تقوایی استاد در قصه گفتن در سینمای ایران است
برنامه کلاسیکهای کانون؛ ناصر تقوایی با «کاغذ بیخط» به همت کانون کارگردانان سینمای ایران و موزه سینمای ایران و با همکاری فیلمخانه ملی ایران، سه شنبه ۲۳خرداد ماه در سالن سینماتوگراف موزه سینمای ایران برگزار شد.
به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه خبری موزه سینمای ایران، برنامه کلاسیکهای کانون؛ ناصر تقوایی با «کاغذ بیخط» به همت کانون کارگردانان سینمای ایران و موزه سینمای ایران و با همکاری فیلمخانه ملی ایران، سهشنبه، ۲۳ تیرماه سال جاری، در سالن سینماتوگراف موزه سینمای ایران برگزار شد و مدیریت برنامه را اصغر نعیمی، فیلمساز، بر عهده داشت و حسن رضایی، وحید موسائیان، ذبیحالله رحمانی و سعید خانی، از جمله حاضران در رویداد بودند.
اصغر نعیمی در ابتدا،درباره پیشینه فیلم سینمایی «کاغذ بیخط» عنوان کرد: «کاغذ بیخط» که در سال ۱۳۸۰ ساخته شد، ششمین فیلم بلند ناصر تقوایی است که پس از ۱۲ سال تلاش برای فیلم ساختن ، در بخش خصوصی و با تهیهکنندگی حسن توکل نیا، تهیهکننده علاقهمند به آثار تقوایی، تولید شد. در واقع، بین آخرین فیلم تقوایی، «ای ایران» که در سال ۱۳۶۸ ساخته شد، و این فیلم، ۱۲ سال فاصله افتاد و در این ۱۲ سال، تقوایی فقط توانست یک فیلم کوتاه از مجموعه «قصههای کیش» را کارگردانی کند. «کاغذ بیخط» در جشنواره بیستم فجر به نمایش درآمد و کاندیدای ۱۰ جایزه شد، اما تنها جایزه ویژه هیئت داوران را به دست آورد. جوایز اصلی آن دوره جشنواره بین دو فیلم «خانه ای روی آب» ساخته بهمن فرمانآرا و «دختری با کفشهای کتانی» ساخته رسول صدرعاملی تقسیم شد. فیلم در خرداد سال ۱۳۸۱ به نمایش درآمد که با استقبال مخاطب رو به رو شد، ولی پس از آن، تمام تلاشهای تقوایی برای فیلمسازی به ثمر نرسید. او ۱۴ سال در سکوت و در سالهای آخر، عملاً در انزوا روزگار میگذراند و نهایتاً در مهرماه ۱۴۰۴ جهان را ترک میکند. ثمره فعالیت ایشان، ۶ فیلم سینمایی، یک سریال و تعدادی فیلم مستند و کوتاه است .