ظهر بعد از جنگ/ روایتی از از ساعتهای بعد از آتشبس در مرکز تهران
0
تا غروب اولین شب جنگ، خیابانهای تهران در حدی خلوت شد که در سکوت غمانگیز شهر خالی شده از هیاهوی زندگی، صدای نفسهایت و قدمهایت را میشنیدی و دلتنگ نشانهای از پویایی پیرامونت میشدی که نبود و هرچه بود، پشت پنجرههای بسته و پردههای فروافتاده پنهان شده بود .
