Հուշեր Բուենոս Այրեսի հայ համայնքի հետ ապագա Պապի մտերմության մասին
2016 թվականի հունիսին Հռոմի Ֆրանցիսկոս Պապի այցը Հայաստան լուսաբանող լրագրողների խմբի կազմում Հայաստան էր ժամանել արգենտինյան La Nacion թերթի թղթակից Եվանգելինա Հիմիտյանը:
Նա Արգենտինայի Հայ Ավետարանչական եկեղեցու սպասավոր Խորխե (Հրայր) Հիմիտյանի դուստրն է: Բուենոս Այրեսի Արքեպիսկոպոս եղած ժամանակ կարդինալ Խորխե Բերգոլիոն, որը 2013-ին Ֆրանցիսկոս Պապ հռչակվեց, ընկերություն էր անում Խորխե Հիմիտյանի հետ:
2013 թվականին լույս էր տեսել Եվանգելինա Հիմիտյանի «Ֆրանցիսկոս, ժողովրդի պապը» գիրքը:
Ներկայացնում ենք հատվածներ զրույցից, որը 2016-ին Եվանգելինա Հիմիտյանի հետ ունեցել էր Մեդիամաքսի թղթակից Եկատերինա Պողոսյանը:
***
Հայրս Բուենոս Այրեսի Ավետարանչական եկեղեցիների սպասավորների խորհրդի նախագահն էր: 2001 թվականին նա առաջին անգամ հանդիպեց կարդինալ Բերգոլիոյի հետ: Նրանք մտերմացան, միասին պատարագներ էին անցկացնում: Նրանց միավորում էր այն, որ երկուսն էլ ներգաղթյալների ընտանիքից էին, անցել էին նոր երկրում հաստատվելու բարդ ճանապարհը եւ ամեն ինչ զրոյից սկսել:
Ապագա Պապը շատ մտերիմ էր Արգենտինայի հայ համայնքի հետ: Հայաստանի դեսպանությունը շատ մոտ է գտնվում Բուենոս Այրեսի գլխավոր եկեղեցուն, եւ լինելով Բուենոս Այրեսի արքեպիսկոպոսը, նա հաճախ էր այցելում համայնքին եւ դեսպանություն:
2004 թ.-ին դեկտեմբերին Բուենոս Այրեսի գիշերային ակումբներից մեկում ուժեղ հրդեհ բռնկվեց: Զոհվեց շուրջ 200 մարդ, մեծ մասը՝ երիտասարդներ: Այդ օրերին հոգեւոր գլխավոր այրերը մեկնել էին քաղաքից, եւ Բուենոս Այրեսում մնացել էր միայն կարդինալ Բերգոլիոն: Դեպքից հետո, զոհերի հարազատների բարոյական օգնության տրամադրելու կարիք կար, նրանց հետ պետք էր զրուցել, սփոփել: Կարդինալ Բերգոլիոն զանգեց Հայ առաքելական եկեղեցու թեմի առաջնորդին եւ խնդրեց, որ գերաշնորհ տերը միանա իրեն՝ օգնելու այդ հարցում: Այդ դեպքից հետո կարդինալի համակրանքը Արգենտինայի հայության հանդեպ էլ ավելի մեծացավ:
***
Մի օր, երբ հոդված պատրաստեցի քաղաքի կայարանի մոտ ապրող չքավոր ընտանիքների թշվառ վիճակի մասին, նա օգնականի միջոցով ինձ էլեկտրոնային նամակ ուղարկեց՝ ասելով, որ ընթերցել է հոդվածս եւ շատ է այն հավանել:
Երբ սկսեցի լուսաբանել եկեղեցական հարցերը, կարդինալի հետ հանդիպելու առիթները շատացան: Եկեղեցական հարցերով ժողովներից մեկի ժամանակ, կարդինալ Բերգոլիոյին հարցրեցին, թե ո՞ր ռեստորանում կցանկանա ճաշել: Նա պատասխանեց, որ ռեստորան չի գնա, կընթրի նույն վայրում, որտեղ հանդիպման բոլոր մասնակիցները: Ճաշի ժամին, եկեղեցու սպասավորներն առաջինը մոտեցան ընդհանուր սեղանին:
Երբ հերթը հասավ լրագրողներին, տեսանք, որ սեղանին գրեթե ոչինչ չէր մնացել: Վերցրեցինք այն, ինչ մնացել էր եւ կիսվեցինք միմյանց հետ: Դա տեսնելով՝ կարդինալը վերցրեց հոգեւորականների առջեւ դրված ուտելիքը, բերեց լրագրողների մոտ եւ հյուրասիրեց մեզ: Նա միշտ նույնքան հոգատար, կամեցող եւ համեստ է եղել:
***
2013 թ.-ին, երբ կարդինալը Պապ դարձավ, նույն տարվա մայիսին հայրս եւ արգենտինացի մի քանի հոգեւորականներ այցելեցին Վատիկան: Որպես եկեղեցական հարցերը լուսաբանող լրագրող՝ նրանց հետ Վատիկան մեկնեցի նաեւ ես: Երբ հասանք պապի կեցավայրը, անվտանգության պահակախումբն ինձ ներս չթողեց, քանի որ անունս, ի տարբերություն հոգեւորականների անունների, ցուցակում չկար: Պապը հորս հետ խոսեց գրքիս մասին:
Հայրս էլ ասաց, որ ես ներքեւում եմ, բայց չկարողացա մտնել: Պապը զանգեց պահակախմբին, եւ ես բարձրացա վերեւ: Խոսեցինք գրքից, նա ասաց, որ իսկապես շատ է հավանել այն: Դրանից հետո մենք պարբերական շփման մեջ ենք եղել էլեկտրոնային նամակագրության միջոցով:
***
Կարծում եմ` նա շատ քաջ է, որ որոշեց գալ Հայաստան: Նա արդեն գիտի, որ իր այցով փոխում է աշխարհաքաղաքական շախմատի խաղաքարերը: Սա իսկապես շատ կոնֆլիկտային տարածաշրջան է, եւ նա գալիս է ասելու, որ խաղաղությունն այստեղ իսկապես հնարավոր է: Նա աղոթում է Աստծուն, որպեսզի կամուրջ դառնա երկրների միջեւ՝ խաղաղ ապագա ստեղծելու հարցում:
Եկատերինա Պողոսյան