Από «κόσμημα» του 2003 στην ψηφιακή απαξίωση
Το Data Center του Ελληνικού Κτηματολογίου ξεκίνησε το 2003 ως το πιο πρωτοποριακό Κέντρο Δεδομένων της χώρας, στελεχωμένο με άρτια καταρτισμένο προσωπικό. Αποτελούσε το «κόσμημα» της «Πληροφορικής» για το ελληνικό κράτος και το βαρύ πυροβολικό της Κοινωνίας της Πληροφορίας (ΚΠΣ).
Τη δεκαετία που ακολούθησε, τη δεκαετία της κρίσης, καμία σημαντική επένδυση δεν έγινε ώστε να συντηρηθεί αλλά και να σχεδιαστεί η αναβάθμισή του ώστε να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα της τεχνολογικής εξέλιξης.
Το χειρότερο όμως ήταν η φυγή του εξειδικευμένου προσωπικού προς τον ιδιωτικό τομέα, προς αναζήτηση προοπτικής και καλύτερων αμοιβών. Μια επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό που είχε κάνει το ελληνικό κράτος. Δυστυχώς μάλλον άλλη μια κρίσιμη και μεγάλη επένδυση της χώρας μας βρέθηκε σε απαξία. Αλλο ένα «ασημικό» που μπορεί να μη χαρίστηκε αλλά απαξιώθηκε.
Πριν φτάσουμε όμως στο σήμερα, η ιστορία του έχει και άλλες σελίδες. Σε όλη αυτή την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί το ελληνικό κράτος, αντί να επενδύσει σε αυτές τις κρίσιμες δομές του και να σχεδιάσει μακροχρόνια την αναβάθμισή του, προτίμησε και εδώ μπαλώματα βασιζόμενο σε αναθέσεις υπηρεσιών σε ιδιώτες.
Το αποκορύφωμα ήταν ο φόρτος του συστήματος να αυξηθεί λόγω της αναμενόμενης ολοκλήρωσης του Ελληνικού Κτηματολογίου στο σύνολο της χώρας, αλλά και της βιαστικής προσθήκης νέων υπηρεσιών, χωρίς προγενέστερο σχεδιασμό και έλεγχο των δυνατοτήτων του. Μια τέτοια φαίνεται να είναι και η βιαστική ανακοίνωση ένταξης των Πολεοδομιών στο Ελληνικό Κτηματολόγιο.
Το σύστημα δεν ανταποκρίθηκε. Και εδώ, πάμε και όπου βγει. Σήμερα, λοιπόν, σε μια εποχή έκρηξης της τεχνολογίας, το Κτηματολόγιο πρέπει να τρέξει δυο και τρεις φορές γρηγορότερα για να καλύψει το χαμένο έδαφος, αλλά και τις άστοχες επιλογές που έγιναν, ώστε να διασφαλιστεί ο βασικός λόγος ύπαρξής του. Η απρόσκοπτη διασφάλιση της ακίνητης περιουσίας του στην ελληνική επικράτεια.
Και όλα αυτά, όταν ο φορέας του Ελληνικού Κτηματολογίου είναι αυτοχρηματοδοτούμενος, και έχει τεράστιο πλεόνασμα κάθε χρόνο. Ενας φορέας που υπήρξαν χρονιές που τα αποθεματικά του χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν άλλες ανάγκες του Κρατικού Προϋπολογισμού.
Ας ελπίσουμε το Ελληνικό Κτηματολόγιο να βγει από το δικό του μνημόνιο μετά την ολοκλήρωση των επενδύσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης και στη συνέχεια να ανοίξει η συζήτηση για την πραγματική νέα εποχή του.
Ο Μιχάλης Καλογιαννάκης είναι αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τοπογράφων Μηχανικών