Αυτός μια φορά πηγαίνει να τους δει

Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού κ. Μαρινάκης πήγε χθες στο προπονητικό κέντρο του Ρέντη και μίλησε με τον προπονητή και τους παίκτες της ομάδας. Τους είπε πολλά τα οποία θα διαβάσετε, υποθέτω, στο ρεπορτάζ του Ολυμπιακού. Για μένα πιο πολύ και από όσα είπε η είδηση είναι ότι πήγε. Είχε πολύ καιρό να πάει. Το ότι εμφανίστηκε σημαίνει απλά πως δεν είναι ευχαριστημένος με όσα βλέπει. Πλέον η ιστορία του φετινού Ολυμπιακού μπαίνει σε άλλη βάση. Μέχρι τώρα παίκτες, προπονητές, παράγοντες κ.λπ. είχαν να αντιμετωπίσουν απλά μια κάποια προβλεπόμενη για μεγάλη ομάδα πίεση. Από χθες υπάρχει η επισήμανση του προέδρου ότι κάτι πρέπει να αλλάξει – πρώτα από όλα στην απόδοσή τους. Κι αν αυτό δεν το λάβουν υπ’ όψιν τους θα υπάρξουν συνέπειες. Ή θα σοβαρευτούν ή την επομένη θα τους φωνάξει ο πρόεδρος να συζητήσουν για τα περαιτέρω: αυτός μια φορά πάει να τους δει και να τους μιλήσει.

Κοντά

Η ισοπαλία του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ στην Τούμπα ήταν μια μάλλον χαμένη ευκαιρία και για τους δύο για να ξεφύγουν στη βαθμολογία. Είναι καλό για τις δύο διεκδικήτριες του πρωταθλήματος ότι έπαιξαν, η καθεμιά με τον τρόπο της, για να κερδίσουν. Παρόλο που το αποτέλεσμα μπορεί για διαφορετικούς λόγους να είναι βολικό και για τους δύο αντιπάλους (ο ΠΑΟΚ δεν έχασε παρά τις απουσίες, η ΑΕΚ πήγε στη Θεσσαλονίκη πρώτη στη βαθμολογία και πρώτη επέστρεψε στην Αθήνα), και οι δύο είχαν μια ευκαιρία για να πάρουν μια νίκη σημαντικότατη και δεν την εκμεταλλεύτηκαν ενώ είχαν τη δυνατότητα. Ο ΠΑΟΚ έχασε πέναλτι με τον Γιακουμάκη, η ΑΕΚ είχε δύο δοκάρια – ένα με τον Κοϊτά στο πρώτο ημίχρονο και ένα με τον Γιόβιτς στο 94΄. Οταν φτάνεις τόσο κοντά σε μια νίκη, σε ντέρμπι κορυφής, δεν πρέπει να χαίρεσαι.

Ντέρμπι

Η ΑΕΚ είχε σε δύο ντέρμπι κορυφής στη σειρά (αυτό με τον Ολυμπιακό στην Allwyn Aρένα κι αυτό με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα) τη δυνατότητα να αγωνιστεί ξεκούραστη, ενώ οι αντίπαλοί της βρίσκονται σε έναν τρομερό κύκλο παιχνιδιών – ο Ολυμπιακός πριν από το ματς στη Νέα Φιλαδέλφεια αγωνίστηκε στο Αμστερνταμ κόντρα στον Αγιαξ, ο ΠΑΟΚ πήγε στο ματς με την ΑΕΚ έχοντας δώσει δύο ματς με τον ΠΑΟ και ένα ντέρμπι με τον Αρη στο Βικελίδης τις προηγούμενες ημέρες. Τον Μάρτιο, λόγω της συμμετοχής της στο Conference League, και το πρόγραμμα της ΑΕΚ θα βαρύνει – τώρα ήταν η ευκαιρία της να ξεφύγει. Βέβαια η εικόνα της – ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο και των δύο αυτών παιχνιδιών – ήταν καλή: για την ακρίβεια, δεν είχε σχέση ούτε με την εικόνα της πέρυσι στα play off (όταν και έχασε όλα τα ματς) αλλά ούτε και με αυτή που είχε στα δύο πρώτα ντέρμπι της χρονιάς με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό, όταν τα είχε χάσει και τα δύο.

Επιθετικοί

Ο ΠΑΟΚ από τη μεριά του είναι αλήθεια πως έχει απώλειες εξαιτίας τραυματισμών, αλλά αυτές είχαν ως συνέπεια απλά να μικρύνει πολύ ο πάγκος του: βασικός από όσους έλειπαν είναι μόνο ο Γιάννης Κωνσταντέλιας – ο Πέλκας, ο Ντεσπόντοφ και ο Ιβάνουσεκ είναι απλά χρήσιμοι αναπληρωματικοί.

Το πρόβλημα του Λουτσέσκου είναι βέβαια ότι χάνει έναν παίκτη έπειτα από κάθε ματς: την Κυριακή τρόμαξε τόσο πολύ όταν είδε τον Μεϊτέ να πιάνει το πόδι του, ώστε τον έκανε αλλαγή – τελικά ο αναντικατάστατος μέσος του δεν είχε κάτι. Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που μια ομάδα έχει τραυματίες αποκλειστικά επιθετικούς και μεσοεπιθετικούς, κι αυτό δυσκόλεψε τον Λουτσέσκου.

Ο Ρουμάνος προτίμησε να ξεκινήσει τον νεαρό Χατσίδη, MVP του προηγούμενου ματς με τον ΠΑΟ, αλλά ο νεαρός δεν ανταποκρίθηκε στην ανάγκη: η ΑΕΚ τον περίμενε κι ο Πήλιος δεν είχε πρόβλημα. Το πραγματικά κακό ωστόσο ήταν ότι ο Λουτσέσκου για να τον χρησιμοποιήσει άλλαξε τις θέσεις του Τάισον και του Ζίφκοβιτς. Ο Βραζιλιάνος βρέθηκε να αγωνίζεται ως «δεκάρι» και χάθηκε στην κίνηση. Ο σέρβος εξτρέμ βρέθηκε στα αριστερά: έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά η θέση του είναι από την άλλη πλευρά. Εκανε λάθος ο Λουτσέσκου με τον μικρό; Οχι ακριβώς. Δουλειά ενός προπονητή είναι και να κερδίζει την εμπιστοσύνη των παικτών του. Ο Χατσίδης δεν ήταν καλός την Κυριακή. Αλλά νιώθει ενεργό στέλεχος της ομάδας. Και θα παίζει όσο καλύτερα μπορεί για τον προπονητή που του δίνει ευκαιρίες.

Δύσκολο

Παρακολουθούμε ένα πρωτάθλημα στο οποίο είναι αληθινά δύσκολο να καταλάβεις ποιος τελικά θα είναι ο πρωταθλητής. Και οι τρεις πρώτες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα, χάρη στη σοβαρότητα που έχουν δείξει στην ευρωπαϊκή τους παρουσία, δυσκολεύονται στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ο ΠΑΟΚ π.χ., που σε σύγκριση με τον Ολυμπιακό σκοράρει πιο εύκολα, έμεινε χωρίς γκολ στα δύο ματς με τον Αρη (που δεν είναι στα καλύτερά του…) και την ΑΕΚ (την οποία υποδέχτηκε στην έδρα του). Το να μην κερδίσει κανένα από τα δύο ματς, όταν και στις δύο περιπτώσεις έχουν προηγηθεί ματς με τον ΠΑΟ για το κύπελλο, δεν είναι παράξενο: παράξενο είναι ότι δεν σκόραρε. Το φετινό πρωτάθλημα είναι κάτι σαν τις κούρσες ημιαντοχής στον στίβο: πάνε όλοι μαζί και στην τελική ευθεία που λέγεται play off κάποιος θα φορτσάρει και θα κερδίσει. Ή απλά θα στέκεται στα πόδια του, ενώ οι αντίπαλοί του θα καταρρεύσουν.

Αρκεί

Η δυσκολία να χτιστεί ένα σερί από συνεχόμενες νίκες δεν ισχύει μόνο για τις ομάδες της κορυφής αλλά και γι’ αυτές που δίνουν τη μάχη για την παραμονή. Εντυπώσεις και προβλέψεις αλλάζουν από Κυριακή σε Κυριακή. Ο Παναιτωλικός του Γιάννη Αναστασίου έμοιαζε σε πολύ δύσκολη θέση: έκανε δυο τρεις καλές προσθήκες επιθετικών κι επειδή ο Αναστασίου ξέρει να διδάσκει στις ομάδες του πώς να αγωνίζονται στην επίθεση πέτυχε επτά γκολ στα ματς με την ΑΕΛ και τον Αστέρα Τρίπολης και μοιάζει άλλη ομάδα! Θεαματική και η μεταμόρφωση της ΑΕΛ που αν ήταν ελαφρά πιο προσεχτική θα είχε κερδίσει τον ΠΑΟ στη Λεωφόρο. Τον ΠΑΟ είπα; Λάθος μου. Δεν υπάρχει στο φετινό πρωτάθλημα «Παναθηναϊκός» αλλά μια άλλη ομάδα που λέγεται «ομάδα του Μπενίτεθ». Πλέον όλοι περιμένουμε να δούμε τα ματς της ομάδας αυτής απλά για να διαπιστώσουμε τι παράξενες ενδεκάδες θα κάνει ο ισπανός κόουτς, τι περίεργες αλλαγές κ.τ.λ. Ενδιαφέρον είναι. Αρκεί να μην είσαι οπαδός του ΠΑΟ…