Достықтың күші
Ертеде, бір жасыл орманда Түлкі мен Аю тұратын. Түлкі өз айлакерлігімен, ал Аю өз күш-қуатымен танымал еді. Олар бір-бірімен дос болды, бірақ кейде арасында кішкентай түсініспеушіліктер болып тұратын. Түлкі әрдайым Аюды өз жоспарларына тартуға тырысып, оны көңілді әрі қызықты істерге шақыратын.
Бір күні Түлкі орманның шетінде үлкен, мол жеміс ағашын тауып алды. Ол ағаштың жемістері өте дәмді және тәтті болды. Түлкі Аюға: "Кел, достым! Біз бұл ағаштың жемістерін жинап, тамаша мереке өткізейік!" – деді. Аю қуана келісіп, екеуі ағашқа қарай жүрді.
Алайда, ағаштың жемістері жоғарыда, ал Аюдың бойы қысқа еді. Түлкі: "Мен сені көтеріп беремін, сонда сен жемістерді жұлып аласың,"...