مهلت نهایی انتقال کارخانه سیمان تا پایان آذر ۱۴۰۵/ کارخانه سیمان در صورت عدم انتقال، جزو صنایع آلاینده محسوب میشود
خروج کارخانه سیمان از شیراز، از آن دسته تصمیمهایی است که بیش از آنکه فنی یا اقتصادی به نظر برسد، بازتابی از تغییر نگاه به «حق شهروندی» و «زیستپذیری شهری» در دهههای اخیر است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، واحدی صنعتی که در سالهای نخست فعالیت، خارج از محدوده شهر و همراستا با نیازهای توسعهای زمان خود جانمایی شده بود، با گسترش بیوقفه شیراز، امروز در میانه بافت شهری قرار گرفته و به یکی از مصادیق تعارض دیرینه میان توسعه صنعتی و سلامت عمومی بدل شده است.
در سالهای گذشته، افزایش حساسیت افکار عمومی نسبت به آلودگی هوا، پیامدهای زیستمحیطی صنایع سنگین و هزینههای پنهان تحمیلشده به شهر، پرونده انتقال کارخانه سیمان را از سطح یک مطالبه اجتماعی فراتر برد و به موضوعی حاکمیتی تبدیل کرد. تصویب قوانین و مقررات سختگیرانهتر، طرح موضوع در شوراهای تصمیمگیر و تعیین مهلتهای مشخص برای خروج صنایع آلاینده، نشان داد که ادامه فعالیت چنین واحدهایی در محدوده شهر، دیگر با سیاستهای کلان زیستمحیطی و شهری همخوانی ندارد.