Η πολιτική Τραμπ εμπόδιο ή διευκόλυνση για τα ελληνοτουρκικά;
Από τις αρχές της δεύτερης θητείας του ο Τραμπ αποκάλυψε τις προθέσεις του, να επεμβαίνει για εξπρές διευθετήσεις διενέξεων ή εκεχειρίας, αδιαφορώντας εάν δεν προσφεύγει σε αρχές και κανόνες του διεθνούς δικαίου, ούτε εάν τους παραβιάζει.
Το αποτύπωσε στο Ουκρανικό, όταν πρόσφερε ευκαιρία στη Ρωσία να απαιτήσει όσα εδάφη κατέκτησε με χρήση ένοπλης επίθεσης, τα οποία και κατέχει παρανόμως, παγιδεύοντας τον Ζελένσκι στο δίλημμα μιας επώδυνης λύσης. Ομοίως διέταξε ειδικές ένοπλες δυνάμεις να απαγάγουν τον Μαδούρο σε υλοποίηση εντάλματος δίωξής του, προκειμένου να δικασθεί στις ΗΠΑ για εγκληματική δράση τρομοκρατίας και εμπορίου ναρκωτικών. Και αυτό χωρίς ο Τραμπ να σταθμίσει ότι ο Μαδούρο ως πρόεδρος της Βενεζουέλας, απολαύει κρατικής ασυλίας.
Ομως η κύρια περιπλάνηση ισχύος του Τραμπ είναι η Γροιλανδία. Εάν καταστεί κύριος της παγωμένης, πλην όμως σπάνιας γαίας των φυσικών πόρων και γεωπολιτικής αξίας, καθίσταται αυτομάτως χώρα αρκτικού κύκλου. Κάθε εγχείρημα απόκτησής της προσκρούει σε αντιρρήσεις, ενώ ενδεχόμενο κατάληψης είναι εκτός συζήτησης. Το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να αποκτήσει όσες στρατιωτικές βάσεις θέλει, εξαιτίας της συμφωνίας ΗΠΑ – Δανίας (1951).
Η ιδέα περί κυρίαρχων (τύπου κυπριακών ή αρχιπελάγους Τσάγκος) εδαφικών βάσεων, προϋποθέτουν συναίνεση της Δανίας, εκτός εάν μετέλθει τακτικής εξαναγκασμού, ενώ ούτε η ιδέα προτεκτοράτου είναι εφικτή, όσο παραμένει στη Δανία.
Η πρόθεση του αμερικανού προέδρου να αποχωρήσει από τις δομές του ΝΑΤΟ σε Ευρώπη και ΗΠΑ μειώνοντας σε αυτές αμερικανικό προσωπικό, προκαλεί προβληματισμό για το μέλλον της Ατλαντικής Συμμαχίας, του αμυντικού δόγματος και της διατλαντικής σχέσης που στήριζε. Βεβαίως υπό αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατον να προβλεφθεί κατά πόσο το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να συνεισφέρει ως ο στρατιωτικός βραχίονας των διεθνών επιχειρήσεων με ή χωρίς εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας/ΟΗΕ.
Εάν ο Τραμπ ιδρύσει το νεοφανές διεθνές όργανο του «Συμβουλίου Ειρήνης» που ευαγγελίζεται, ένα προσωποκεντρικό εγχείρημα για να αμφισβητήσει τον ΟΗΕ και να προβάλλει μια νέου τύπου διακυβέρνηση, ευθυγραμμισμένη στη βούλησή του, θα προκαλέσει αποδόμηση στην ισορροπία του διεθνούς συστήματος. Εάν το Συμβούλιο αυτό θα είναι όργανο για διευθέτηση κρίσεων και ειρηνικής επίλυσης θα αποτελεί έναν αντι-ΟΗΕ, στο οποίο πρόεδρος με εξουσίες μονάρχη, θα είναι ο Τραμπ. Σημειώνεται ότι η ιδέα του Συμβουλίου αυτού ξεκίνησε για την ανοικοδόμηση της Γάζας, υιοθετήθηκε με το ψήφισμα 2803/2025 του ΣΑ/ΟΗΕ και εξελίχθηκε σε επικίνδυνο εγχείρημα αποδόμησης του ΟΗΕ αμφισβητώντας την εξουσία του.
Υπό το φως των ανωτέρω, μπορεί η Ελλάδα να δεχθεί τυχόν παρεμβατικό ρόλο των ΗΠΑ για τα ελληνοτουρκικά; Ο αμερικανός πρέσβης στην Αγκυρα Τόμας Μπάρακ έχει δηλώσει ότι στα ελληνοτουρκικά το ενεργειακό είναι το κονίαμα, δήλωση-ένδειξη του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ, καθώς η επεμβατική τακτική του Τραμπ με τα ενεργειακά είναι εμφανής.
Επέβαλε την Chevron στην Αν. Μεσόγειο λύνοντας τον γόρδιο δεσμό της οριοθέτησης δεδομένης και της επικάλυψης της νόμιμης ελληνοαιγυπτιακής οριοθέτησης με την παράνομη τουρκολιβυκή.
Ο Τραμπ με το δόγμα του «drill baby drill» έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα να αποδυθούν οι αμερικανικές εταιρίες σε ενεργειακές ανακαλύψεις νοτίως της Κρήτης. Στην περίπτωση αυτή ικανοποιείται απολύτως η Ελλάδα, στην οποία παρέχει την ασφάλεια του έργου και αποτρέπει πιθανότητα κρίσης.
Υπάρχει περίπτωση να προταθεί μια λύση συνεκμετάλλευσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από τους ανέμους, τα κύματα, τα ρεύματα διεθνών υδάτων; Η απάντηση είναι: πρώτα οριοθέτηση ΑΟΖ και κατόπιν η εγκατάσταση των αιολικών πάρκων, γιατί πρόκειται για κυριαρχικά δικαιώματα. Ολα by the book. Ας γίνει κατανοητό: τα θέματα αυτά είναι διμερή.