معجزه‌ای به نام شهردار بعدی!

سست و کرخت، بی‌هدف؛ قدم‌زنان این سو و آن سو نیم‌نگاهی می‌اندازد، هیچ اهمیتی برای خودش قائل نیست چه برسد به اطرافیان و یک ور غریبه‌ترها.... توقعی نیست، زندگی‌اش از ساختار طبیعی خارج شده و دیگر بی‌حس شده کاملاً بی‌تفاوت، بی‌اهمیت، بی‌توجه، «که چه بشود». ساختار که به هم بریزد، نتیجه‌اش همین است؛ بی‌حوصلگی. حالا اگر این به هم ریختگی برای شهر باشد، نتیجه‌اش می‌شود برای میلیون‌ها شهروند.