στέκεται το επιτελικό κράτος. Αναπόφευκτα ο προϊστάμενός του: ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Κι αυτό αφού σε όσους απάντησαν στην έρευνα προφανώς εγγράφονται και ψηφοφόροι της κυβερνώσας παράταξης. Η παραπάνω εξίσωση που δεν λύθηκε, δεν πυροδοτεί ερωτήματα μόνον ως προς τον βαθμό σύγκλισης της χώρας με την Ευρώπη. Κι αυτό αφού σήμερα παρατηρούμε μόνον την εξέλιξη μιας υπόθεσης ενός μόνον υπουργείου και τώρα ακόμη μέχρι το 2021.
#Hashtag: Γραμμές
Η γραμμή άμυνας τύπου «όλοι είναι διεφθαρμένοι πάντα ήδη από την αρχαιότητα», δεν ακούγεται και τόσο συμπαγής. Θυμίζει κάτι ατάκες τύπου «ένα δωράκι είπαμε να κάνει στον εαυτό του» ή τη νουβέλα «Χαλασοχώρηδες» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη που δημοσιεύθηκε στην Ακρόπολη (1892) και καυτηριάζει τον πελατειασμό των κομματαρχών. Μα έχουμε 2026 αν το θυμάστε. Είμαστε στην ΕΕ. Η παρούσα κυβέρνηση σήκωνε τη ρομφαία της ηθικής. Ο σημερινός Πρωθυπουργός έχει εμπειρία από την κρατική διαχείριση ήδη από τότε που υπήρξε υπουργός. Η ΝΔ βγήκε άνετα πατώντας πάνω σε μια λογική «μεταρρυθμίσεις, τεχνοκρατισμός». Τα σημερινά εργαλεία ψηφιακά και θεσμικά δίνουν τη δυνατότητα για μια νέου τύπου ισονομία. Τίποτε από όλα αυτά δεν γίνανε.