آمریکای «جهان آزار»
ابوالفضل فاتح فعال سیاسی و روزنامه نگار، در یادداشتی تاکید کرد که ایران و منطقه و جهان می دانند که دو انتخاب دارند، یا خود برای خود تصمیم بگیرند، یا از این پس آمریکای «جهان آزار» برای آنان تصمیم خواهد گرفت. سرتاپای ملت ها، مجروح از زخم های این جهان آزار است. امید که ایستادگی الهام بخش ایران و به ستوه آمدن جهان، بتواند به سر عقل آمدن هژمون آمریکا را بدنبال داشته و یا آن را سر جایش بنشاند.
ترامپ دستور به محاصره دریایی ایران و تنگه هرمز داده است. پیشتر یک بار برجام را پاره کرده، دوبار در میانه مذاکرات همراه با رژیم اشغالگر اقدام به جنگ کرده و یک بار هم مذاکرات را ترک کرده است. پرسش این است که قدم بعدی چیست؟ با رفتارشناسی جریان حاکم بر آمریکا و شخص ترامپ درمییابیم که از این فرد و جریان، هیچچیز بعید نیست. در برابر این هیولای نابودگر، که از دل لابراتوارهای طراحی و تنظیم استعمار برخاسته، باید برای همهچیز آماده بود. او و جریان راست افراطی سفید سالار که او را بر اریکه نشانده، برای فرار از تله ی بی فرجامی جنگ، ممکن است اشتباهات خود را بارها و بارها تکرار کنند و همچنان به لطمهای که به خود یا دیگران وارد میکند توجهی نداشته باشند. مغز متفرعن ترامپ شهره به غیرقابلپیشبینی بودن و تغییر ریل است. لذا ممکن است این جنگ خیلی زود پایان یابد، یا وخیم شود و حتی تا پایان دوران او هر بار به شکلی بین آتش بس و جنگ ادامه یابد.
آمریکا در طمع تصاحب ایران این جنگ را آغاز کرد و چون میسر نشد، در سودای تجزیه برآمد و چون آن هم میسر نشد، نابودگری را پیشه کرد ولو این که این نابودگری به قیمت کل منطقه تمام شود. هیولا ذاتش نابودگری است و اینکه چه بر سر دیگران می آورد اهمیت ندارد. روزی که آمریکا در سفر دیپلماسی تاراج ترامپ، هزاران میلیارد از کشورهای عربی غارت کرد تا در آمریکا سرمایه گذرای کنند به جای این که آمریکا در این کشورها سرمایه گذاری کند، می شد دریافت که فصل استعماری سودمندی توسعه ی منطقه برای آمریکا پایان یافته و صرفا تصاحب نفت خام و دیگر سرمایه های این کشورها برای آمریکا ارزش دارد. سیاست او نسبت به منطقه سیاست غزه است. یا نابود شود و یا به زانو درآید و به تصاحب در آید. لذا اگر روزی شاهد لشکرکشی یا تجزیه و اشغال همین کشورهایی که پایگاه آمریکا در آن است بودیم، جای تعجب نخواهد بود.