Donald first
Το σημείο καμπής, λέει, ήταν η εύκολη και γρήγορη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από τους αμερικανούς κομάντος. «Κρατάμε την ανάσα μας», λέει ένας ανώτατος αμερικανός αξιωματούχος στο Axios, αλλά η επιτυχία αυτή «απελευθέρωσε ακόμη περισσότερο τον πρόεδρο ώστε να επεκτείνει τη δύναμή του σε όλο τον κόσμο».
Να που έπεσαν έξω όλοι οι αναλυτές στις προβλέψεις τους για τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ: νόμιζαν ότι το σύνθημα «America first» σήμαινε πως ο νεοεκλεγείς πρόεδρος θα συγκέντρωνε την προσοχή του στο εσωτερικό της χώρας του, ακολουθώντας μια πολιτική που θα υπηρετούσε αυστηρά τα συμφέροντά της. Ακόμη και το πρώτο κύμα των δασμών, το περασμένο καλοκαίρι, με αυτή τη λογική ερμηνεύτηκε. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ προετοίμαζε τον εαυτό του, τους συνεργάτες του και τον υπόλοιπο κόσμο για μια πολύ ευρύτερη επίθεση, στο κέντρο της οποίας δεν θα βρισκόταν η χώρα του, αλλά ο ίδιος. «Donald first», αυτό είναι το πραγματικό σύνθημά του.
Το δεύτερο σημείο στο οποίο διαψεύστηκαν οι αναλυτές ήταν ότι το μόνο που ενδιαφέρει τον Τραμπ είναι η οικονομική διάσταση των πραγμάτων. Ενας έμπορος είναι, είπαν, που θέλει να κλείνει επωφελείς συμφωνίες, για τον ίδιο φυσικά, αλλά και για τη χώρα του. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, δεν είναι καν κυρίως αυτό. O Tραμπ έχει επίγνωση της ηλικίας του, τον Ιούνιο θα κλείσει τα 80. Γνωρίζει επίσης ότι δύσκολα θα παρακάμψει το Σύνταγμα και θα υπηρετήσει τρίτη θητεία. Εχει καταληφθεί λοιπόν από την εμμονή του ιστορικού του αποτυπώματος. Κι επειδή είναι παθολογικά νάρκισσος, δεν θέλει να συγκριθεί μόνο με τον Μπάιντεν ή τον Ομπάμα, αλλά με όποιον ηγέτη έχει περάσει από τον πλανήτη τα τελευταία εκατό χρόνια. Το πρότυπό του είναι ο Τζέιμς Πολκ, επί της προεδρίας του οποίου (1845-1849) οι ΗΠΑ σχεδόν διπλασίασαν την επικράτειά τους, αποκτώντας το Τέξας, τη Γιούτα, την Αριζόνα, το Νέο Μεξικό, το Κολοράντο και την Καλιφόρνια.
Aυτός ο άνθρωπος θα απευθυνθεί σήμερα στον πλανήτη από το Νταβός. Θα κουνήσει το δάχτυλο, θα κορδωθεί, θα απειλήσει, θα δώσει επαίνους στον εαυτό του, θα στείλει τελεσίγραφα, θα κοροϊδέψει, θα εκβιάσει, θα τρολάρει, θα ειρωνευτεί. Και αυτοί που θα τον ακούνε;
Οι οπαδοί των αυταρχικών λύσεων θα τρίβουν τα χέρια τους: ο Πούτιν δεν κρύβει τη χαρά του για τις απειλές κατά της Γροιλανδίας, γνωρίζοντας ότι δικαιώνουν τη δική του εισβολή στην Ουκρανία. Οι φιλελεύθεροι, πάλι, θα χωριστούν στα δύο στρατόπεδα στα οποία είχαν χωριστεί και απέναντι στον Χίτλερ: οι μισοί θα υποστηρίξουν ότι η μόνη λύση είναι η σύγκρουση και οι άλλοι μισοί θα ταχθούν υπέρ του κατευνασμού. Τότε, είχαν επικρατήσει οι πρώτοι, με αποτέλεσμα να σωθεί η Ευρώπη και ο κόσμος γενικότερα. Τώρα;