Φωτιά στη Δροσοπηγή Αττικής: Οι δύο δραματικές ώρες και η μάχη να σωθεί η Πάρνηθα από τον αφανισμό
Δύο δραματικές ώρες από τις 7 το απόγευμα μέχρι τις 9 το βράδυ έκριναν σε μεγάλο βαθμό την έκβαση της τιτάνιας μάχης με τη φωτιά που ξέσπασε και εξαπλώθηκε με μεγάλη ορμή από τη Δροσοπηγή Αττικής, το μεσημέρι του Σαββάτου.
Ο τελευταίος πνεύμονας
Ηταν η μάχη για να ανακοπεί η επέλαση του μετώπου προς την Πάρνηθα, καθώς αν περνούσε τα λεγόμενα Βασιλικά Κτήματα στο Τατόι, ο πολυτιμότερος πνεύμονας πρασίνου της Αττικής, θα ήταν απροστάτευτος, και οι συνέπειες από την καταστροφή ανυπολόγιστες.
Διάταξη μάχης
Καθώς σπίτια παραδίδονταν στος φλόγες, εθελοντές με μάνικες στα χέρια προστάτευαν όπως μπορούσαν δάσος και περιουσίες ανθρώπων, και αστυνομικοί έμπαιναν από αυλή σε αυλή για να απομακρύνουν ανήμπορους κατοίκους, η μεγαλύτερη δύναμη από τους 220 πυροσβέστες παρατασσόταν πάνω από το γήπεδο του Κρυονερίου σε ημικυκλική διάταξη.
Συγκεντρώνοντας μία αξιόλογη δύναμη υδάτινου «πυρός», η φωτιά άρχισε να αναχαιτίζεται καθοδόν προς την Πάρνηθα την ίδια ώρα που ελικόπτερα, κάνοντας κατάχρηση του επιχειρησιακού τους χρόνου, πραγματοποιούσαν ρίψεις μέχρι να χαθεί και η τελευταία ακτίνα φωτός.
Ηταν το διάστημα που έπρεπε όλοι να εκμεταλλευτούν πριν το λυκόφως.
Κρύφτηκε ο ήλιος
Αλλωστε στην περιοχή που πραγματοποιούσαν τις ρίψεις, ο ήλιος είχε προ πολλού κρυφτεί από τους πυκνούς καπνούς.
Εκείνες τις στιγμές, όπου τίποτε δεν έδειχνε πως το μέτωπο μπορούσε να ανακοπεί, τροφοδοτούμενο από τους ισχυρούς ανέμους και την παντελή έλλειψη υγρασίας στη βλάστηση, έδρασαν ακόμη πιο καθοριστικά, οι ομάδες «σαμποτάζ».
Καμένη γη
Ηταν οι οκτώ ομάδες των δασοκομάντος που ελισσόμενοι από εστία σε εστία, εξουδετέρωναν τις πηγές ανατροφοδότησης των μετώπων, άφηναν καμένη γη για τη φωτιά, ώστε το κύριο μέτωπο να έρπει εξασθενημένο στα παρατεταγμένα πυροσβεστικά οχήματα, το τελευταίο ανάχωμα προς την Πάρνηθα.
Στις 9 το βράδυ, η φωτιά βρισκόταν σε ύφεση, υπήρχαν διάσπαρτες εστίες αλλά και αναζωπυρώσεις. Στις 12 τα μεσάνυχτα, η μεσημεριανή ορμή της φωτιάς, είχε ξεθυμάνει. Η Πάρνηθα φαινόταν να μην κινδυνεύει. Ομως η φωτιά είναι ακίνδυνη μόνο όταν σβήσει.