اتحاد برای تجزيه؟

حال، اگر چنين باشد، توصيهء من به اينگونه ايرانيان همواره چنين بوده است که در اين زبان دلشکن و فراردهنده و بی ربط خود تجديد نظر کنند چرا که در غير اين صورت داستان آنها داستان کوسه و ريش پهن خواهد بود. يعنی، همچون سازمان های صادر کنندهء اين «تفاهم نامه»، از يکسو ادعا خواهند کرد که خواستار «حفظ تماميت ارضی ايران» هستند و، از سوی ديگر، خواستار دارا بودن حق خودمختاری و حق تعيين سرنوشت (آن هم تا سر حد جدائی!) اند تا، هرگاه که ميل شان کشيد، تکه های مورد نظری از کشور ايران را جدا و مستقل کنند.