همکاری سبز بین صنعت فولاد و بخش ساختوساز
با ظهور تغییرات اقلیمی بهعنوان یکی از بزرگترین چالشهای جوامع بشری امروز، صنعت فولاد بهعنوان یکی از ستونهای اصلی اقتصاد جهانی، نقش دوگانهای ایفا میکند. از یک سو، فولاد مادهای حیاتی برای ساخت زیرساختها، ساختمانها، خودروها و تجهیزات صنعتی است؛ از سوی دیگر، فرایند تولید سنتی آن باعث انتشار جهانی گازهای گلخانهای در مقیاس بالا است. در این میان، گذار به «فولاد سبز»، یعنی تولید فولاد با انتشار کربن نزدیک به صفر، نهتنها یک ضرورت زیستمحیطی، بلکه یک فرصت مهندسی و اقتصادی است. فناوریهای نوین مانند احیا مستقیم با هیدروژن، استفاده از منابع برق تجدیدپذیر و مواد بازیافتی، راهحلهایی عملی برای این چالش ارائه میدهند.
به گزارش ایلنا به نقل از خبرنگار فولاد مبارکه،صنعت فولاد، با ظرفیت تولید جهانی بیش از ۱.۸ میلیارد تن در سال ۲۰۲۴، عمدتاً بر پایه فرایندهای سنتی مانند کوره بلند تکیه دارد که نهتنها انرژیبر است بلکه دیاکسیدکربن زیادی را بهعنوان محصول جانبی منتشر میکند. برآوردهای مهندسی نشان میدهند که هر تن فولاد مرسوم حدود ۱.۸۵ تن دیاکسیدکربن منتشر میکند که بیش از ۸۰ درصد آن از مرحله احیای سنگآهن ناشی میشود.
در مقابل، در فرایند احیا مستقیم با ردپای کربن صفر، هیدروژن سبز (تولیدشده از الکترولیز آب با برق تجدیدپذیر) اکسیژن را از اکسید آهن جدا میکند و فقط آب را بهعنوان محصول جانبی تولید میکند. یکی از معروفترین فناوریهای احیا مستقیم بر پایه هیدروژن توسط کنسرسیوم HYBRIT در سوئد توسعه یافته که پتانسیل کاهش انتشار تا ۹۵ درصد را دارد.