«Στη μαμά»
Την ΒΒ δεν την είχα για καλό παράδειγμα. Λέω πάντα στα κορίτσια, «Βάλτε αντηλιακό στη μούρη σας, μη σταφιδιάσετε πρόωρα από τους ήλιους σαν την Μπριζίτ Μπαρντό», παραβλέποντας ότι στην εποχή της τα αντηλιακά με τις πολλές συστοιχίες πυραύλων SFP εναντίον της UVB και UVA ακτινοβολίας δεν είχαν βγει ακόμα στην αγορά, όπως άλλωστε και το δικαίωμα των Γαλλίδων στην άμβλωση. Αυτό το τελευταίο το σκέφτηκα μόλις προ ημερών, όταν ο θάνατός της έξυσε πληγές που δεν ήταν στη δικαιοδοσία μας να τις περιεργαστούμε. Ενα ανεπιθύμητο παιδί είναι ασφαλώς στη δικαιοδοσία όλων μας να το θεωρούμε έγκλημα καθοσιώσεως.
Μια γυναίκα όμως που δεν έχει επιθυμία μητρότητας αλλά τεκνοποιεί υπό πίεσιν, είναι από τ’ άγραφα. Τη χρονιά που στη βίλα Μαντράγκ μπήκαν οι πρώτες πάνες, η επιλόχεια κατάθλιψη ήταν άγνωστη για την Ιατρική, θεωρείτο κάτι σαν παράκρουση ή κακοτροπιά, και η άμβλωση, όπως είπαμε παραπάνω, ήταν ακόμη παράνομη στη Γαλλία. Ωσπου να βάλει η Σιμόν Βέιλ την ευλογημένη τζίφρα της και να ελευθερωθεί επιτέλους αυτό το βασικό δικαίωμα για τις γυναίκες, χρειάστηκε να φτάσουμε στον Νοέμβριο του 1974 – κρίμα που δεν το ξέραμε νωρίτερα να το πούμε στην Μπριζίτ να περιμένει είκοσι τέσσερα χρόνια.
Αν τα υπολογίζω σωστά, τη χρονιά της ψήφισης, ο Νικολά Ζακ Σαριέ ήταν κιόλας ένα παλικαράκι που είχε την ίδια ηλικία με τη μάνα του τότε που τον γένναγε. Λίγο κάτω από τα είκοσι πέντε… Κι ύστερα έγινε ένας ωραίος πάτερ φαμίλιας με παιδιά κι εγγόνια, συν ένα τεράστιο μπουκέτο από κίτρινες μιμόζες (μυρωδάτο φυτό που ευδοκιμεί στην Κυανή Ακτή), και το σημείωμα στο ψάθινο φέρετρο έγραφε πάνω, «Στη μαμά». Την αναγνώριζε ή την ενθάρρυνε να τον αναγνωρίσει; Δική τους ιστορία.
Επιστρέφω γρήγορα στα δικά μας που ξετυλίγονται αυτό το διάστημα στο Ιράν. Κορίτσια που είναι υποχρεωμένα να καλύπτουν με μαύρα τσεμπέρια τα μαλλάκια τους από την ηλικία των επτά ετών, λες και κάνουν χημειοθεραπεία κατά της θηλυκότητας. Κορίτσια που έχουν «δικαίωμα» στον γάμο από τα εννέα τους χρόνια. Πόσες σακατεμένες μήτρες να διαδηλώνουν αυτή τη στιγμή στην Τεχεράνη; Ναι, μερικές φορές είναι σχεδόν μονόδρομος να χαϊδεύεις άσπρες φώκιες.