Όταν το πένθος εξαργυρώνεται
Κάθε μάνα που έχασε το παιδί της στα Τέμπη είναι μια πονεμένη ΜΑΝΑ. Το κλάμα της εκφράζει την οδύνη της ΜΑΝΑΣ. Το πένθος της είναι το πένθος μιας ΜΑΝΑΣ, που έχασε το αγαπημένο σπλάχνο της. Το ότι το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών τής στέρησε το ΠΑΙΔΙ της, της στέρησε την ευτυχία να το δει να μεγαλώνει, να σπουδάζει, να προοδεύει, να κάνει οικογένεια, να κάνει απογόνους και να ευτυχεί, είναι ένας συγκλονιστικός σεισμός που δόνησε την καρδιά της και κατέστρεψε τα όνειρά της. Τα όνειρα μιας ΜΑΝΑΣ. Κάθε ΜΑΝΑΣ. Σ’ αυτόν τον γολγοθά του πένθους που βαδίζει, τη συντροφεύει η καρδιά κάθε πατέρα και κάθε ΜΑΝΑΣ της ΜΑΝΑΣ πατρίδας. Και η κυρία Καρυστιανού που έχασε το παιδί της στα Τέμπη είναι μια χαροκαμένη μάνα. Αλλά είναι ΜΑΝΑ;
Η συμπεριφορά της έχει προβληματίσει όσους πονούν μαζί της για την απώλειά της. Διότι: α) Πώς συμβιβάζεται ο άφατος πόνος της με τη διοργάνωση συλλαλητηρίων, τη διοργάνωση μουσικής εκδήλωσης με εισιτήριο, το προϊόν του οποίου επρόκειτο να διατεθεί στις οικογένειες των θυμάτων του δυστυχήματος; β) Γιατί το εισπραχθέν ποσό των 600.000 ευρώ δεν έχει διατεθεί ακόμη στους δικαιούχους (δηλώσεις Πλακιά); γ) Γιατί να συγκεντρωθεί και διανεμηθεί το ποσό αυτό στους δικαιούχους; Είναι βοήθημα; Είναι μια αποζημίωση για τη μεγάλη απώλεια αγαπημένων ψυχών; Ετσι το είδε η κυρία Καρυστιανού; δ) Οι πολιτικού περιεχομένου δηλώσεις, οι μηνύσεις κατά παντός ασκούντος κρατική εξουσία: Κυβέρνηση, Δικαστές, Πρόεδρος Βουλής. Μήνυση ακόμη και στον Πρωθυπουργό ότι εγκαθίδρυσε δικτατορία στη χώρα (άρθρο 134 ΠΚ, περί εσχάτης προδοσίας. ε) Οι μεταβάσεις και η ομιλία στην Ευρωβουλή. στ) Οι συχνές συνεντεύξεις στον Τύπο και στην τηλεόραση. ζ) Η εμφάνισή της στα μπλόκα των αγροτών. η) Οι συναντήσεις της με αποφοίτους ανωτέρων στρατιωτικών σχολών. Εχει μία ατέρμονα κινητικότητα, ταξίδια στην Ευρώπη και σ’ όλη την Ελλάδα, συνεντεύξεις σε εφημερίδες και κανάλια τηλεόρασης, παρουσία σε συγκεντρώσεις, ακόμη και έντονη συμπαράσταση στην «απεργία πείνας» του κ. Ρούτσι.
Και η κορύφωση της συμπεριφοράς της βαρυπενθούσης μάνας, η δημιουργία ενός κόμματος!!! Αυτή η κυρία, η βαρυπενθούσα μάνα, οικοδόμησε στο πονεμένο έδαφος των Τεμπών το κόμμα της. Τελικά τι είναι η κυρία Καρυστιανού; Μια πονεμένη ΜΑΝΑ ή μία νεολαμπής πολιτικός; Ο επαναλαμβανόμενος μονόλογός της για τα Τέμπη (Δεν έχω οξυγόνο) φαίνεται ότι είναι το μοναδικό της προσόν που θέτει υπό την κρίση των πολιτών για να την επιλέξουν να κυβερνήσει την Ελλάδα. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ενώ οι ΜΑΝΕΣ, οι ΠΑΤΕΡΕΣ και οι λοιποί συγγενείς των 56 θυμάτων των Τεμπών περιορίζουν τον θρήνο τους μέσα στους τοίχους των σπιτιών τους, η μάνα του 57ου, με τις τόσες πολλές ασχολίες της, πηγαίνει καμιά φορά ν’ ανάψει το καντήλι του τάφου του αδικοχαμένου παιδιού της; Κρίμα… Και πριν ολοκληρωθεί η αρχή, άρχισε το τέλος. Η κυρία Καρυστιανού εμφανίστηκε στο πολιτικό στερέωμα ως διάττων αστέρας και ήδη άρχισε να καίγεται όπως εκείνος: Οι συγγενείς των λοιπών 56 θυμάτων των Τεμπών την εκδίωξαν από την προεδρία του συλλόγου τους! Πριν κυβερνήσει τη Χώρα, απέτυχε ως κυβερνήτης του Συλλόγου!