«Կախեց ջրանցքի վրա ու ասաց՝ եթե հետը չքնեմ, կգցի ջրանցքը». «Բիճը» փորձել էր բռնաբարել 18-ամյա աղջկան
1in.am-ը գրում է․ Քրեական գործին կցված լուսանկարում 18-ամյա աղջիկը այլակերպված, այտուցված դեմքով էր՝ աչքերը՝ կապույտ շրջանակների մեջ, հայացքը՝ սարսափով լի…
Բայց փխրուն աղջիկը անդրդվելի համառությամբ պաշտպանել էր իրեն, դիմացել էր ծեծին, ահաբեկումներին, սպանության սպառնալիքներին: Մնացել էր անբեկանելի…
Դեպքի օրն աղջիկը ինստիտուտ գնալու փոխարեն ընկերուհու հետ, ընկերուհու խնդրանքով երևանյան Բանգլադեշ էր գնացել…
Ընկերուհին լուսանկարներ պիտի վերցներ ընկերոջից՝ այն ժամանակ համացանցը դեռ այս աստիճանի համա-ցանց չէր…
Աղջիկն անտեղյակ էր ընկերուհու և նրա ընկերոջ հարաբերությունների բնույթին՝ պարզապես ընկեր-ընկերուհի էր պատկերացրել…
Չգիտեր, եթե իմանար էլ, հնարավոր է՝ չկարևորեր, որ այդ ընկերը՝ Ռոբերտ Հ.-ն, նախկինում երկու անգամ դատված տղա է: Աղջիկն «ընկերուհի» կոչվածին էլ լավ չէր ճանաչում՝ նա վերջերս էր աղջկա կուրսում հայտնվել…
Ընկերուհու ընկերոջ՝ Ռոբերտի տանը նստել, երիտասարդաբար անհոգ զրուցել էին: Երբ դուրս էին եկել բակ, Ռոբերտն առանձնացել էր ինչ-որ տղայի հետ: Մի քանի րոպե խոսել էին: Հետո մոտեցել էին աղջիկներին…
Երկրորդ տղան ներկայացել էր որպես Տիգրան: Իրականում անունն Ավիս էր՝ Ավիս Բ.-ն էր: Աղջիկը չգիտեր, որ կեղծ անունով ներկայացած Ավիսն իրենց թաղում փոքրիկ հեղինակություն է: Մականուն էլ ուներ՝ ոչ այնքան «հերոսական»՝ «Բիճ»…
Տղաներն ասել էին, թե աղջիկներին կարող են ճանապարհել կարճ ճանապարհով: Աղջիկները համաձայնել էին…
Ճանապարհին աղջկա սիրտը կասկած էր ընկել՝ ճանապարհից շատ էին շեղվել: Ճանապարհին ծանոթ չլինելով՝ աղջիկը մտածել էր, թե «կարճ ճանապարհը» միգուցե այդպիսին էլ պիտի լինի…
Սակայն երբ մոտեցել էին ինչ-որ ջրանցքի, խաղաղ ուղեկցումը վերածվել էր մղձավանջի…
Հատված աղջկա ցուցմունքից. «Տիգրանն ինձ ուժով քաշում էր դեպի ջրանցքը: Ընկերուհիս ոչինչ չէր ասում… Տիգրանը գրկեց ինձ, կախեց ջրանցքի վրա ու ասաց՝ եթե հետը չկենակցեմ, կգցի ջուրը… Ես ասացի, թե լողալ չգիտեմ, խնդրեցի, որ նման բան չանի: Բաց թողեց: Նորից առաջարկեց կենակցել իր հետ: Չհամաձայնեցի: Նա հրեց ու ինձ գցեց ջուրը…
Տեսնելով, որ իրոք՝ խեղդվում եմ, ինքն էլ մտավ ջուրը, որ ինձ հանի: Չկարողացավ… քանի որ ջրանցքի պատերը բարձր էին ու բետոնապատ:
Ընկերուհիս ու Ռոբերտը, որ հեռացել էին, մոտեցան: Ռոբերտը ջուրը նետվեց, օգնեց Տիգրանին: Ինձ ափ հանեցին:
Տիգրանը նորից նույն բանն առաջարկեց: Ասացի, որ զզվում եմ իրենից: Նա բռունցքով ուժեղ հարվածեց դեմքիս: Ծեծեց: Մոտեցա Ռոբերտին, խնդրեցի, որ օգնի: Ասաց, թե իր գործը չի…
Տիգրանը շարունակում էր քաշքշել, հարվածել: Նա ինձ գցեց գետնին: Ընկերուհիս ու Ռոբերտը նորից հեռացան… Տիգրանը բռունցքներով խփում էր, քաշքշում, հայհոյում, անպատշաճ առաջարկություններ անում: Բռնեց մազերիցս, նորից գցեց գետնին, հարվածում էր ոտքերով… Ես օգնություն էի կանչում, գոռում էի… Ոչ ոք չեկավ… Գիտակցությունս կորցրի ինչ-որ պահի: Երբ ուշքի եկա, Տիգրանը շարունակեց ինձ տանջել: Ես չէի համաձայնում, նա շարունակում էր ծեծել…»:
Ընկերուհին ու Ռոբերտը մի անգամ էլ էին մոտեցել: Տիգրանը, երևի ծեծելուց հոգնած, ձեռքը թափ էր տվել՝ պետք էլ չի՝ ասել էր…
Թրջված, արյունլվա աղջկան ոտքի էին կանգնեցրել: Վերադարձել էին Ռոբերտենց բակ: «Տիգրանը» տուն էր գնացել, շորերը փոխել: Իր նման տղային վայել չէր թաղում «թրջված հավի պես» ման գալ:
Աղջկան առաջարկել էին ծանոթուհու տուն գնալ, իրեն կարգի բերել: Աղջիկը համաձայնել էր՝ ծնողների աչքին ամաչում էր այդ տեսքով երևալ, ամոթի զգացումը վախի զգացումից ուժեղ էր…
Աղջկան տարել էին Անաստասավան: Նրա նկատմամբ այլևս ոտնձգություն չէր եղել: Միայն խնդրել էին, որ չբողոքի: Եկել էին նաև «Տիգրանի» ու Ռոբերտի եղբայրները:
Ուշ երեկոյան աղջկան տարել էին ընկերուհու տուն: Աղջիկը կանչել էր հորը:
Հորը տեսնելով՝ աղջիկը թաքցրել էր դեմքը. «Պատիվս փրկել եմ էս գնով»,- ասել ու լաց էր եղել:
Հաջորդ օրը հայր ու աղջիկ գնացել էին դատախազություն: Մեկ օր անց ոստիկանները գնացել էին Անաստասավան՝ այն տունը, ուր տարել էին աղջկան: Տանտիրուհու դիմաց մի տղա էր նստած: Տանտիրուհին նրան ասել էր. «Ռուբո՛, դու գործ չունես»:
Ոստիկանները հասկացել էին, որ դա աղջկա ներկայացրած դեպքի մասնակից Ռոբերտ Հ.-ն է:
Ռոբերտը հանգիստ չէր հանձնվել: Դիմադրել էր, ինչքան կարողացել էր…
«Տիգրանի» նկատմամբ հայտարարվել էր հետախուզում: Ռոբերտ Հ.-ի դատավարության ժամանակ Ավիս Բ.-ն դեռ չէր հայտնաբերվել…
Ռոբերտ Հ.-ն երրորդ անգամ դատվեց բռնաբարության նախապատրաստության և օժանդակության համար՝ այն ժամանակվա քրեական օրենսգրքի 17-15-112 հոդվածի 2-րդ մասով, ոստիկաններին դիմադրելու համար՝ 207 «պրիմ» հոդվածի 2-րդ մասով, դիտավորությամբ թեթև մարմնական վնասվածք պատճառելու համար՝ 109 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանում Ռոբերտը պնդում էր, թե աղջիներին «ազնվորեն» տուն է ճանապարհել: Ինքը Ավիսին ու տուժող աղջկան հետո չի տեսել՝ ի՞նչ բռնաբարություն, ի՞նչ ջրանցք, ի՞նչ խեղդվող աղջիկ՝ ոչինչ չգիտի:
Ռոբերտ Հ.-ն մեղավոր ճանաչվեց ու դատապարտվեց 7 տարի ազատազրկման:
Աղջկա «ընկերուհին» դատարանում պնդում էր, թե ամեն ինչ արել է, որ օգնի ընկերուհուն: Բայց Ռուբոն չի թողել, նա իրեն էլ է թեթև վնասվածք պատճառել…
Դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ՝ աղջկա կուսաթաղանթը խախտված չէր, բռնաբարությունը, իրոք, փորձի սահմաններից չէր անցել…
Two US Navy submarines attacked locations in the Japanese home islands during June and July 1945. On 20 June USS Barb arrived off Japan’s northern islands under the command of Commander Gene Fluckey. For this patrol the submarine had been fitted with an experimental 5-inch (130 mm) rocket launcher intended for shore bombardments. Shortly after midnight on 22 June the submarine fired 12 rockets at the town of Shari in north-east Hokkaido.[41][42] Barb then proceeded north, and on 2 July bombarded the town of Kaiyo in south-east Sakhalin with its deck gun. This attack destroyed three sampans docked in the town, damaged a seal rookery and caused several fires to break out. The next day the submarine fired more rockets at the town of Shisuka.[41] A party of eight men from Barb was landed on the east coast of Sakhalin on 23 July and planted demolition charges on a railroad track. Shortly after the men began rowing back to the submarine the charges were triggered by a passing train; 150 people, including civilians, were killed.[43][44] On 24 July, Barb fired 32 rockets at the town of Shiritori and 12 rockets at Kashiho. As the submarine returned to base it shelled the towns of Chiri on 25 July and Shibertoro the next day.[42][45] The attack on Shibertoro targeted a shipyard building sampans, and destroyed 35 newly built vessels.[46]
The other submarine bombardment took place during the morning of 24 June, when USS Trutta fired some shells at the island of Hirado Shima in the Tsushima Strait between Japan and Korea. This attack sought to convince the Japanese that a force of American submarines that had been operating in the Sea of Japan would attempt to depart via the Tsushima Strait, instead of their actual route far to the north through the La Pérouse Strait between Honshu and Sakhalin.[47][48]