АҢҒАЛДЫҚ ПЕН АҢҚАУЛЫҚ
Аңғалдық пен аңқаулықтың ара-жігі. Аңғалдық – адамның ниетінің тазалығынан, ішкі адалдығынан туатын қасиет. Аңғал адам жаман ойды бірден аңғармайды; өзгенің қулығын өз өлшемімен өлшейді; «мендей ойлайды» деп қабылдайды. Бұл – моральдық тұрғыдан әлсіздік емес, адамгершілікке жақындық. Аңғалдық көбіне жақсы тәрбие көрген, сеніммен өскен адамдарда болады.
Аңқаулық – тәжірибенің, сыни ойдың жетіспеуінен туындайтын күй. Аңқау адам қайталанатын қателіктен сабақ алмайды; жағдайды терең сараламайды; сыртқы әсерге тез беріледі. Мұнда мәселе ниетте емес, ақыл мен тәжірибені қолдана алмауда.
Бұл қасиеттер туа біткен бе? Қысқаша айтқанда, бейім бар, бірақ тағдыр емес. Адам туа біткенде әртүрлі темпераментпен келеді. Біреу сенгіш, біреу сақ, біреу күмәншіл, біреу...