Χειροκροτώντας το σκοτάδι
Ο έκδηλος ενθουσιασμός του Αδωνη Γεωργιάδη για το μανιφέστο του Μάρκο Ρούμπιο στη Σύνοδο Ασφαλείας του Μονάχου, δεν είναι μια τυπική εκδήλωση φιλοαμερικανισμού. Αποτελεί, στην πραγματικότητα, μια (ακόμη) δημόσια και συνεπή προσχώρηση στην ιδεολογική πλατφόρμα του εθνοσυντηρητισμού.
Ο Γεωργιάδης δήλωσε «συγκλονισμένος» από την ιστορική αναδρομή του Ρούμπιο που περιέγραψε την περίοδο 1492-1945 ως εποχή δόξας, επειδή η Δύση «επεκτεινόταν» και «έχτιζε αυτοκρατορίες», ενώ χαρακτήρισε τη μεταπολεμική περίοδο ως εποχή «παρακμής» και «συστολής». Χειροκροτεί, δηλαδή, μια αφήγηση που εξισώνει την αποικιοκρατία με την υγεία και την αυτοδιάθεση των λαών με ασθένεια.
Ακόμη πιο ανησυχητική, όμως, είναι η ταύτιση με το κεντρικό δόγμα του Ρούμπιο: την πλήρη άρνηση κάθε «ενοχής» για τα ιστορικά πεπραγμένα της Δύσης. «Δεν θέλουμε συμμάχους αλυσοδεμένους από ενοχές» για «υποτιθέμενες αμαρτίες», διακήρυξε.
Ωστόσο, η ιστορία έχει την κακή συνήθεια να ομοιοκαταληκτεί. Η ρητορική περί απόρριψης της εθνικής ντροπής και της «ταπείνωσης» από διεθνείς συνθήκες υπήρξε βασικό καύσιμο του αναθεωρητισμού στον Μεσοπόλεμο. Οταν ο Μουσολίνι μιλούσε για την «ανάγκη επέκτασης ως δείγμα ζωντάνιας» και ο Χίτλερ ούρλιαζε ενάντια στην «ντροπή των Βερσαλλιών», πατούσαν στο ίδιο υπόβαθρο: στην ιδέα ότι η αναγνώριση σφαλμάτων είναι αδυναμία και ότι η ισχύς παράγει δίκαιο.
Ως ιστορικός, ο Γεωργιάδης οφείλει να γνωρίζει ότι όταν η Δύση σταμάτησε να νιώθει «ενοχές» και επέλεξε την επιβολή χωρίς «άδεια», οδήγησε την ανθρωπότητα σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Ο Ρούμπιο οραματίζεται μια ισχύ που δρα αγνοώντας στα «διεθνή συστήματα». Σαν τον Οσβαλντ Μόσλεϊ, που δήλωνε πως «πιστεύουμε στην Ευρώπη των Εθνών αλλά δεν θα δεχτούμε εντολές από διεθνείς επιτροπές». Ή την άποψη ορισμένων υπουργών για τα διεθνή δικαστήρια. Ή τη ρητορική του Ερντογάν.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που αυτοπροβάλλεται ως σύγχρονος φιλελεύθερος ηγέτης, αποδέχεται αυτές τις θέσεις; Θεωρεί η ελληνική κυβέρνηση την αποαποικιοποίηση λάθος; Είναι θέση της ΝΔ ότι η αυτοκριτική είναι «ηττοπάθεια» και ότι η ισχύς μετριέται με το σπαθί; Οσο ο Πρωθυπουργός δεν τηρεί αποστάσεις, επιβεβαιώνει πως έχει υποταχθεί στους υπουργούς που ορίζουν την κυρίαρχη ατζέντα.