کلید داران بهشت و جهنم نگران از دست دادن استبداد و منافع وابسته به آن است

محمد مجتهد شبستری

پرسشی که برای من و بسیاری دیگر از ناظران این اوضاع و احوال قرون وسطایی پیش آمده این است که آیا کلید داران بهشت و جهنم که فریضه امر به معروف و نهی از منکر را دستاویز خود قرار داده‌اند واقعاً نگران «جهنمی شدن مردم» هستند ؟ آیا به راستی در عصر پیامبر اسلام نیز در کوچه‌ و خیابان یقۀ خانم‌ها را می‌چسپیدند که چرا چنین یا چنان پوشیده‌ای ؟! آیا پیامبر اسلام هم برای مبارزه با بدحجابی «محتسب»ها راه انداخته بود ؟؟

چند سال قبل کتاب تحقیقی بسیار سودمندی با عنوان «حجاب شرعی در عصر پیامبر» به قلم امیرحسین ترکاشوند در تعداد محدود منتشر شد که خیلی زود مورد استقبال پژوهشگران مذهبی و غیر مذهبی قرار گرفت و خوانندگان زیادی یافت اما مسئولان سانسور وزارت ارشاد اسلامی بلافاصله صدور مجوز کتاب را لغو و محتویات آنرا «بایکوت کردند» . از این رو تاکنون این کتاب به طور رسمی و کاغذی در ایران منتشر نشده است .

سوال اساسی اینجاست چرا مدعای آن کتاب را که با استناد‌های قابل توجه تاریخی اثبات می‌کند نه تنها در عصر پیامبر اسلام(ص) حجاب در معنای امروزی آن وجود نداشته بلکه به سبب زندگی بسیار ساده و ابتدائی آن مردم رعایت چنین حجابی اصلا ممکن نبوده در محافل حوزوی آشکارا به بحث نگذاشتند ؟ چرا از نویسنده و طرفداران آن کتاب دعوت نکردند در حوزۀ علمیه قم سخن بگویند و دلائل خود را توضیح دهند تا معلوم شود واقعاً در باب حجاب چه حکمی را می‌توان به حساب شریعت گذاشت ؟؟ آیا واجب نبود آنان که برای حجاب اسلامی سینه چاک می‌کنند مدعای آن کتاب را که به مراتب مستدل‌تر از بسیاری از مباحث فقهی خودشان است جدی بگیرند ؟؟ آیا واجب نبود به جای منع چاپ آن کتاب خود آنان به نشر آن بپردازند تا کمکی به فهم شریعت کرده باشند ؟!

صاحب این قلم معتقد است که ریشۀ تمام حساسیت‌ها دربارۀ لباس و رفتار زنان در ایران و دعوت به اِعمال خشونت در این باره ناشی از این «راز مگو» ست که تعیین تکلیف برای زنان از سوی مردان یکی از ارکان رکین استبداد است زیرا این مردسالاری به هیچ قیمت و به هیچ صورت نباید خدشه‌دار شود تا پایه‌های استبداد دینی سست نگردد و کلید داران بهشت و جهنم نه غمخوار «معروف» و «منکر» اند نه دلواپس آخرت مردم بلکه آنچه آنان را نگران میکند از دست دادن استبداد و منافع وابسته به آن است .
۲h