Ελένη Ζιώγα: Στους «Αθώους» κάνω μία κατάδυση σε περιοχές που δεν είχα δείξει και νιώσει – Ήταν μεγάλη απελευθέρωση ο ρόλος

Καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» ήταν η ηθοποιός και σεναριογράφος της δραματικής σειράς του MEGA «Οι Αθώοι», Ελένη Ζιώγα, η οποία είπε μεταξύ άλλων, πως της είναι δύσκολο να μένει σε ένα πεδίο και να εκφράζεται μόνο από αυτό.

Μιλώντας για την παιδική ηλικία και τους γονείς της, είπε πως με έναν φυσικό και ανοιχτό τρόπο που της προσέφεραν, έχει εξευγενίσει πολλά στοιχεία του εαυτού της, μέσα από την τέχνη, από παιδάκι.

Όπως είπε, ο έρωτας ήταν το στοιχείο που την τράβηξε να βγει, από εκεί που δεν άντεχε άλλο, όπως το αντιλαμβάνεται τώρα. «Δεν φοβάμαι όταν κάτι το επιθυμώ πολύ και έχω ορμή γι’ αυτό. Έχω παντελή έλλειψη του φόβου και τι μπορεί να προκύψει».

Μιλώντας για το μεγάλο βήμα να φύγει από το σπίτι της σε νεαρή ηλικία και για την απόκτηση της κόρης της όταν ήταν 19 ετών, είπε πως εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ ωραία. «Εχεις την αίσθηση ότι δεν θα πεθάνεις ποτέ, οπότε σε κάνει να χαίρεσαι για τα πάντα. Ήταν και η μεταπολιτευτική περίοδος,  η Ελλάδα δεν ήταν όπως είναι τώρα.  Όταν έπεσε η Χούντα γεμίσαμε όλοι με αισιοδοξία. Υπήρχε μία συνθήκη, ότι όλα θα πάνε πάρα πολύ καλά από εδώ και μπρος», είπε.

Μιλώντας για το πώς γράφει τραγούδια, είπε, πως φτιάχνει μέσα της ένα σενάριο. «Δημιουργώ αυτό το σενάριο και το περνάω μέσα στον στίχο. Φτιάχνω χαρακτήρες, δανείζομαι από τα δικά μου βιώματα, αλλά δεν περιγράφω τα δικά μου βιώματα», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως αφού έγραψε τα τραγούδια, συνειδητοποίησε πως υπάρχει μία νοσταλγία για έναν χαμένο παράδεισο. «Υπάρχει ο έρωτας μέσα στη νοσταλγία του παραδείσου, γιατί η ορμή του ανθρώπου είναι πάντα ερωτική».

Αυτό που την εμπνέει, είναι όπως αποκάλυψε, «είναι η αναζήτηση του απόλυτου, του ιδανικού. Δεν ξέρω αν υπάρχει, αλλά αν δεν υπάρχει, πρέπει να το κατασκευάζεις. Αλλιώς αρχίζεις και δεν έχεις λόγο να υπάρχεις. Πρέπει να έχουμε ιδανικά κάτι στη σκέψη μας, στην ψυχή μας, σαν μία κατεύθυνση, έναν στόχο, ασχέτως αν υπάρχει ή όχι αυτός ο στόχος. Μπορεί να μην τον πετύχουμε, αλλά αν δεν τον έχεις, πώς θα εμπνευστείς σε κάθε στιγμή της ζωής σου; Κάθε άνθρωπος χρειάζεται την έμπνευση στη ζωή του».

«Με εμπνέει το ιδανικό στοιχείο που έχω κατασκευάσει. Ότι κάθε άνθρωπος είναι ένας μικρός θεός, με τάση προς το καλό και αυτό το πράγμα. Στους «Αθώους» για παράδειγμα αυτό παρουσιάζουμε και αυτό είναι που μας συγκίνησε και ασχοληθήκαμε με το κείμενο του Θεοτόκη και με τον τίτλο “Αθώοι” μεταφέρουμε τη ματιά του συγγραφέα για τον άνθρωπο γενικά».

Όπως είπε για τον ρόλο της στους «Αθώους», είναι από τους τηλεοπτικούς, αυτός που έχει αγαπήσει περισσότερο. «Κάνω μία κατάδυση σε περιοχές που δεν είχα δείξει και νιώσει στην εικόνα. Στο θέατρο τις είχα νιώσει. Ήταν μεγάλη απελευθέρωση αυτός ο ρόλος και είναι ένας ρόλος που δεν υπήρχε μέσα στον Θεοτόκη και συντονίζει με έναν τρόπο την υπόθεση. Μπορώ να τη συμπονέσω τη Βενέτα. Ακόμη κι έναν ρόλο καθάρματος δεν μπορείς να τον πλησιάσεις αν δεν τον συμπονέσεις».