Mustafa Ünal - MHP'de neler oluyor?
Sadece MHP değil bütün partiler hareketli aslında. AKP'de Bülent Arınç ve arkadaşlarının itirazı ciddi. Kulislerde ‘sürpriz kongre' bekleyenlerin oranı hiç de az değil.
Erdoğan'ın ‘Davutoğlu hoşnutsuzluğu' herkesin bildiği Ankara sırrı. Binali Yıldırım pusuda bekliyor. CHP'de Deniz Baykal ses verdi. Doğrudan parti yönetimini hedef aldı. Güçlü ve örgütlü bir çıkış değil. Ama ilk adımı attı. Parti içi hareketin büyüme ihtimali zayıf.
Asıl hareket MHP'de... Çıkış noktası ‘seçimlerde başarısızlık'... Hatta hezimet. Kısa seçim aralığında hem oy oranı hem de milletvekili sayısı ciddi anlamda düştü. Meclis'te yarı yarıya sandalye kaybetti. 7 Haziran'dan sonra ‘kilit parti' pozisyonundaydı. Hükümet arayışlarına kapısını kapattı. MHP lideri, seçim akşamı ‘erken seçim' kartını attı.
Tekrar sandığa gitmek isteyen Saray'ın işini kolaylaştırdı. Meclis Başkanlığı seçiminde oyuna girmedi. MHP ne AKP ile hükümet kurmaya yanaştı, ne de muhalefetle. Kendisini çekti. Seçimler anayasa gereği mecburen tekrarlanmak zorunda kaldı. MHP açısından daha iyi bir sonuç zordu. Tek başına iktidar imkânsızdı. En iyi ihtimal olarak ya AKP ya da muhalefetle koalisyondan başka çıkış yoktu MHP için.
Buna rağmen MHP yönetimi seçimde diretti. Büyük risk aldı. Ve kaybetti. 7 Haziran'daki ‘kilit parti' pozisyonunu yitirdi. Milletvekili sayısı HDP'nin altında kaldı. Bu tabloyu milliyetçi tabanın kabullenmesi mümkün değil. İktidardan uzak düşmek ayrı sorun, HDP'nin gerisinde kalmak ayrı sorun.
MHP ‘potansiyel' olarak CHP'den daha avantajlı. CHP anamuhalefet partisi ama tabanı kemikleşti. Yüzde 25'in biraz üzerine ancak çıkabilir. Sol pasta küçük çünkü. MHP'nin ‘büyüme kapasitesi' yüksek. AKP hem iktidar yorgunu hem de yıprandı. İç ve dış politikası çöktü. Çözüm süreci PKK'nın şehirlere inmesine yaradı. Ancak MHP, AKP'nin boşalttığı alanları dolduramadı. Aksine milliyetçi siyaset bayrağını bile AKP'ye kaptırdı. Bugün gerek Erdoğan gerekse AKP'nin Kürt ve terör meselesinde MHP'nin klasik tezlerini seslendirdiği bir realite...
1 Kasım tablosu MHP tabanını tatmin etmez. Sonrası için de bir ışık yok. Aksine kan kaybının önlenmemesi durumunda ‘baraj altı ihtimali' ciddi seçenek. Parti içinden çıkışların karşılık bulması bu yüzden. Daha önce de muhalif sesler duyulurdu. Fakat büyümezdi. Bu kez epey mesafe aldı. Genel başkan adayları çıktı sahneye önce. Hepsi de tabanın yakından tanıdığı isimler...
Muhalefet ilk hamleyi ‘tüzük kurultayı' için yaptı. Kısa sürede muhalefet gerekli sayının çok üzerinde imzaya ulaştı. Toplam delegenin yarısına yakın. İmzalar Genel Merkez'e elden teslim edildi. Böyle durumlarda çeşitli yollarla imza sayısı eksiltilir. Bir şekilde delegelerin imzalarını geri çekmesi sağlanır. MHP yönetimi bu kez başarılı olamadı. Ve dosya mahkemeye taşındı. Son sözü yargı söyleyecek. Yargının da fazla seçeneği yok. MHP gibi geleneği olan bir parti, meseleyi mahkemeye taşımadan çözebilmeliydi. MHP yönetimi muhaliflere karşı boş durmadı. İl teşkilatlarını kapatmaya başladı. 10'un üzerine teşkilatın kapısına kilit vurdu.
Son hamleyi Ümit Özdağ yaptı. Genel başkan yardımcılığından istifa etti. Olağanüstü kurultay talebinde bulunarak... Yanına milletvekili Yusuf Halaçoğlu'nu da alarak. Özdağ da potansiyel adaylardan biri. Öteden beri bu yöndeki niyetini hiç gizlemedi.
Peki sonuç ne olacak? MHP'de muhalif rüzgârlar hiç olmadığı kadar sert esiyor. Giderek şiddetini daha da artıracak gibi. MHP yönetimi için zor süreç. Ayrıca Bahçeli'nin sağlık durumu da dezavantaj. Bu rüzgarın önünde durmak zor. Gün görmüş bir MHP'liye sordum, “MHP'de değişimler sadece delegenin iradesiyle olmaz. Başka dinamiklere de bakmak lazım. MHP'de değişim sadece siyaseti, Türkiye'yi değil bölgeyi de etkiler. Büyük fotoğrafa bak..” dedi.
MHP'de giderek şiddetini artıran bir sancı var. ‘Değişim doğurur mu?' sorusuna net cevap vermek zor.